Στις διακοπές των Χριστουγέννων επέτρεψα στον εαυτό μου λίγο ξενύχτι και λίγο NETFLIX παραπάνω. Έχοντας ακούσει πολλές θετικές κριτικές είπα να ξεκινήσω τη νέα σειρά BRIDGERTON και δεν με απογοήτευσε ούτε λεπτό. Πανέμορφα κοστούμια, ειδυλλιακά σκηνικά, βρετανική προφορά και ένας έρωτας που με συνεπήρε και με έκανε να τελειώσω τα 8 επεισόδια σε δύο ή τρία βράδια. Εσύ όμως ήξερες ότι κυκλοφορεί στην Ελλάδα η διάσημη οικογένεια Bridgerton από τις εκδόσεις Elxis.

Πάμε να δούμε κάποιες λεπτομέρειες για τη σειρά που αγάπησα…

Μέσα σε μόλις 14 ημέρες έφτασε στην κορυφή και να καταρρίψει αρκετά ρεκόρ! Μιλάμε για τη δημοφιλή σειρά του Netflix με τίτλο «Μπρίτζερτον». Βρέθηκε στο No1 σε 76 χώρες, ενώ έχει φτάσει σε συνολικά 63 εκατομμύρια νοικοκυριά. Τα στοιχεία αυτά την καθιστούν από τις πλέον κορυφαίες παραγωγές του Netflix και αφήνοντας πίσω το The Queen’s Gambit.

οΟ πρώτος κύκλος της σειράς αφορά το βιβλίο Ο Δούκας κι Εκείνη. Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο από τα 8 της σειράς Οικογένεια Μπρίτζερτον της συγγραφέως Julia Quinn. Η συγγραφέας είναι πρώτη στην κατάταξη των πιο ευπώλητων συγγραφέων στους New York Times. Στο βιογραφικό της έχει ήδη 3 βραβεία RITA (το πιο αναγνωρισμένο βραβείο ρομαντικής λογοτεχνίας).

Όμως η ιστορία που είδαμε στον πρώτο κύκλο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. 

H διάσημη οικογένεια Bridgerton από τις εκδόσεις Elxis

Η πολυβραβευμένη συγγραφέας μάς μεταφέρει στην εποχή της Αντιβασιλείας στη Βρετανία, σε ένα ταξίδι γεμάτο ίντριγκες, πάθη και δυναμικές ηρωίδες που παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, χωρίς να περιμένουν έναν όμορφο πρίγκιπα να τις σώσει.

Όπως όλα δείχνουν, ο δούκας Σάιµον Μπάσετ είναι έτοιµος να κάνει πρόταση γάµου στην αδελφή του καλύτερού του φίλου, την αξιαγάπητη –αλλά σχεδόν στο ράφι– Δάφνη Μπρίτζερτον. Κι οι δυο τους όµως γνωρίζουν την αλήθεια. Μιλάμε για ένα περίπλοκο σχέδιο. Στόχο έχει να βγάλει τον Σάιµον από το µυαλό των µαµάδων της υψηλής κοινωνίας του Λονδίνου που θέλουν να καλοπαντρέψουν τις κόρες τους. Όσο για τη Δάφνη, είναι βέβαιο ότι έτσι θα προσελκύσει κάποιους άξιους επίδοξους μνηστήρες τώρα που ο δούκας την έχει ανακηρύξει ποθητή.

Ωστόσο, καθώς η Δάφνη οδηγεί τον Σάιµον στον ρυθµό του βαλς στον έναν χορό µετά τον άλλο, δεν θέλει να ξέρει ότι το φλερτ τους είναι µια απάτη. Και καθώς ο κοινωνικός κλοιός στενεύει γύρω τους, η Δάφνη θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της.

Η τηλεοπτική σειρά λοιπόν αφορά τη σειρά βιβλίων Μπρίτζερτον, τα βρίσκουμε από τις εκδόσεις ELXIS και έχουμε από 8 βιβλία! H διάσημη οικογένεια Bridgerton από τις εκδόσεις Elxis λοιπόν.

Διαβάζουμε επίσης: Συνέντευξη με την κα Πασχαλία Τραυλού

The post H διάσημη οικογένεια Bridgerton από τις εκδόσεις Elxis appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα φιλοξενώ στο busymama.gr τη συγγραφέα κα Ελένη Ηλιάδου και τον ήρωά της τον μικρό Λευτέρη από το βιβλίο “Ποτέ μην τα παρατάς” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Θύρα. Πρόκειται για το πρώτο της βιβλίο που μάλιστα είναι και βραβευμένο, καθώς έχει αποσπάσει το Τρίτο Βραβείο στον Ε’ Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» 2018 με θέμα «Το σχολείο».

Πριν σας αφήσω να απολαύσετε την όμορφη συνέντευξή μας να σας πω δυο λόγια για το βιβλίο. Μόνος του και τελευταίος θα μείνει ο Λευτέρης και σε αυτή την εκδρομή. Κανείς από τους συμμαθητές του δεν θα τον περιμένει. Μάταια προσπαθεί κουτσαίνοντας να τους φθάσει, όπως πάντα…Είναι θλιμμένος γιατί τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει! Μήπως, όμως, ο κύριος Άγγελος έχει να πει κάτι ξεχωριστό στον απογοητευμένο Λευτέρη; Μήπως ο δάσκαλος θα τον βοηθήσει να πιστέψει στον εαυτό του και ποτέ να μην τα παρατάει; Μια γλυκιά ιστορία, γεμάτη ελπίδα…Γιατί η ζωή κρύβει όμορφες εκπλήξεις για όσους τολμούν και προσπαθούν.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Μεγάλωσα σε υπερπολύτεκνη οικογένεια, με άλλα πέντε αδέρφια, στο Κιλκίς. Είμαι η δεύτερη από τους έξι και έτσι είχα την ευκαιρία να «κάνω τη δασκάλα», που τόσο πολύ αγαπούσα. Ειδικά στη μικρότερη αδερφή μου, τη Μαρία, την Κόκκινη Καμέλια, έμαθα να διαβάζει πολύ πριν πάει στο Δημοτικό. Τότε εγώ τελείωνα την έκτη Δημοτικού. Από μικρή ήθελα να γίνω δασκάλα. Αγαπούσα πολύ το διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων και από παιδί αφηγούμουν τα δικά μου παραμύθια, καθώς και να τα γράφω. Το πατρικό μου ήταν και είναι γεμάτο βιβλιοθήκες. Ακόμα και τώρα, όταν πηγαίνω, μου αρέσει αυτή η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και σε αυτό το επίπεδο. Βρίσκονται εκεί ακόμα, όσα βιβλία διάβασα ως παιδί! (Ίσως δεν είναι και τυχαίο που οι τέσσερις από τους έξι είμαστε πλέον εκπαιδευτικοί-με δάσκαλο πατέρα!). Πλέον ζω στην όμορφη Χαλκίδα, με τη δική μου οικογένεια, που με στηρίζει και με εμπνέει σε πολλά θέματα.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Μέσα από τον γραπτό λόγο εκφράζομαι εξίσου καλά, όπως και στον προφορικό. Ευτυχώς, ήμουν πολύ καλή και στην έκθεση στο σχολείο -χαχα! Νιώθω ότι η ελληνική μας γλώσσα με τον πλούτο της, είναι ατελείωτη… Μας δίνει χιλιάδες τρόπους να πούμε με λόγια και να εκφράσουμε κάθε κατάσταση που ζούμε! Είναι, λοιπόν, ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο για να μιλήσουμε γι’ αυτά που θέλουμε… Τώρα, όσον αφορά το παιδικό κοινό, πώς αποφάσισα να γράψω… Τι να πω γι’ αυτό; Νομίζω ότι μόνο του προέκυψε αυτό. Δεν ξέρω πώς, αλλά ό, τι κι αν ξεκινήσω να γράφω, στο τέλος αποδεικνύεται ότι απευθύνεται και σε παιδιά! Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό τής παιδικής λογοτεχνίας είναι η αισιοδοξία που εκπέμπει, ακόμα και στο τέλος τού αφηγήματος. Νομίζω ότι δεν ξεφεύγω από αυτό και χαίρομαι που συμβαίνει, γιατί τα παιδιά είναι δύσκολο και απαιτητικό αναγνωστικό κοινό.

