1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Η αυτοκριτική είναι αναμφίβολα μια δύσκολη υπόθεση. Προσδιοριζόμαστε συνήθως απ’ την εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας και αλλοίμονο όταν συγκρούεται η αυτογνωσία μας με τη γνώμη των άλλων. Θεωρώ όμως ότι είναι γενικώς παραδεκτό (άρα και από μένα) ότι είμαι άνθρωπος του ονείρου. Μου αρέσει να κάνω πράξη ό,τι οραματίζομαι και τούτο σημαίνει επιμονή και αυτοπειθαρχία. Ταυτόχρονα όμως είμαι ευέλικτη και προσαρμοστική. Γίνομαι σκληρή με τον εαυτό μου (ενίοτε δυστυχώς και με τους άλλους για να περιχαρακώσω το δικαίωμά μου στο όνειρο, όπως την ολοκλήρωση ενός βιβλίου) και ταυτόχρονα χαλαρή και ανέμελη όταν βρίσκομαι κοντά στους ανθρώπους που αγαπώ.  

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο; 

Η καλώς εννοούμενη ζήλια, αυτός ο οίστρος της μίμησης (και όχι της αντιγραφής) των συγγραφέων οι οποίοι κατάφερναν από παιδί να με αρπάζουν από την καθημερινότητα και να με ξεναγούν σε άλλες εποχές και σε άλλες οπτικές της ζωής. Ο Ιούλιος Βερν ήταν για μένα ο πρώτος συγγραφέας που με μάγεψε. Εννοείται πως ακολούθησαν κι άλλοι που άφησαν μέσα μου το στίγμα τους, καλλιεργώντας στην αρχή έναν θαυμασμό κι έπειτα την επιθυμία να τους μοιάσω και να δημιουργήσω το δικό μου λογοτεχνικό αποτύπωμα. 

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Ταξίδι περιπετειώδες, επίπονο, ψυχοφθόρο και συνάμα συναρπαστικό. Μια διαδρομή που μπορεί να διακοπεί στη μέση από απρόβλεπτους παράγοντες. Μια πορεία προς ένα στόχο που για να επιτευχθεί πρέπει ο συγγραφέας να λειτουργεί σαν αμείλικτος στρατιώτης όσον αφορά την πειθαρχία και το ενιαίο ύφος του γραπτού του, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο αφού ως άνθρωπος υπόκειται συνεχώς σε αλλαγές και επιρροές απ’ τις συνθήκες που επικρατούν στο στενό και ευρύτερο περιβάλλον του. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που έλκει αυτή η διαδικασία τους δημιουργούς. Γιατί τα εμπόδια είναι που έχουν πάντα τη μεγαλύτερη γοητεία. 

4. Η Γιατρίνα βασίζεται σε αληθινή ιστορία, γεγονός που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την ιστορία της. Τελικά για εσάς η Σουζάνα Φαζέκας ήταν μια γυναίκα αράχνη ή οι πράξεις της δικαιολογούνται από τις εμπειρίες και τα βιώματά της;

Οι πράξεις της Γιατρίνας μου αιτιολογούνται και δεν δικαιολογούνται. Την κατανοώ αλλά δεν συντάσσομαι με τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις πληγές της. Κανόνας απαράβατος ο σεβασμός προς την ανθρώπινη ζωή. Από την άλλη όμως, όταν οι άλλοι δεν σέβονται την ύπαρξή σου και είναι θέμα επιβίωσης ο «κλεφτοπόλεμος» με ένα κατεστημένο που απειλεί τη δική σου ζωή; Δύσκολος σίγουρα αυτός ο γρίφος, όταν η Πολιτεία δεν παρέχει την απαραίτητη προστασία και αυτό το δεδομένο για τις γυναίκες δεν έχει αλλάξει δυστυχώς μέχρι σήμερα. Το να παίρνουμε όμως τον νόμο στα χέρια μας αποτελεί μια παλινδρόμηση σε διόλου πολιτισμένες συμπεριφορές. Το ζητούμενο στο βιβλίο επομένως για να παρεξηγηθώ, δεν ήταν να προταθεί ως λύση μια τέτοια παραβατική ενέργεια αλλά να αναδειχτεί η παθογένεια που μπορεί να προκύψει από το αίσθημα της καταπίεσης, της αδικίας και της απειλής προς τα ανυπεράσπιστα πλάσματα. 

