Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ την κα Χριστίνα Αποστολίδη με την ιδιότητα της συγγραφέα μιας και θα μιλήσουμε για το πρώτο της βιβλίο «Ο λύκος και η πεταλούδα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωα. Και λέω με την ιδιότητα της συγγραφέα γιατί η κα Αποστολίδη είναι μια πολυπράγμων, εργαζόμενη μαμά και blogger κι αυτή η ιδιότητά της ήταν και η αφορμή να γνωριστούμε από κοντά πέρσι τα Χριστούγεννα όταν ενώσαμε τις δυνάμεις μας μαζί με άλλες 10 co-bloggers και δημιουργήσαμε το υπέροχο Ημερολόγιο 2019 «ΜΑΜΑ» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας για να ενισχύσει το έργο του Library for All. Σας αφήνω να διαβάσετε την υπέροχη συνέντευξη που μου παραχώρησε. Να πω μόνο πως «ο λύκος και η πεταλούδα» είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο με εικονογράφηση του Σεραφείμ Στρούμπη που σε βάζει στη θέση του λύκου για να σκεφτείς πόσα χάνεις όσο είσαι βολεμένος μόνο σε αυτά που ξέρεις και αρνείσαι να αλλάξεις ή ακόμα και να απαρνηθείς.

  1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Έχω γεννηθεί και περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην Αθήνα, με ένα μικρό διάλειμμα τριών ετών το οποίο πέρασα στο Λονδίνο. Πριν από 10 χρόνια, έκανα μια ακόμα μετακίνηση στο Ηράκλειο της Κρήτης, ακολουθώντας τον Χρήστο που ήρθε εδώ για σπουδές και παρέμεινε για δουλειά. Δυο χρόνια μετά, προστέθηκε στην οικογένειά μας η Σοφία. 

Αν έπρεπε να βρω ένα επίθετο που με χαρακτηρίζει, αυτό θα ήταν «ανήσυχη». Χρειάζομαι πάντα ένα «project» να τρέχει παράλληλα με όλα τα άλλα τα καθημερινά, σπίτι, δουλειά κ.λπ. Έτσι, για μεγάλο διάστημα «συνέλεγα» πτυχία ή καταπιανόμουν με νέα χόμπι. Κάποια στιγμή το 2012, έφτιαξα τις CretaMums για να βρούμε η Σοφία κι εγώ παρέα στο Ηράκλειο και να συνεισφέρουμε ως ομάδα σε κοινωφελείς σκοπούς. Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησα το γράψιμο κι εδώ και ένα χρόνο ασχολούμαι πιο συστηματικά με το παιδικό βιβλίο και τις παρουσιάσεις του λύκου και της πεταλούδας σε σχολεία, φεστιβάλ, βιβλιοπωλεία κι άλλους χώρους.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Δεν ξέρω αν ήταν τόσο απόφαση όσο ανάγκη. Αν και ως παιδί έγραφα στίχους κυρίως, μεγαλώνοντας σταμάτησα να χρησιμοποιώ τον γραπτό λόγο ως μέσο προσωπικής έκφρασης. Συνέχισα να γράφω και μάλιστα πολύ, στα πλαίσια όμως των σπουδών μου και αργότερα της δουλειάς μου. Λίγο αφότου γέννησα την κόρη μου, ένιωσα πάλι την ανάγκη να γράψω για μένα. Ξεκίνησα με ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο και πολύ σύντομα άρχισα να φτιάχνω ιστορίες, με πρώτη πάντα ακροάτρια στη Σοφία.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Σημειώνω ότι δεν είμαι ειδική! Μπορώ να κρίνω μόνο από την εμπειρία μου ως «αφηγήτρια» ιστοριών στην κόρη μου, στους φίλους της και στα αρκετά πλέον παιδιά που έχουν παρακολουθήσει την παρουσίαση του λύκου και της πεταλούδας. Ένα πράγμα που πιστεύω ότι βοηθά να προσεγγίσεις ένα παιδί είναι το λιτό κείμενο που επιτρέπει στο γονιό να αφηγηθεί την ιστορία με δικά του λόγια ή και να την εμπλουτίσει ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του παιδιού κι έτσι να την κάνουν δική τους. Η εικονογράφηση παίζει επίσης πολύ σημαντικό ρόλο, ειδικά αν αφήνει πράγματα στη φαντασία του παιδιού και κρύβει ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που θα ανακαλύψει στο δεύτερο και τρίτο ξεφύλλισμα. Και βέβαια όλες οι ιστορίες γίνονται ακόμα καλύτερες όταν τις αφηγούμαστε με κέφι, όταν π.χ. αλλάζουμε τη φωνή μας ανάλογα με το χαρακτήρα, όταν χρησιμοποιούμε διάφορα «αξεσουάρ» για να δραματοποιήσουμε την ιστορία, όταν τη συνδυάζουμε με παιχνίδι, χορό, τραγούδι κ.λπ.