Δεν είναι τυχαίο, νομίζω, το γεγονός ότι το κείμενο τού «Ποτέ μην τα παρατάς!», βραβεύτηκε σε λογοτεχνικό διαγωνισμό διηγήματος, με θέμα «Το σχολείο» https://www.literature.gr/i-teleti-vravefsis-ke-ta-vravia-tou-e-diagonismou-diigimatos-stelios-xefloudas/. Ο διαγωνισμός αφορούσε ενηλίκους και μ’ αυτό το σκοπό το έγραψα κι εγώ, αλλά να που και πάλι δεν ξέφυγα από την παιδική λογοτεχνία. Χαχα!

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Μμμ… Νομίζω ότι εάν χρειάζεται να προσπαθήσεις πολύ για να γεννηθεί μια ιδέα, τότε πιθανόν δεν είναι για να γεννηθεί στο μυαλό σου… Προσπαθώ να σκεφτώ με τον τρόπο που σκέφτονται τα παιδιά, γύρω από συγκεκριμένα θέματα. Έχω πολύ ζωντανές και κάποιες αναμνήσεις δικές μου ως παιδί… Ένας συνδυασμός και να τη! γεννιέται η κεντρική ιδέα. Η αρχή μιας ιστορίας, όντως, είναι κομβική για το ενδιαφέρον τού αναγνώστη. Κρίνω και από μένα… Δίνω ευκαιρία σ’ ένα βιβλίο στις πρώτες σελίδες. Αν με κερδίσει στην αρχή, τότε το συνεχίζω. Συγκεκριμένα εγώ, εάν δεν έχω συγκεκριμένη πλοκή και ιστορία μέσα στο μυαλό μου, δεν αρχίζω να γράφω. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο αυτό, ο δημιουργός να έχει πολύ συγκεκριμένη πορεία στο νου του. Έτσι σχηματίζονται οι χαρακτήρες των ηρώων και η ιστορία εξελίσσεται. Αυτό, πιστεύω, είναι επαρκές, ώστε να κερδίσει τον αναγνώστη από την αρχή. Αληθοφανείς ήρωες και δυνατή πλοκή. Οι πρώτοι κριτές μου είναι ο άντρας μου και τα παιδιά μου και δε μου «κάνουν χατίρια» στα γραπτά μου – ευτυχώς! Χαχα!

“Πρέπει να τολμάς, να κάνεις αυτή τη χάρη στον εαυτό σου.” Ποτέ μην τα παρατάς, Ελένη Ηλιάδου

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Ήθελα από καιρό πριν, να γράψω για ένα παιδί που αντιμετωπίζει κάποιου είδους δυσκολία και ένας δάσκαλος το βοηθάει με τον τρόπο του. Είχα ξεκινήσει διάφορες ιστορίες να γράφω… Για ένα παιδί που ντρεπόταν και δε μιλούσε, για άλλο παιδί που φοβόταν το σκοτάδι, αλλά στο τέλος προέκυψε ο Λευτέρης και καλά έκανε, γιατί μας κέρδισε όλους με την παρουσία του! Είναι οι παιδικοί φόβοι αυτοί…

Είχα προχωρήσει αρκετά την ιστορία του Λευτέρη, όταν έδειξα το κείμενό μου στη Μαρία -γιατί πολύ συχνά ανταλλάσσουμε απόψεις σχετικά με τη συγγραφή. Έτσι έμαθα και για τον λογοτεχνικό διαγωνισμό. Ο εκδοτικός οίκος που ήδη ήμουν σε συνεργασία, εκδήλωσε ενδιαφέρον και με την υπέροχη εικονογράφηση της Τέτης Σώλου, έγινε το βιβλίο «Ποτέ μην τα παρατάς!» (σχ. Ανάρτηση https://wordpress.com/block-editor/post/iliadoueleniwriter.wordpress.com/125 )

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Αυτή είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση τής αγωγής! Δεν είναι έτσι; Νομίζω ότι, εάν απαντήσουμε πρακτικά σε αυτό το ερώτημα, θα έχουμε λύσει όλα τα θέματα/προβλήματα της διαπαιδαγώγησης ενός παιδιού. Τόνοι χαρτιού και μελανιού έχουν ξοδευτεί επάνω στα θέματα αυτά, μεγάλοι παιδαγωγοί έχουν διατυπώσει απόψεις και πολλά από αυτά σπουδάζουμε στα Πανεπιστήμιά μας… Νομίζω ότι η διαίσθηση του γονιού, σε συνδυασμό με τη γνώση που προσφέρεται, μπορούν να επιτύχουν το καλύτερο δυνατό… Τέλειοι δεν μπορούμε να είμαστε. Ούτε όλα τα παιδιά είναι ίδια. Καθένα χρειάζεται τη δική του αντιμετώπιση και συμπεριφορά στις εκάστοτε περιστάσεις. Πιστεύω, όμως, ότι το σημαντικότερο απ’ όλα είναι να νιώθει το παιδί πως το αγαπάμε! Να στεκόμαστε δίπλα του με ενσυναίσθηση, για να το ακούσουμε. Όχι μόνο να του δώσουμε οδηγίες. Τα παιδιά έχουν την προσωπικότητά τους και αυτήν πρέπει να τη σεβόμαστε, όχι μόνο στα λόγια, αλλά κυρίως στην πράξη. Έτσι, γεννιέται ο διάλογος -τι πιο σημαντικό από αυτό; Όταν έχουμε ανοιχτή την πόρτα για συζήτηση με το παιδί, ποιος ο λόγος να το αρνηθεί; Συζήτηση όμως, όχι «εγχειρίδιο ζωής». Άλλωστε, η ίδια η δική μας ζωή, το δικό μας παράδειγμα είναι αυτό που διδάσκει τα παιδιά.