5. Η Γιατρίνα είναι ένα βιβλίο το οποίο καθώς το διάβαζα ταξίδευα στην Ουγγρική επαρχία και στα ήθη κι έθιμα της τότε εποχής. Να θυμίσουμε ότι το βιβλίο διαδραματίζεται στις αρχές του 20ου αιώνα. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να μπορέσετε να μας βάλετε στο κλίμα της τότε εποχής; 

Όπως σε κάθε βιβλίο εποχής έτσι και στη Γιατρίνα το μεγάλο στοίχημα που παίζεται για να επιτευχθεί η αληθοφάνεια η οποία αποτελεί αναμφισβήτητα προϋπόθεση για ένα άρτιο μυθιστόρημα χρειάστηκε να συγκεντρώσω υλικό (βιβλία, άρθρα από τον Τύπο της εποχής, μαρτυρίες κάνοντας ένα ταξίδι στην περιοχή του Νσγκιρέβ για να μιλήσω γι’ αυτή την ιστορία που είναι ευρέως γνωστή στους ντόπιους ακόμη και σήμερα. Μάλιστα στάθηκα τυχερή επειδή η γυμνάστριά μου στο Pilates είναι από την Ουγγαρία και με έφερε σε επαφή με τη γιαγιά της η οποία μου έδωσε μια χρήσιμη πληροφόρηση για εκείνα τα γεγονότα τα οποία είχε ακούσει από τη μητέρα της. Ως εκ τούτου, κάποιες από τις εγκιβωτισμένες ιστορίες στο βιβλίο προέκυψαν από την αφήγηση της γιαγιάς Ζόφια. 

Ας μιλήσουμε λίγο για εσάς…

7. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά; 

Δεν γράφω αυτοβιογραφικά. Συνθέτω όμως τους ήρωές μου με βάση τις εμπειρίες που έχω. Πολλοί πρωταγωνιστές των βιβλίων μου αποτελούν «κολάζ» γνωστών μου ανθρώπων οι οποίοι μου προσφέρουν άφθονες ψυχολογικές ή ακόμη και εμφανισιακές ψηφίδες για να τους διαμορφώσω. Όμως δεν αυτοψυχαναλύομαι μέσα από τη βιβλία μου καθώς με γοητεύει η μυθοπλασία την οποία θεωρώ πρόκληση σε κάθε βιβλίο. Ακόμη και στη γιατρίνα που βασίζεται κατά βάση σε αληθινά γεγονότα η πλοκή έχει αρκετά μυθοπλαστικά στοιχεία. 

8. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Τα θέματά μου προκύπτουν συνήθως τυχαία. Μια συγκυρία με φέρνει σε επαφή με ένα έναυσμα το οποίο στη συνέχεια οδηγεί σε έμπνευση και έκφραση. Μπορεί να είναι η επικαιρότητα, μια προσωπική εμπειρία, ένα ιστορικό γεγονός, ένα σύγχρονο πρωτοσέλιδο, ένας εσωτερικός κραδασμός από μια κοινωνική παθογένεια, και πάει λέγοντας. Σίγουρα η επικαιρότητα με επηρεάζει ως άνθρωπο της εποχής μου αλλά θεματολογικά δεν με εγκλωβίζει και δεν με καθορίζει απόλυτα. 