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Την αφορμή μου έδωσε η κόρη μιας φίλης μου, η Ραφαέλα, η οποία όταν ήταν 2 χρονών αγαπούσε πολύ τους λύκους. Δεν μπορώ όμως να σας εξηγήσω πώς επέλεξα την πεταλούδα για συντροφιά του λύκου. Απλά «άναψε» μια λάμπα στο μυαλό μου! Εκ των υστέρων όταν το σκέφτομαι, πιστεύω ότι είχα επηρεαστεί από το βαρύ κλίμα της οικονομικής κρίσης και ήθελα να ξαναθυμηθώ (και να ξαναθυμίσω) τις ανέξοδες, αλλά τελικά πιο ουσιαστικές χαρές της ζωής.

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Ίσως αυτό να είναι και το πιο δύσκολο πράγμα που έχουμε να κάνουμε ως γονείς. Να συνειδητοποιήσουμε καταρχήν ότι αυτός είναι ο τελικός μας στόχος, τα παιδιά μας να μπορούν να σταθούν μόνα τους με αυτοπεποίθηση «εκεί έξω» όταν μεγαλώσουν. Όταν το κατανοήσουμε αληθινά και σταματήσουμε να προβάλλουμε τους δικούς μας φόβους πάνω τους, τότε θα δούμε ότι ήδη από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά μπορούν να κάνουν πράγματα μόνα τους, όπως π.χ. να τρώνε όταν αποκτήσουν την ευχέρεια να κρατούν αντικείμενα στα χέρια τους. Καλλιεργώντας το αίσθημα της αυτονομίας σιγά-σιγά, μαθαίνουμε στα παιδιά να προστατεύουν μόνα τους τον εαυτό τους, ώστε τελικά να μη χρειάζονται τη δική μας προστασία – που άλλωστε δε θα μπορούν να την έχουν για πάντα.

6. Στο βιβλίο σας πρωταγωνιστές είναι ένας λύκος και μια πεταλούδα. Για εσάς τι αντιπροσωπεύει ο λύκος και τι η πεταλούδα;

Ο λύκος μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς που αφήνει την καθημερινότητα να τον απορροφήσει και δε σηκώνει λίγο το βλέμμα να αντικρύσει όλα αυτά τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας. Η πεταλούδα μπορεί να είναι το παιδί που κρύβουμε μέσα μας ή ένα παιδί, μικρό ή μεγάλο, στη ζωή μας, το πλάσμα εκείνο που ενθουσιάζεται να εξερευνά, να ανακαλύπτει και να δοκιμάζει νέα πράγματα.

7. Τελικά μπορεί ένας λύκος να αλλάξει απλά κυνηγώντας μια πεταλούδα;

Να αλλάξει εντελώς δε νομίζω. Ο λύκος θα συνεχίσει να παραμονεύει ζώα, όπως κι εμείς θα συνεχίζουμε να τρέχουμε πίσω από την καθημερινότητά μας. Όμως η πεταλούδα είναι εκεί, μέσα μας ή πλάι μας, για να μας θυμίζει ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα να κάνουμε κι ότι, αν την ακολουθούμε πού και πού, η ζωή μας θα γίνει πολύ πιο πλούσια κι ενδιαφέρουσα.

8. Να περιμένουμε καινούριο βιβλίο από εσάς τη νέα χρονιά;

Ναι! Αυτή την εποχή δουλεύουμε, παρέα με τον εικονογράφο Σεραφείμ Στρουμπή, πάνω στο νέο μας βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο 2020 και είμαστε ενθουσιασμένοι!

Λίγα λόγια για το βιβλίο (οπισθόφυλλο): Ήταν κάποτε ένας λύκος σαν όλους τους λύκους, που περνούσε τον χρόνο του παραμονεύοντας τα άλλα ζώα. Ώσπου μια μέρα, κυνηγώντας μια πεταλούδα, άρχισε να προσέχει όλα εκείνα τα εκπληκτικά πράγματα που μέχρι τότε προσπερνούσε. Για πρώτη φορά θαύμασε το δάσος από ψηλά κι άκουσε το τραγούδι του ποταμιού. Η καινούρια ξεχωριστή του φίλη του έδειξε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα να κάνει στη ζωή του από το να κυνηγά.

Author

Το όνομα μου είναι Έλενα. Είμαι 32 ετών και η καταγωγή μου είναι από το Άργος. Σύζυγος εδώ και 3 χρόνια και μαμά του Βαγγελάκη.

Write A Comment