«Αυτό που είσαι μου φωνάζει τόσο δυνατά, που δεν μπορώ ν’ ακούσω λέξη απ’ όσα λες»

Ραλφ Γουάλντο Έμερσον (1803-1884 , Αμερικανός φιλόσοφος) 

6. Στο βιβλίο σας θίγετε ένα θέμα καυτό σχετικά με τη διαφορετικότητα και την σχολική απομόνωση ως ένα σημείο. Ποιες συμβουλές έχετε να δώσετε στους σημερινούς γονείς αλλά κι εκπαιδευτικούς ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε εγκαίρως τέτοια φαινόμενα;

Μεγάλο θέμα αυτό, όντως, που καίει την καθημερινότητά μας… Οτιδήποτε είναι διαφορετικό από εμάς, πολύ εύκολα το εξοβελίζουμε και το περιθωριοποιούμε. Και δεν αναφέρομαι στον κόσμο των παιδιών… Αναφέρομαι σε εμάς, στον κόσμο των ενηλίκων! Δε δίνουμε μια ευκαιρία στο διαφορετικό, στο ασθενές ενδεχομένως, το παραβατικό ή το από αλλού ερχόμενο. Βάζουμε πολύ εύκολα «ταμπέλες». Δε βρίσκω κανέναν απολύτως λόγο, λοιπόν, να μην κάνουν το ίδιο και τα παιδιά. Ποιος ο λόγος; Τα παιδιά αυτό που βλέπουν θα κάνουν, αυτό που ακούν θα πουν και θα μιμηθούν συμπεριφορές. Τα δικά μου παιδιά είναι μικρά, πώς θα μπορούσα να συμβουλεύσω κάποιον που έχει διανύσει χιλιόμετρα γονεϊκότητας; Καθαρά με τη διαίσθησή μου, και ως παιδί που μεγάλωσα σε μια μεγάλη οικογένεια με πέντε διαφορετικά αδέρφια, αλλά και ως δασκάλα που διδάχθηκα πολλά συγγράμματα παιδικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο, θα πω. Να μάθουμε να σεβόμαστε το διαφορετικό, όπως και εμείς θέλουμε να μας σέβονται. Ό, τι κάνουμε εμείς, θα κάνουν και τα παιδιά μας (κατά γενικότητα μιλώ). Είναι τόσο απλό…

“Όλα όσα θέλετε να κάνουν σε εσάς οι άλλοι άνθρωποι, αυτά να κάνετε κι εσείς στους άλλους”, ο Χρυσός Κανόνας.

7. Ο Λευτέρης του βιβλίου τι αντιπροσωπεύει για εσάς;

Ο Λευτέρης για μένα αντιπροσωπεύει κάθε πτυχή τής προσωπικότητας οποιουδήποτε ενήλικα ή παιδιού, που βρίσκει αδιέξοδο στη σκληρή πραγματικότητα τη δική μας! Οποιαδήποτε δυσκολία (εσωτερική ή εξωτερική) αντιμετωπίζουμε κατά περιόδους στη ζωή μας, καθρεφτίζεται στην αδυναμία του Λευτέρη.

Να μην ξεχνάμε, όμως και κάτι άλλο σημαντικό! Ο Λευτέρης στην ιστορία μου, δεν είναι μόνος του! Δε βρίσκεται μόνος να αντιμετωπίσει τον κυκλώνα της απογοήτευσης που τον τυλίγει. Στέκεται δίπλα του φύλακας άγγελος ο κύριος Άγγελος! Αυτό σημαίνει ότι στη ζωή μας δεν υπάρχουν αδιέξοδα (αυτή είναι κουβέντα του πατέρα μου, που εκφράζει τόσο αντιπροσωπευτικά την πραγματικότητα..). Είναι συμβολικά τα ονόματα των ηρώων του βιβλίου (Λευτέρης-επιτυγχάνει την εσωτερική του ελευθερία, κύριος Άγγελος-φύλακας άγγελος στα δύσκολα). Εσωτερικά, μέσα μου, πιστεύω ότι όσο δύσκολα και να έρχονται τα πράγματα στη ζωή μας, πάντα εμφανίζεται ένας «κύριος Άγγελος», ένας άνθρωπος, που με κάποιον τρόπο μας βοηθάει να δούμε και παραπέρα από τη μαυρίλα που σ’ εκείνη τη φάση βλέπουμε.

8. Σε ποια ηλικία κατά τη γνώμη σας θα πρέπει ένα παιδί να αποκτήσει κινητό και πρόσβαση στο διαδίκτυο και κατά πόσο το διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει παιδιά όπως ο Λευτέρης;

Δεν είμαι σε θέση ν’ απαντήσω με ακρίβεια στο πρώτο σκέλος της ερώτησης. Πολλοί επιστήμονες έχουν μιλήσει γι’ αυτά τα θέματα (και σε γονεϊκές σελίδες). Όπως και να έχει, όταν μιλούμε για ανήλικο παιδί και ειδικά κάτω των δεκαπέντε ετών, χρειάζεται πολλή προσοχή και διαρκή επικοινωνία. Να έχουν γνώση και επίγνωση οι γονείς, ώστε να μπορούν να ενεργήσουν αναλόγως, όταν και εάν χρειαστεί! Να κρατάμε την επικοινωνία με τα παιδιά μας ζωντανή.

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, αυτό που παρατηρώ είναι ότι το πλέον προσβάσιμο διαδίκτυο έκανε καλό σε αυτόν τον τομέα. Βλέπω ότι όλο και σε περισσότερους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποιου είδους πρόβλημα ή κάποια δυσκολία, τώρα, με το ελεύθερο διαδίκτυο, τους δίνεται η ευκαιρία και παίρνουν το θάρρος, ώστε να μιλήσουν. Παλαιότερα δεν υπήρχαν τέτοια προβλήματα, όπως είναι οι αναπηρίες; Υπήρχαν, βέβαια! Όμως, τα αποσιωπούσαν . Ήταν ταμπού για τις παλιότερες κοινωνίες, αυτά και δε φανέρωναν οι οικογένειες το ζυγό που κουβαλούσαν… Μεγάλο επίτευγμα αυτό, της επιστήμης και της τεχνολογίας! Έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς τους ανθρώπους να μιλήσουν, να φανούν, να παίρνουν μέρος σε αγώνες (όπως η Παραολυμπιάδα), να συστήνουν ομάδες και συλλόγους προς το κοινό τους όφελος, να παρουσιαστούν στην κοινωνία και μάλιστα, να λειτουργούν και ως πρότυπα μαχητικότητας και παρότρυνσης! Ακόμα και η δημόσια εκπαίδευση έχει αποκτήσει το θεσμό της «παράλληλης στήριξης» στα σχολεία, πολύ σπουδαίο αυτό! Πρόσφατα είδα είδηση για το ΑΠΘ, ότι η βιβλιοθήκη του πλέον δίνει πρόσβαση σε ανθρώπους με μειωμενη η καθόλου όραση σε πολλούς τίτλους βιβλίων, πόσο σπουδαίο αυτό! https://www.newsone.gr/ellada/anixe-sto-a-p-th-i-proti-vivliothiki-gia-atoma-me-provlimata-orasis/

Το γεγονός ότι κάποιο μέλος του σώματος σου δε λειτουργεί σωστά ή δε λειτουργεί καθόλου, δε σημαίνει ότι ΕΣΥ έχεις πάψει να λειτουργείς ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ο άνθρωπος δε χάνει την αξία του έτσι, αλίμονο, αν το πιστέψει μια κοινωνία αυτό!