Συνέντευξη με την κα Πασχαλία Τραυλού

9. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Νωρίς το πρωί, ανάμεσα στις πέντε και στις επτά. Εκείνες τις ώρες το υποσυνείδητο είναι ανοιχτό και η βελόνα της δημιουργικότητας ανεβαίνει. Το βράδυ μου είναι αδύνατο να γράψω. 

10. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Όταν γράφω ξυπνάω στις πέντε, φτιάχνω καφέ και κάθομαι στη γωνίτσα μου να δουλέψω. Διαβάζω το προηγούμενο κεφάλαιο για να πιάσω το νήμα και απασχολούμαι ως τις επτά ακριβώς. Έπειτα ετοιμάζομαι σβέλτα, φεύγω για το γραφείο όπου θα μείνω περίπου ως τις τέσσερις για να επιστρέψω και να ασχοληθώ με τα απαραίτητα του σπιτιού και την οικογένειά μου ως τις εννέα, οπότε και θα καθίσω να διορθώσω το πρωινό γραπτό μου. Όταν δεν γράφω, τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Το απόγευμα θα βρω χρόνο για το γυμναστήριο ή για έναν καφέ ή έναν περίπατο και το βράδυ θα απολαύσω ένα βιβλίο ή μια ταινία. 

11. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να οπλιστεί με υπομονή και επιμονή και να θυμάται πως όταν μπαίνει η τελευταία τελεία στην πρώτη καταγραφή ενός βιβλίου τότε στην ουσία αρχίζει η λογοτεχνική επεξεργασία του. Επιβάλλεται σκληρή δουλειά, ταπεινότητα και αυτοαναίρεση.  

12. Ποιά είναι τα σχέδια/όνειρα σας για το μέλλον;

Τα σχέδιά μου είναι βραχυπρόθεσμα. Προτεραιότητα τώρα έχουν οι διακοπές έπειτα από έναν πολύ κοπιαστικό και δύσκολο χειμώνα. Τούτο σημαίνει ταυτόχρονα ανασυγκρότηση και περισυλλογή ώστε να αναζητήσουν οι κεραίες μου ένα καινούριο θέμα. 

13. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Δυστυχώς δεν είναι εφικτό όχι επειδή δεν θέλω αλλά επειδή το θέμα που μου έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον δεν το έχω βάλει ακόμη στο χαρτί πράγμα που σημαίνει ότι δεν ξέρω αν τελικά θα προχωρήσει. Αυτό που σίγουρα μπορώ να σας πω είναι ότι αν δείτε στις προθήκες κάποιο καινούριο βιβλίο μου θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το προηγούμενο. Αλλιώς, δεν θα ασχοληθώ μαζί του. 

και τέλος… 

14. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία μυστικά ομορφιάς;

Άσκηση, ψυχική ισορροπία, αυτοαποδοχή και άφθονη αγάπη. Το καλύτερο καλλυντικό είναι να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. 

Κλείνοντας να σας πω ότι το καινούριο βιβλίο της κας Τραυλού κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Εγώ το τελείωσα κυριολεκτικά μέσα σε τρεις μέρες καθώς με καθήλωσε με τις περιγραφές και των τοπίων και των χαρακτήρων που συναντάμε στις σελίδες του. Η κα Τραυλού με δεξιοτεχνία ισορροπεί ανάμεσα στην υπερβολή και τη λογική. Έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να θεωρεί κάποιες αντιδράσεις της ηρωίδας υπερβολικές και ταυτόχρονα τις δικαιολογούσα απόλυτα με τη λογική. Η γιατρίνα θα σας μεταφέρει σε άλλη εποχή και θα σας ταξιδέψει στην ουγγρική επαρχία. Σας προτείνω να μη χάσετε την πρόσκληση για το ταξίδι και να κάνετε χώρο στη βαλίτσα των φετινών διακοπών για τη γιατρίνα της κας Πασχαλίας Τραυλού.