Απεναντίας, πρέπει να δίνονται όλο και περισσότερες ευκαιρίες στους συνανθρώπους μας που έχουν κάποιες δυσκολίες/αναπηρίες. Μάλλον μάς διαφεύγει ότι «σήμερα έχεις ανάγκη εσύ, αύριο πιθανότατα θα έχω ανάγκη εγώ…»

Έλενα, σ’ ευχαριστώ για αυτήν τη συνέντευξη! Με συγκίνησε, μπορώ να πω… Άγγιξε μύχιες πτυχές μου. Να είσαι καλά, καλή μου!

Σε φιλώ,

Με αγάπη,

Ελένη

Στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω προσωπικά την κα Ηλιάδου για την συνέντευξη αυτή με τις τόσες αλήθειες που ειπώθηκαν. Το βιβλίο αυτό με άγγιξε στην καρδιά καθώς ώντας εκπαιδευτικός εύχομαι από καρδιάς να σταθώ ως ένας άλλος κος Άγγελος έστω και για έναν μαθητή μου σε όλη μου την καριέρα. Και πάλι σημαντική θα νιώθω.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Συνέντευξη με την κα Αποστολίδη για το βιβλίο της “Ο λύκος και η πεταλούδα”

The post Ποτέ μην τα παρατάς, Ελένη Ηλιάδου appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ την κα Χριστίνα Αποστολίδη με την ιδιότητα της συγγραφέα μιας και θα μιλήσουμε για το πρώτο της βιβλίο “Ο λύκος και η πεταλούδα” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωα. Και λέω με την ιδιότητα της συγγραφέα γιατί η κα Αποστολίδη είναι μια πολυπράγμων, εργαζόμενη μαμά και blogger κι αυτή η ιδιότητά της ήταν και η αφορμή να γνωριστούμε από κοντά πέρσι τα Χριστούγεννα όταν ενώσαμε τις δυνάμεις μας μαζί με άλλες 10 co-bloggers και δημιουργήσαμε το υπέροχο Ημερολόγιο 2019 “ΜΑΜΑ” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας για να ενισχύσει το έργο του Library for All. Σας αφήνω να διαβάσετε την υπέροχη συνέντευξη που μου παραχώρησε. Να πω μόνο πως “ο λύκος και η πεταλούδα” είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο με εικονογράφηση του Σεραφείμ Στρούμπη που σε βάζει στη θέση του λύκου για να σκεφτείς πόσα χάνεις όσο είσαι βολεμένος μόνο σε αυτά που ξέρεις και αρνείσαι να αλλάξεις ή ακόμα και να απαρνηθείς.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Έχω γεννηθεί και περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην Αθήνα, με ένα μικρό διάλειμμα τριών ετών το οποίο πέρασα στο Λονδίνο. Πριν από 10 χρόνια, έκανα μια ακόμα μετακίνηση στο Ηράκλειο της Κρήτης, ακολουθώντας τον Χρήστο που ήρθε εδώ για σπουδές και παρέμεινε για δουλειά. Δυο χρόνια μετά, προστέθηκε στην οικογένειά μας η Σοφία. 

Αν έπρεπε να βρω ένα επίθετο που με χαρακτηρίζει, αυτό θα ήταν «ανήσυχη». Χρειάζομαι πάντα ένα «project» να τρέχει παράλληλα με όλα τα άλλα τα καθημερινά, σπίτι, δουλειά κ.λπ. Έτσι, για μεγάλο διάστημα «συνέλεγα» πτυχία ή καταπιανόμουν με νέα χόμπι. Κάποια στιγμή το 2012, έφτιαξα τις CretaMums για να βρούμε η Σοφία κι εγώ παρέα στο Ηράκλειο και να συνεισφέρουμε ως ομάδα σε κοινωφελείς σκοπούς. Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησα το γράψιμο κι εδώ και ένα χρόνο ασχολούμαι πιο συστηματικά με το παιδικό βιβλίο και τις παρουσιάσεις του λύκου και της πεταλούδας σε σχολεία, φεστιβάλ, βιβλιοπωλεία κι άλλους χώρους.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Δεν ξέρω αν ήταν τόσο απόφαση όσο ανάγκη. Αν και ως παιδί έγραφα στίχους κυρίως, μεγαλώνοντας σταμάτησα να χρησιμοποιώ τον γραπτό λόγο ως μέσο προσωπικής έκφρασης. Συνέχισα να γράφω και μάλιστα πολύ, στα πλαίσια όμως των σπουδών μου και αργότερα της δουλειάς μου. Λίγο αφότου γέννησα την κόρη μου, ένιωσα πάλι την ανάγκη να γράψω για μένα. Ξεκίνησα με ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο και πολύ σύντομα άρχισα να φτιάχνω ιστορίες, με πρώτη πάντα ακροάτρια στη Σοφία.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Σημειώνω ότι δεν είμαι ειδική! Μπορώ να κρίνω μόνο από την εμπειρία μου ως «αφηγήτρια» ιστοριών στην κόρη μου, στους φίλους της και στα αρκετά πλέον παιδιά που έχουν παρακολουθήσει την παρουσίαση του λύκου και της πεταλούδας. Ένα πράγμα που πιστεύω ότι βοηθά να προσεγγίσεις ένα παιδί είναι το λιτό κείμενο που επιτρέπει στο γονιό να αφηγηθεί την ιστορία με δικά του λόγια ή και να την εμπλουτίσει ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του παιδιού κι έτσι να την κάνουν δική τους. Η εικονογράφηση παίζει επίσης πολύ σημαντικό ρόλο, ειδικά αν αφήνει πράγματα στη φαντασία του παιδιού και κρύβει ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που θα ανακαλύψει στο δεύτερο και τρίτο ξεφύλλισμα. Και βέβαια όλες οι ιστορίες γίνονται ακόμα καλύτερες όταν τις αφηγούμαστε με κέφι, όταν π.χ. αλλάζουμε τη φωνή μας ανάλογα με το χαρακτήρα, όταν χρησιμοποιούμε διάφορα «αξεσουάρ» για να δραματοποιήσουμε την ιστορία, όταν τη συνδυάζουμε με παιχνίδι, χορό, τραγούδι κ.λπ.

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Την αφορμή μου έδωσε η κόρη μιας φίλης μου, η Ραφαέλα, η οποία όταν ήταν 2 χρονών αγαπούσε πολύ τους λύκους. Δεν μπορώ όμως να σας εξηγήσω πώς επέλεξα την πεταλούδα για συντροφιά του λύκου. Απλά «άναψε» μια λάμπα στο μυαλό μου! Εκ των υστέρων όταν το σκέφτομαι, πιστεύω ότι είχα επηρεαστεί από το βαρύ κλίμα της οικονομικής κρίσης και ήθελα να ξαναθυμηθώ (και να ξαναθυμίσω) τις ανέξοδες, αλλά τελικά πιο ουσιαστικές χαρές της ζωής.