Διαβάστε επίσης: DIY καλοκαιρινό στεφάνι για να διακοσμήσεις το μπαλκόνι σου

The post Συνέντευξη με την κα Πασχαλία Τραυλού appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ την κα Χριστίνα Αποστολίδη με την ιδιότητα της συγγραφέα μιας και θα μιλήσουμε για το πρώτο της βιβλίο “Ο λύκος και η πεταλούδα” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωα. Και λέω με την ιδιότητα της συγγραφέα γιατί η κα Αποστολίδη είναι μια πολυπράγμων, εργαζόμενη μαμά και blogger κι αυτή η ιδιότητά της ήταν και η αφορμή να γνωριστούμε από κοντά πέρσι τα Χριστούγεννα όταν ενώσαμε τις δυνάμεις μας μαζί με άλλες 10 co-bloggers και δημιουργήσαμε το υπέροχο Ημερολόγιο 2019 “ΜΑΜΑ” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας για να ενισχύσει το έργο του Library for All. Σας αφήνω να διαβάσετε την υπέροχη συνέντευξη που μου παραχώρησε. Να πω μόνο πως “ο λύκος και η πεταλούδα” είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο με εικονογράφηση του Σεραφείμ Στρούμπη που σε βάζει στη θέση του λύκου για να σκεφτείς πόσα χάνεις όσο είσαι βολεμένος μόνο σε αυτά που ξέρεις και αρνείσαι να αλλάξεις ή ακόμα και να απαρνηθείς.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Έχω γεννηθεί και περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην Αθήνα, με ένα μικρό διάλειμμα τριών ετών το οποίο πέρασα στο Λονδίνο. Πριν από 10 χρόνια, έκανα μια ακόμα μετακίνηση στο Ηράκλειο της Κρήτης, ακολουθώντας τον Χρήστο που ήρθε εδώ για σπουδές και παρέμεινε για δουλειά. Δυο χρόνια μετά, προστέθηκε στην οικογένειά μας η Σοφία. 

Αν έπρεπε να βρω ένα επίθετο που με χαρακτηρίζει, αυτό θα ήταν «ανήσυχη». Χρειάζομαι πάντα ένα «project» να τρέχει παράλληλα με όλα τα άλλα τα καθημερινά, σπίτι, δουλειά κ.λπ. Έτσι, για μεγάλο διάστημα «συνέλεγα» πτυχία ή καταπιανόμουν με νέα χόμπι. Κάποια στιγμή το 2012, έφτιαξα τις CretaMums για να βρούμε η Σοφία κι εγώ παρέα στο Ηράκλειο και να συνεισφέρουμε ως ομάδα σε κοινωφελείς σκοπούς. Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησα το γράψιμο κι εδώ και ένα χρόνο ασχολούμαι πιο συστηματικά με το παιδικό βιβλίο και τις παρουσιάσεις του λύκου και της πεταλούδας σε σχολεία, φεστιβάλ, βιβλιοπωλεία κι άλλους χώρους.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Δεν ξέρω αν ήταν τόσο απόφαση όσο ανάγκη. Αν και ως παιδί έγραφα στίχους κυρίως, μεγαλώνοντας σταμάτησα να χρησιμοποιώ τον γραπτό λόγο ως μέσο προσωπικής έκφρασης. Συνέχισα να γράφω και μάλιστα πολύ, στα πλαίσια όμως των σπουδών μου και αργότερα της δουλειάς μου. Λίγο αφότου γέννησα την κόρη μου, ένιωσα πάλι την ανάγκη να γράψω για μένα. Ξεκίνησα με ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο και πολύ σύντομα άρχισα να φτιάχνω ιστορίες, με πρώτη πάντα ακροάτρια στη Σοφία.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Σημειώνω ότι δεν είμαι ειδική! Μπορώ να κρίνω μόνο από την εμπειρία μου ως «αφηγήτρια» ιστοριών στην κόρη μου, στους φίλους της και στα αρκετά πλέον παιδιά που έχουν παρακολουθήσει την παρουσίαση του λύκου και της πεταλούδας. Ένα πράγμα που πιστεύω ότι βοηθά να προσεγγίσεις ένα παιδί είναι το λιτό κείμενο που επιτρέπει στο γονιό να αφηγηθεί την ιστορία με δικά του λόγια ή και να την εμπλουτίσει ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του παιδιού κι έτσι να την κάνουν δική τους. Η εικονογράφηση παίζει επίσης πολύ σημαντικό ρόλο, ειδικά αν αφήνει πράγματα στη φαντασία του παιδιού και κρύβει ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που θα ανακαλύψει στο δεύτερο και τρίτο ξεφύλλισμα. Και βέβαια όλες οι ιστορίες γίνονται ακόμα καλύτερες όταν τις αφηγούμαστε με κέφι, όταν π.χ. αλλάζουμε τη φωνή μας ανάλογα με το χαρακτήρα, όταν χρησιμοποιούμε διάφορα «αξεσουάρ» για να δραματοποιήσουμε την ιστορία, όταν τη συνδυάζουμε με παιχνίδι, χορό, τραγούδι κ.λπ.

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Την αφορμή μου έδωσε η κόρη μιας φίλης μου, η Ραφαέλα, η οποία όταν ήταν 2 χρονών αγαπούσε πολύ τους λύκους. Δεν μπορώ όμως να σας εξηγήσω πώς επέλεξα την πεταλούδα για συντροφιά του λύκου. Απλά «άναψε» μια λάμπα στο μυαλό μου! Εκ των υστέρων όταν το σκέφτομαι, πιστεύω ότι είχα επηρεαστεί από το βαρύ κλίμα της οικονομικής κρίσης και ήθελα να ξαναθυμηθώ (και να ξαναθυμίσω) τις ανέξοδες, αλλά τελικά πιο ουσιαστικές χαρές της ζωής.

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Ίσως αυτό να είναι και το πιο δύσκολο πράγμα που έχουμε να κάνουμε ως γονείς. Να συνειδητοποιήσουμε καταρχήν ότι αυτός είναι ο τελικός μας στόχος, τα παιδιά μας να μπορούν να σταθούν μόνα τους με αυτοπεποίθηση «εκεί έξω» όταν μεγαλώσουν. Όταν το κατανοήσουμε αληθινά και σταματήσουμε να προβάλλουμε τους δικούς μας φόβους πάνω τους, τότε θα δούμε ότι ήδη από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά μπορούν να κάνουν πράγματα μόνα τους, όπως π.χ. να τρώνε όταν αποκτήσουν την ευχέρεια να κρατούν αντικείμενα στα χέρια τους. Καλλιεργώντας το αίσθημα της αυτονομίας σιγά-σιγά, μαθαίνουμε στα παιδιά να προστατεύουν μόνα τους τον εαυτό τους, ώστε τελικά να μη χρειάζονται τη δική μας προστασία – που άλλωστε δε θα μπορούν να την έχουν για πάντα.

6. Στο βιβλίο σας πρωταγωνιστές είναι ένας λύκος και μια πεταλούδα. Για εσάς τι αντιπροσωπεύει ο λύκος και τι η πεταλούδα;

Ο λύκος μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς που αφήνει την καθημερινότητα να τον απορροφήσει και δε σηκώνει λίγο το βλέμμα να αντικρύσει όλα αυτά τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας. Η πεταλούδα μπορεί να είναι το παιδί που κρύβουμε μέσα μας ή ένα παιδί, μικρό ή μεγάλο, στη ζωή μας, το πλάσμα εκείνο που ενθουσιάζεται να εξερευνά, να ανακαλύπτει και να δοκιμάζει νέα πράγματα.