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Ίσως αυτό να είναι και το πιο δύσκολο πράγμα που έχουμε να κάνουμε ως γονείς. Να συνειδητοποιήσουμε καταρχήν ότι αυτός είναι ο τελικός μας στόχος, τα παιδιά μας να μπορούν να σταθούν μόνα τους με αυτοπεποίθηση «εκεί έξω» όταν μεγαλώσουν. Όταν το κατανοήσουμε αληθινά και σταματήσουμε να προβάλλουμε τους δικούς μας φόβους πάνω τους, τότε θα δούμε ότι ήδη από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά μπορούν να κάνουν πράγματα μόνα τους, όπως π.χ. να τρώνε όταν αποκτήσουν την ευχέρεια να κρατούν αντικείμενα στα χέρια τους. Καλλιεργώντας το αίσθημα της αυτονομίας σιγά-σιγά, μαθαίνουμε στα παιδιά να προστατεύουν μόνα τους τον εαυτό τους, ώστε τελικά να μη χρειάζονται τη δική μας προστασία – που άλλωστε δε θα μπορούν να την έχουν για πάντα.

6. Στο βιβλίο σας πρωταγωνιστές είναι ένας λύκος και μια πεταλούδα. Για εσάς τι αντιπροσωπεύει ο λύκος και τι η πεταλούδα;

Ο λύκος μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς που αφήνει την καθημερινότητα να τον απορροφήσει και δε σηκώνει λίγο το βλέμμα να αντικρύσει όλα αυτά τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας. Η πεταλούδα μπορεί να είναι το παιδί που κρύβουμε μέσα μας ή ένα παιδί, μικρό ή μεγάλο, στη ζωή μας, το πλάσμα εκείνο που ενθουσιάζεται να εξερευνά, να ανακαλύπτει και να δοκιμάζει νέα πράγματα.

7. Τελικά μπορεί ένας λύκος να αλλάξει απλά κυνηγώντας μια πεταλούδα;

Να αλλάξει εντελώς δε νομίζω. Ο λύκος θα συνεχίσει να παραμονεύει ζώα, όπως κι εμείς θα συνεχίζουμε να τρέχουμε πίσω από την καθημερινότητά μας. Όμως η πεταλούδα είναι εκεί, μέσα μας ή πλάι μας, για να μας θυμίζει ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα να κάνουμε κι ότι, αν την ακολουθούμε πού και πού, η ζωή μας θα γίνει πολύ πιο πλούσια κι ενδιαφέρουσα.

8. Να περιμένουμε καινούριο βιβλίο από εσάς τη νέα χρονιά;

Ναι! Αυτή την εποχή δουλεύουμε, παρέα με τον εικονογράφο Σεραφείμ Στρουμπή, πάνω στο νέο μας βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο 2020 και είμαστε ενθουσιασμένοι!

Λίγα λόγια για το βιβλίο (οπισθόφυλλο): Ήταν κάποτε ένας λύκος σαν όλους τους λύκους, που περνούσε τον χρόνο του παραμονεύοντας τα άλλα ζώα. Ώσπου μια μέρα, κυνηγώντας μια πεταλούδα, άρχισε να προσέχει όλα εκείνα τα εκπληκτικά πράγματα που μέχρι τότε προσπερνούσε. Για πρώτη φορά θαύμασε το δάσος από ψηλά κι άκουσε το τραγούδι του ποταμιού. Η καινούρια ξεχωριστή του φίλη του έδειξε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα να κάνει στη ζωή του από το να κυνηγά.

The post Συνέντευξη με την κα Αποστολίδη για το βιβλίο της “Ο λύκος και η πεταλούδα” appeared first on Busy Mama's Corner.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Γεννήθηκα στην Κύμη Ευβοίας αλλά έφυγα από εκεί μικρός. Μεγάλωσα στην Αθήνα, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Όταν ήμουν παιδί η γειτονιά αυτή ήταν γεμάτη αλάνες για παιχνίδι, περιβόλια, μπαξέδες και φυσικά υπήρχε εκεί -όπως και σήμερα- το υπέροχο πάρκο, γεμάτο εκπλήξεις και ευκαιρίες για παιχνίδι. Μεγάλωσα και σπούδασα στο πανεπιστήμιο γαλλικά και έγινα καθηγητής στο σχολείο. Η μεγάλη μου αγάπη είναι η μουσική, ο χορός και φυσικά η συγγραφή βιβλίων για μικρούς και μεγάλους. Είμαι μπαμπάς, έχω τέσσερα παιδιά και για την ώρα ζω σε ένα προάστιο της Αθήνας, τον Άγιο Στέφανο.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Πάντοτε έλεγα παραμύθια στα παιδιά μου όταν ήταν μικρά. Εξάλλου αυτό αγαπούσα πολύ και στον πατέρα μου που έκανε το ίδιο όταν ήμουν εγώ μικρό παιδί. Όταν ξεκίνησα να είμαι δάσκαλος χορού σε δημοτικά σχολεία, αντιλήφθηκα ότι τα περισσότερα παιδιά δεν είχαν ακούσει σχεδόν ποτέ ένα προσωπικό παραμύθι από τους γονείς τους, παρά μονάχα κάποια κλασσικά, χιλιοειπωμένα παραμύθια και πιο πολύ από τις δασκάλες τους στο νηπιαγωγείο παρά από τους γονείς τους. Έτσι κάθισα και ασχολήθηκα να τους γράψω εγώ κάποια δικά μου, καινούργια που να έχουν σχέση με τη δικιά τους ζωή και με τα ενδιαφέροντα και τους προβληματισμούς τους. Αργότερα θέλησα να γράψω σε κάποια συγκεκριμένα παιδιά παραμύθια αφιερωμένα προσωπικά στο καθένα από αυτά και ιδιαίτερα στη μικρή μου φίλη την Κωνσταντίνα που της έχω αφιερώσει πολλά παραμύθια. 

Όσον αφορά στη δυσκολία του παιδικού αναγνωστικού κοινού αυτό είναι μεγάλη ιστορία. Τα παιδιά δεν μπορείς να τα κοροϊδέψεις με κάτι φτηνό και πρόχειρο. Στην ηλικία αυτή μέχρι τα έξι τους χρόνια  διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους και σαν να το ξέρουν μέσα τους έχουν πολύ έντονα ανεπτυγμένο το κριτήριο της αισθητικής τους. Ξέρουν πολύ καλύτερα από εμάς τι είναι αυτό που θέλουν και γι αυτό το λόγο έχουν μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες από τον γονιό και από τον δάσκαλο και έτσι πρέπει να κάνουν.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Είναι πολύ δύσκολο εκτός και αν καταφέρεις έστω και για λίγο να γίνεις ξανά κι εσύ μικρό παιδί και να μπεις στην ψυχολογία του. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται πολλή δουλειά και μερικές φορές είναι πολύ σκληρό γιατί ανακαλύπτεις ξαφνικά ξεχασμένες πτυχές του χαρακτήρα σου, των δικών σου «θέλω» και τότε πολλές φορές πληγώνεσαι αναλογιζόμενος το πόσο έχεις αλλάξει, πόσο έχεις αλλοτριωθεί σε σχέση με αυτό που ήσουν και αυτό που ονειρευόσουν να γίνεις κάποτε.