7. Τελικά μπορεί ένας λύκος να αλλάξει απλά κυνηγώντας μια πεταλούδα;

Να αλλάξει εντελώς δε νομίζω. Ο λύκος θα συνεχίσει να παραμονεύει ζώα, όπως κι εμείς θα συνεχίζουμε να τρέχουμε πίσω από την καθημερινότητά μας. Όμως η πεταλούδα είναι εκεί, μέσα μας ή πλάι μας, για να μας θυμίζει ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα να κάνουμε κι ότι, αν την ακολουθούμε πού και πού, η ζωή μας θα γίνει πολύ πιο πλούσια κι ενδιαφέρουσα.

8. Να περιμένουμε καινούριο βιβλίο από εσάς τη νέα χρονιά;

Ναι! Αυτή την εποχή δουλεύουμε, παρέα με τον εικονογράφο Σεραφείμ Στρουμπή, πάνω στο νέο μας βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο 2020 και είμαστε ενθουσιασμένοι!

Λίγα λόγια για το βιβλίο (οπισθόφυλλο): Ήταν κάποτε ένας λύκος σαν όλους τους λύκους, που περνούσε τον χρόνο του παραμονεύοντας τα άλλα ζώα. Ώσπου μια μέρα, κυνηγώντας μια πεταλούδα, άρχισε να προσέχει όλα εκείνα τα εκπληκτικά πράγματα που μέχρι τότε προσπερνούσε. Για πρώτη φορά θαύμασε το δάσος από ψηλά κι άκουσε το τραγούδι του ποταμιού. Η καινούρια ξεχωριστή του φίλη του έδειξε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα να κάνει στη ζωή του από το να κυνηγά.

The post Συνέντευξη με την κα Αποστολίδη για το βιβλίο της “Ο λύκος και η πεταλούδα” appeared first on Busy Mama's Corner.

Έχω πει πολλές φορές ότι αγαπώ πολύ να παρουσιάζω βιβλία μέσα από τους ίδιους τους συγγραφείς τους. Έτσι λοιπόν σήμερα θα μιλήσουμε με την κα Γουβέλη με αφορμή το καινούριο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα “Η προσευχή της μάντισσας”.

Σας αφήνω να απολαύσετε όλα όσα μοιράστηκε μαζί μας η κα Γουβέλη.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Θα αναφέρω γεγονότα, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει αντικειμενικά για την προσωπικότητά του. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Μεσολόγγι ώσπου ήρθα φοιτήτρια στην Αθήνα, στο Μαθηματικό. Αγάπησα την Αθήνα εξίσου, εδώ ενηλικιώθηκα στην ουσία, σταδιοδρόμησα, γέννησα τα παιδιά μου, ξεκίνησα τη συγγραφή. Δούλεψα για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, σε πολυεθνικές εταιρίες επικοινωνίας, παράλληλα με το μεγάλωμα των παιδιών μου. Απαιτητικά και ζόρικα χρόνια, το ξέρει κάθε εργαζόμενη μαμά αυτό, αλλά συγχρόνως υπέροχα, δημιουργικά. Όταν κάπως αυτονομήθηκαν, στο γυμνάσιο πια, έκανα αυτό που πάντα όφειλα στον εαυτό μου, να ακολουθήσω την πραγματική μου αγάπη, το μυθιστόρημα, να γράψω ένα παραμύθι βγαλμένο μέσα από τη ζωή και την πραγματικότητα. Το πρώτο μου βιβλίο ήταν Η μουσική του κόσμου, που αγαπήθηκε αμέσως από τους αναγνώστες κι έτσι ξεκίνησε το υπέροχο ταξίδι της συγγραφής. Έχω εκδώσει εννιά βιβλία ως τώρα και νιώθω ευγνώμων γι’ αυτή την ευλογία.  

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ό,τι κι αν έκανα. Λατρεύω το μυθιστόρημα ως αναγνώστης και ανυπομονούσα να βρεθώ από την άλλη μεριά, να το γράψω εγώ. Δεν ξέρω τι με ώθησε, ξέρω όμως πως απολαμβάνω κάθε στιγμή αυτής της διαδικασίας, με απελευθερώνει σαν άνθρωπο, με εκφράζει. 

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Ας πάρουμε το τελευταίο μου βιβλίο, Η προσευχή της μάντισσας. Είχε προηγηθεί Το δάκρυ της μάντισσας που αγαπήθηκε πολύ από τους αναγνώστες κι εγώ του είχα ιδιαίτερη αδυναμία. Ένιωσα την ανάγκη να ξαναφέρω τους ήρωες στο προσκήνιο και να τους εμπλέξω σε μια άλλη -αληθινή επίσης- ιστορία που γνώριζα από το οικογενειακό μου  περιβάλλον. Καθώς η ιστορία αυτή διαδραματίστηκε στο Κάιρο, στην προ Νάσσερ εποχή, χρειάστηκε να εμβαθύνω στα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου και να μιλήσω με όσους ήξερα ακόμα εν ζωή που τα είχαν ζήσει τότε. Την καθημερινότητά τους, τις συνήθειές τους, το περιβάλλον τους, τη νοοτροπία τους, εν ολίγοις τις πολύτιμες αναμνήσεις τους. Ήταν συναρπαστική εμπειρία η συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου, τόσο λόγω της δραματικότητας αυτής της αληθινής ιστορίας, όσο και χάρη στη γοητεία εκείνης της χρυσής εποχής του αιγυπτιώτικου ελληνισμού. Στη συνέχεια, η επιμέλεια, το οπισθόφυλλο, το εξώφυλλο, αρμοδιότητα του εκδοτικού μου οίκου, είναι πάντα μια ζωηρή, συναρπαστική όσμωση ιδεών που καταλήγει στο προϊόν που μπαίνει στο ράφι του βιβλιοπώλη. 

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν το επιλέγω, αλλά πάντα βγαίνουν στοιχεία από τη ζωή και τις εμπειρίες μου μέσα στα μυθιστορήματά μου. Επιλέγω να γράφω για ένα θέμα ή μια ιστορία που με συγκίνησε και αναπόφευκτα διεισδύουν και οι προσωπικές μου συγκινήσεις μέσα στην αφήγηση. 

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Δεν επηρεάζομαι, δε μπορώ να γράψω για την επικαιρότητα. Επιλέγω προηγούμενες εποχές για τις οποίες έχουμε πιο σφαιρική αντίληψη, δεδομένου ότι η χρονική απόσταση έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο και το ατενίζουμε με μεγαλύτερη διαύγεια. Ο παρών χρόνος είναι άπλαστος ακόμα, δεν είναι εύκολο να εμβαθύνει κανείς στα γεγονότα της στιγμής. 

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβεύει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας; 

Δεν έχουν απαραίτητα happy end οι ιστορίες μου. Οι ήρωες αυτονομούνται από ένα σημείο και μετά, τα γεγονότα διαδέχονται νομοτελειακά το ένα το άλλο, η τύχη/μοίρα ξεπηδά εκεί που δεν το περιμένεις και η εξέλιξη είναι απρόβλεπτη ακόμα και για μένα. Ωστόσο, επειδή είμαι από τη φύση μου αισιόδοξη, πάντα υπάρχει μια λαμπερή ακτίνα που φωτίζει τα  γεγονότα.  

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Δεν έχω πρόγραμμα στη συγγραφή, είμαι εντελώς παρορμητική. Μπορεί να μην αγγίξω χαρτί για μήνες και ξαφνικά να πέσω με τα μούτρα και να μην σηκώσω κεφάλι μέχρι να τελειώσω. Για μένα, αυτή η καταβύθιση σε άλλους κόσμους, σε άλλες ζωές είναι η πραγματική εμπειρία, η μαγεία της συγγραφής. 