Οι πρώτες σελίδες είναι οι πιο δύσκολες να τις γράψεις γιατί είναι αυτές που θα κερδίσουν τον μικρό αναγνώστη και θα τον κάνουν να θελήσει να διαβάσει το παραμύθι. Είναι επίσης αυτές που πάντοτε μένουν στη μνήμη του ακόμα και όταν αυτός μεγαλώσει. 

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Το βιβλίο αυτό προέκυψε από την ανάγκη μου να μιλήσω στους γονείς ενός δημοτικού σχολείου πάνω στο θέμα της «απουσίας του γονιού από τη ζωή του παιδιού του». Είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα για να το διαχειριστεί κανείς με διακριτικότητα και εφόσον μου ζητήθηκε από τον διευθυντή μου να το θίξω σκέφτηκα να το κάνω έμμεσα, μέσω ενός παραμυθιού. Η αφορμή ήταν η παρατήρησή μου ότι δεκάδες πιτσιρίκια, μαθητές μου στο σχολείο, με αποκαλούσαν «μπαμπά» και κολλούσαν πάνω μου αναζητώντας την προσωπική επαφή και το χάδι.

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Είναι πολύ δύσκολος αυτός ο συνδυασμός. Απαιτεί πολλή δουλειά από τους γονείς, πρώτα-πρώτα στις μεταξύ τους σχέσεις. Σε δεύτερο επίπεδο απαιτεί χρόνο, ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας, πάντοτε σε συνεννόηση μεταξύ των γονιών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια αληθινή σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Η σχέση επίσης με τους δασκάλους των παιδιών μας και η συνεργασία μας μαζί τους είναι κάτι πολύ σημαντικό το οποίο πολλές φορές δυστυχώς παραβλέπουμε με αποτέλεσμα να χάνουμε την ευκαιρία να έχουμε δυνατούς συμμάχους στη σχέση μας με τα παιδιά μας.

6. Στο βιβλίο σας θίγετε ένα θέμα καυτό σχετικά με τον ποιοτικό χρόνο που ως γονείς πρέπει να περνάμε με τα παιδιά μας. Ποιες συμβουλές έχετε να δώσετε στους σημερινούς γονείς;

Νομίζω ότι απάντησα σχετικά στην προηγούμενη ερώτηση. Να προσθέσω ότι κανείς μας δεν είναι τέλειος και ότι ο καθένας από εμάς είναι «ο καλύτερος γονιός» για τα παιδιά του κι ας έχουμε όλοι μας ατέλειες. Σκεφτείτε τι σημαίνει ο καθένας από εμάς για το παιδί του. Θυμηθείτε την εικόνα που είχαμε εμείς για τον δικό μας «καλύτερο» γονιό όταν ήμασταν παιδιά. Είμαστε το πρότυπό τους, οι πιο όμορφοι, οι πιο έξυπνοι, οι πιο καλοί, οι πιο σημαντικοί άνθρωποι για τα παιδιά μας κι εμείς αυτό δυστυχώς το ξεχνάμε και ασχολούμαστε με χίλια δυο άσχετα πράγματα αντί να καλλιεργήσουμε τη σχέση μας με αυτά τα υπέροχα πλάσματα, τα παιδιά μας. 

Ας ξεκινήσουμε με το να παραδεχτούμε τα λάθη μας και τις αδυναμίες μας, να αγαπήσουμε τον εαυτό μας κι ας έχουμε ελαττώματα και αδυναμίες και να προσπαθήσουμε να γινόμαστε εμείς καλύτεροι καθημερινά, δίνοντας έτσι το παράδειγμα στα παιδιά μας. Η παρουσία μας κοντά στα παιδιά μας πρέπει να είναι διακριτική, όχι καταπιεστική. Πρέπει να τα εμπνέουμε και όχι να τα «καπελώνουμε».

7. Σε ποια ηλικία κατά τη γνώμη σας θα πρέπει ένα παιδί να αποκτήσει κινητό και πρόσβαση στο διαδίκτυο και κατά πόσο το κινητό είναι καταλυτικός παράγοντας στην αποξένωση μιας οικογένειας;

Το κινητό, όπως και κάθε άλλο μέσο της τεχνολογίας δεν είναι από τη φύση του «καλό» ή «κακό». Αυτό έχει σχέση με τη χρήση την οποία του κάνει ο καθένας μας. Πριν κατακρίνουμε τα παιδιά μας για «υπερβολική χρήση, για κατάχρηση ίσως της σχέσης τους με το κινητό και για αποξένωση από την οικογένεια εξαιτίας της προσκόλλησής τους σε αυτό» ας αναλογιστούμε ποιο είναι το παράδειγμα που παίρνουν από εμάς και τι είναι αυτό που τους αντιπροτείνουμε. 

Κάποτε, όταν δεν υπήρχαν τα κινητά, πάλι υπήρχαν παιδιά αποξενωμένα από την οικογένεια. Τι έφταιγε τότε; Γιατί να ρίχνουμε πάντοτε την ευθύνη σε κάτι άλλο, σε κάποιον άλλον; Από εμάς εξαρτάται και το πότε και το πώς και το πόσο σημαντικό είναι το «υποκατάστατο της παρουσίας μας» στη ζωή των παιδιών μας.

Λίγα λόγια για το βιβλίο του κου Γανωτή:

Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα: Ένα τρυφερό παραμύθι για το νόημα της ζωής 

Ένας γίγαντας ξυπνά έπειτα από εκατό χρόνια. Με το τεράστιο τηλεσκόπιό του βλέπει πως όλα έχουν αλλάξει γύρω του. Δύο πολιτείες έχουν χάσει το μέτρο:  Στην Πολυασχολούπολη οι ενήλικες δουλεύουν πρωί και βράδυ, ενώ στην Τεμπελοχώρα χουζουρεύουν όλο το 24ωρο. Τα παιδιά τους έχουν κάθε λογής παιχνίδια, μα διψούν για προσοχή και αγάπη. 

Ο καλόκαρδος γίγαντας θα αφιερώσει ποιοτικό χρόνο με τους μικρούς κατοίκους των δύο πόλεων, γεμίζοντας τις καρδιές τους με μουσικές και χρώματα. Θα δώσει, παράλληλα, ένα πολύ χρήσιμο μάθημα στους γονείς: Θα τους θυμίσει πως το πραγματικό νόημα της ζωής είναι η ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους.

Η «Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα» του Στέφανου Γανωτή, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πορφύρα, είναι ένα τρυφερό παραμύθι γεμάτο μελωδίες και πολύτιμα διδάγματα, το οποίο αξίζει να διαβάσουν ακόμη και οι μεγάλοι. Ένα διαδραστικό «πολυβιβλίο», στο οποίο εκτός από την κεντρική ιστορία θα βρει κανείς παιχνίδια και σπαζοκεφαλιές, μια μουσική εγκυκλοπαίδεια και μια ακόμη για τα ζώα, καθώς και ένα CD με τις υπέροχες μουσικές του Γιάννης Ζαχαρέλλη. 

Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα

Συγγραφέας: Στέφανος Γανωτής
Εικονογράφηση: Δήμητρα Λαμπρέτσα
Σκίτσα εγκυκλοπαίδειας ζώων: Βασιλική Κεχαγιόγλου

Εκδόσεις: Πορφύρα
Σελίδες: 64

Περιλαμβάνεται CD με τις μουσικές του Γιάννη Ζαχαρέλλη και την αφήγηση του παραμυθιού

Βιογραφικό Σημείωμα του συγγραφέα:
Ο Στέφανος Γανωτής γεννήθηκε στην Κύμη Ευβοίας τον Μάη του 1970 και μεγάλωσε στην Ακαδημία Πλάτωνος, στην Αθήνα. Σπούδασε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Γαλλική Φιλολογία και από το 2004 εργάζεται στη Β’βάθμια εκπαίδευση. Τον Οκτώβρη του 2016 πήρε απόσπαση ως Συντονιστής Εκπαίδευσης στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στη Μαλακάσα. Ασχολείται  με τη μουσική, τον παραδοσιακό χορό και την αφήγηση. Έχει διοργανώσει και  έχει συμμετάσχει ως μουσικός και ως αφηγητής σε  δεκάδες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συγγραφέας παιδικών βιβλίων, έχει εκδόσει μέχρι σήμερα τα βιβλία του: «Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα», «Η μικρή Κωνσταντίνα και το Φεγγαράκι», «Αντίο Συρία» και «ΣΥΡΙΑ Το ημερολόγιο ενός αποχωρισμού». Το 2015 έλαβε τιμητική διάκριση στο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου, στο οποίο συμμετείχε με το σενάριό του βασισμένο στο  βιβλίο «Αντίο Συρία» και με δύο ποιήματά του: «Φαρμακονήσι Γενάρης 2014» και «Ειδομένη». Είναι παντρεμένος, έχει τέσσερα παιδιά και ζει στον Άγιο Στέφανο Αττικής.

The post Συνέντευξη του συγγραφέα Στέφανου Γανωτή appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη μεγάλη χαρά να φιλοξενώ ακόμα μια συνέντευξη από μια κυρία που έχει να μας συστήσει ένα πολύ καλό βιβλίο. Η κα Σοφία Δημοπούλου με αφορμή το βιβλίο της “Πως υφαίνεται ο χρόνος” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός μας μιλά για το βιβλίο και όχι μόνο…

Πρόκειται για ένα δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται τη θέση της γυναίκας από τον 19ο αιώνα έως και σήμερα. Αυτό που θεωρούμε δεδομένο σήμερα, δεν ήταν πάντα για τις γυναίκες στην Ελλάδα του προηγούμενου αιώνα. Πως οι ζωές δυο γυναικών θα ενωθούν μέσα στο χρόνο ενώ έζησαν σε διαφορετικές εποχές;

Για πάμε να δούμε τι έχει να μας πει η κα Δημοπούλου…

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Είμαι μια εργαζόμενη γυναίκα που ακροβατώ καθημερινά ανάμεσα στην πιεστική καθημερινότητα και την ανάγκη μου για συγγραφή. Είμαι πολιτικός μηχανικός, πολύτεκνη μητέρα και συγγραφέας και ως άνθρωπος πολύ υπομονετική, τελειομανής και εργασιομανής. Αγαπώ τα παιδιά, τα βιβλία, τη φύση και γενικά τη ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της.

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Έγραφα από μικρό παιδί. Η γραφή ήταν ο τρόπος που πάντα είχα για να επικοινωνώ με τον κόσμο. Ήμουν μοναχικό παιδί και η γραφή με απελευθέρωνε. Σιγά σιγά αυτό άρχισε να γίνεται συνειδητά και οργανωμένα, αρχικά με ποίηση, έπειτα με μικρά πεζά και τα τελευταία χρόνια με μυθιστορήματα.

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Το βιβλίο αρχίζει πάντα από την έντονη ανάγκη να θέλεις κάτι να πεις μέσα από μια ιστορία. Προκύπτει σαν φλας η κεντρική ιδέα κι έπειτα γύρω από αυτή χτίζεται μια ιστορία που μπορεί να την υποστηρίξει. Ανάλογα με το ιστορικό πλαίσιο που βάζει ο συγγραφέας, ακολουθούν πολλές ώρες έρευνας και μελέτης κι έπειτα τα υπόλοιπα τεχνικά στάδια· το αρχικό σχεδιάγραμμα, το χτίσιμο των χαρακτήρων, οι επιμέρους σκηνές. Έπειτα η συγγραφή, η επιμέλεια, οι διορθώσεις και τέλος η έκδοσή του. Πολλή δουλειά και πολλά στάδια επεξεργασίας απαιτούνται όχι μόνο από τον συγγραφέα, αλλά και από μια ολόκληρη ομάδα που θα επιμεληθεί την έκδοση. Το ταξίδι του συγγραφέα όμως, για μένα τελειώνει μόλις γράψω τη λέξη «τέλος». Τα υπόλοιπα είναι δουλειά άξιων επαγγελματιών.

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν έχω γράψει έως σήμερα τίποτα αμιγώς αυτοβιογραφικό. Επειδή όμως καθένας γράφει με τις εμπειρίες του, με όσα έχει ζήσει, με όσα του έχουν γεννήσει συναισθήματα, δεν μπορώ να αποφύγω σε κάθε βιβλίο να υπάρχει και κάτι από εμένα, ανεπαίσθητο τις περισσότερες φορές, αλλά αναγνωρίσιμο από τους πολύ δικούς μου ανθρώπους.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Το θέμα κάποιου βιβλίου μπορεί να προκύψει μέσα από κάτι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον στην καθημερινότητά μου, κάτι που μου διηγήθηκαν ή κάτι που άκουσα. Ασφαλώς και η επικαιρότητα παίζει ένα ρόλο, οι ανθρώπινες ιστορίες όμως είναι αμέτρητες και κάποιες από αυτές διαχρονικές. Επομένως δεν είναι η επικαιρότητα που καθορίζει τα θέματά μου, αλλά ο άνθρωπος και η μοίρα του μέσα στο χρόνο.

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτό το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβεύει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Η μυθοπλασία αποτυπώνει τη ζωή και στη ζωή δεν έχουν πάντα οι ιστορίες happy end. Οπότε γιατί να έχουν τα βιβλία; Σημασία έχει να κλείνουν τα βιβλία με μια δικαίωση για τους ήρωες ή για ό,τι άφησαν πίσω τους, ώστε να μην μένει ο αναγνώστης με ερωτηματικά.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Γράφω συνήθως πολύ πρωί, πριν πάω στο γραφείο και διορθώνω τα κείμενα το βράδυ. Μου αρέσει να γράφω το πρωί, γιατί το μυαλό είναι ξεκούραστο και γιατί έχει επεξεργαστεί στον ύπνο κομμάτια της ιστορίας που έχω δουλέψει αποβραδίς.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Η συγγραφική μέρα αρχίζει γύρω στις 5:30 το πρωί ως τις 9:30 που πηγαίνω στο γραφείο. Αργά το μεσημέρι γυρίζω σπίτι όπου θα ξεκουραστώ κι έπειτα ξεκινώ την απογευματινή δουλειά πάνω στα κείμενα που έγραψα το πρωί, στην έρευνα ιστορικών πηγών και στην προετοιμασία του κομματιού που θα αναπτύξω την επομένη. Ενδιάμεσα, θα κάνω διάλειμμα μαγειρεύοντας ή κάνοντας κάποια τηλεφωνήματα. Όλα γίνονται με πρόγραμμα, διότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και οι υποχρεώσεις πολλές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν υπάρχουν μέρες που μια εκδήλωση ή μια δική μου προσωπική υποχρέωση δεν ανατρέπουν το πρόγραμμα αυτό.