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Εξαρτάται από την εποχή, τη διάθεση, τις υποχρεώσεις. Μια διεργασία όμως διατηρείται σταθερή σχεδόν κάθε μέρα. Ό,τι κι αν κάνω, ό,τι πρακτικό ή συναισθηματικό κι αν με απασχολεί, ένα κομμάτι του μυαλού μου ταξιδεύει στην επόμενη ιστορία μου. Είναι μια ασύνειδη, βουβή διαδικασία που την αντιλαμβάνομαι όταν έχει ήδη διαμορφωθεί ένας ήρωας ή μια σκηνή στο μυαλό μου και με σπρώχνει να την εκφράσω στο γραπτό μου. 

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να είναι ο εαυτός του, να γράψει αυτό που τον εκφράζει. Αν αυτό αφορά κι άλλους ανθρώπους θα φανεί και θα τον κάνει να συνεχίσει. Οπωσδήποτε, θέλει πολλή δουλειά, υπομονή και σθένος όλο αυτό, τίποτα δεν είναι εύκολο και τίποτα δεν χαρίζεται. 

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Μου τριβελίζει το μυαλό μια ιστορία που ανακάλυψα πρόσφατα σε μια εφημερίδα εποχής. Αγρίως υπέροχη θα την χαρακτήριζα, είναι συναρπαστικά όσα διαδραματίστηκαν, αν σκεφτεί κανείς πως έγιναν στ’ αλήθεια. Περισσότερα προσεχώς…

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Ύπνος, αρκετό νερό και εσωτερική ηρεμία ό,τι κι αν γίνεται γύρω μου. 

Λίγα λόγια για το βιβλίο (οπισθόφυλλο): Στο κοσμοπολίτικο Κάιρο, αρχές της δεκαετίας του ’50, η ευρωπαϊκή χλιδή συνυφαίνεται με τη σαγήνη και το μυστήριο της ονειρικής ανατολής. Ωστόσο, η στιγμή της μοιραίας σύγκρουσης πλησιάζει και ο λαός ξεσηκώνεται εναντίον του παλατιού και των Άγγλων.

Η Αννίτζα, απόγονος της θρυλικής δασκάλας Άννας της Ρούμελης, ζει με την οικογένειά της στο Ελ Ζαμάλεκ, μια αριστοκρατική συνοικία της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Το ταραχώδες πολιτικό κλίμα και η αβεβαιότητα που επικρατεί στην αγορά φέρνει τον εμπορικό οίκο της οικογένειας στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Μοναδική τους σωτηρία ο γάμος μιας από τις τέσσερις κόρες της οικογένειας με έναν υποψήφιο επενδυτή. Όμως, ο έρωτας έχει ήδη μπει στον δρόμο των τεσσάρων κοριτσιών και καμιά δεν είναι διατεθειμένη να τον θυσιάσει για να σώσει την οικογένειά της.

Ο χειριστικός χαρακτήρας μιας από τις αδελφές σπέρνει ανάμεσά τους την έριδα και τη διχόνοια.
Μαζί, η παιδική τους φίλη η Νουρ, η μελαμψή κεντήστρα του παλατιού με προσωπικότητα ζυμωμένη στα βάθη της ερήμου.
Μυημένη από τα γεννοφάσκια της στα ιερά μυστήρια της ζωής, η Νουρ διαισθάνεται τον θανάσιμο κίνδυνο που τις απειλεί και προσπαθεί να τις προειδοποιήσει.
Κι ενώ η επανάσταση μαίνεται στους δρόμους του Καΐρου, οι τύχες της Νουρ και των τεσσάρων κοριτσιών ακροβατούν επικίνδυνα στο σχοινί της μοίρας.

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα για να σας συντροφεύσει στα καλοκαιρινά σας αναγνώσματα μιας και θα σας ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε μέρη μακρινά κι ονειρεμένα.

Σας φιλώ, busy mama!

The post Συνέντευξη με την κα Γιώτα Γουβέλη appeared first on Busy Mama's Corner.