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να είναι περίεργος για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο, να διαβάζει πολλά καλά βιβλία άλλων συγγραφέων, να μάθει καλά την ελληνική γλώσσα που είναι το εργαλείο της έκφρασής μας και να έχει επιμονή και υπομονή, θέληση και πείσμα.

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το νέο βιβλίο που ήδη έχω ξεκινήσει, είναι μια ιστορία περιπετειώδους αγάπης σε μια δύσκολη εποχή και σ’ ένα δύσκολο τόπο. Ξεκινά στα 1910 περίπου στην περιοχή της Ημαθίας και είναι ένα οδοιπορικό στον χρόνο και στο χώρο.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Αγάπη για τον εαυτό μας και τη ζωή μας, καλόν ύπνο και υγιεινή διατροφή. Τα υπόλοιπα έρχονται δεύτερα. Το καλύτερο καλλυντικό είναι η ευτυχία και η αποδοχή της ζωής μας.

Σας ευχαριστώ πολύ

Σοφία Δημοπούλου

Λίγια λόγια για το βιβλίο: Στο πέμπτο μυθιστόρημα της η Σοφία Δημοπούλου διερευνά τις αντοχές του χρόνου. Τι συμβαίνει με το παρελθόν; Επανέρχεται κάποτε ή είναι καταδικασμένο στη λήθη; Μέσα από την ιστορία που ξετυλίγεται στο βιβλίο της “Πώς υφαίνεται ο χρόνος”, η συγγραφέας υποστηρίζει με σθένος πως το παρελθόν επιστρέφει. Για να μας δείξει τα λάθη μας, να μας θυμίσει τα σωστά που έγιναν και το πού αυτά μας οδήγησαν, να μας δώσει δύναμη κι ελπίδα, να μας υπενθυμίσει πως ό,τι ζούμε το έχουμε βιώσει πάλι και ίσως κάποια στιγμή το βρούμε ξανά μπροστά μας…

Πλοκή: Η Νάνα, μια αρχιτεκτόνισσα που πάσχει από κρίσεις πανικού, βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής της αφού καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις, όπως το να κρατήσει το παιδί που κυοφορεί. Σε μια αναπαλαίωση του αρχοντικού της οικογένειας του Ιωάννη Αντωνόπουλου, ανακαλύπτει ένα παλιό χειρόγραφο από το οποίο μαθαίνει πολλά για την ιστορία της οικογένειας που εντέλει συνδέεται με την ιστορία και της δικής της. Μέσα από το χειρόγραφο μαθαίνει, επίσης, και για την Ανθή Γεραμάκη, η οποία λόγω των προκαταλήψεων της κοινωνίας του τέλους του 19ου αιώνα, αναγκάζεται να στερηθεί το δικαίωμα της μητρότητας, και να αλλάξει ακόμα και την ταυτότητά της. Η τέχνη της –είναι πολύ καλή υφάντρα– και το πείσμα της για ζωή θα τη βοηθήσουν να ξαναβρεί τα κομμάτια του εαυτού της. Η Νάνα θα εμπλακεί συναισθηματικά με την ιστορία της Ανθής και αυτή η εμπλοκή θα τη μεταμορφώσει.
Τους κεντρικούς ήρωες πλαισιώνουν υπαρκτά πρόσωπα, όπως η ζωγράφος Σοφία Λασκαρίδου, ο «καταραμένος» ποιητής Περικλής Γιαννόπουλος, ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ο Δηλιγιάννης, ο Χαρίλαος Τρικούπης, ενώ ανάμεσα στα φανταστικά μπαίνουν και ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν τη σύγχρονη Ελλάδα.

The post Συνέντευξη με τη συγγραφέα Σοφία Δημοπούλου για το βιβλίο της “Πως υφαίνεται ο χρόνος” appeared first on Busy Mama's Corner.

Φίλη μου θα έχεις καταλάβει πια πόσο αγαπώ τις συνεντεύξεις με αγαπημένους συγγραφείς . Είναι ο τρόπος να τους προσεγγίσουμε και να μάθουμε λίγα παραπάνω πράγματα για τον άνθρωπο που μας ταξιδεύει με την πένα του, μας κάνει να ονειρευόμαστε , να αισθανόμαστε και να βιώνουμε μέσα από τα κείμενα του. Σήμερα έχω τη χαρά και τη μεγάλη τιμή να φιλοξενώ την κυρία Δήμητρα Ιωάννου με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Η Κληρονόμος του Ποταμού” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Πριν σε αφήσω να απολαύσεις τα όσα υπέροχα μοιράζεται μαζί μας να σου πω μόνο ότι για μένα η κα Ιωάννου είναι μια γυναίκα δοτική, πανέμορφη κι έχει πάντα έναν καλό λόγο στο στόμα της. Η γνωριμία μας έγινε μέσω Instagram και μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει με την καλοσύνη της αλλά και την αμεσότητα του χαρακτήρα της.

Η Κληρονόμος του Ποταμού με μάγεψε με κάθε τρόπο. Είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει από την Ήπειρο στην Αθήνα της δεκαετίας του ’60 αλλά και σήμερα παρέα με μεταφυσικά στοιχεία από τις όχθες του ποταμού Αχέροντα. Ένα βιβλίο καλογραμμένο και βασισμένο στη λεπτομερή έρευνα της κας Ιωάννου γεμάτο έρωτες, μίση και πάθη, περιπέτεια και ταξίδια με φόντο την πανέμορφη Ελλάδα μας. Εγώ ξεχώρισα το δικό μου αγαπημένο ζευγάρι πρωταγωνιστών και περιμένω να το διαβάσεις κι εσύ ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις. Στο σημείο αυτό σε παραδίδω στην πένα της κας Ιωάννου .

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Αγαπώ την Ελλάδα και αγαπώ τον άνθρωπο! Μαγεύομαι να εξερευνώ κάθε γωνιά της πατρίδας μας και ως φιλόλογος να συγκεντρώνω λαογραφικό υλικό, να διερευνώ σε βάθος τα γλωσσικά ιδιώματα των διάφορων τόπων και συνολικότερα την ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Από την άλλη ως ψυχοθεραπεύτρια γοητεύομαι από τη μελέτη των ανθρώπινων αντιδράσεων, διαδράσεων και συμπεριφορών και είναι χαρά μου που όλο αυτό το χαρμάνι βρίσκει τον τρόπο και περνά μέσα από τα βιβλία μου.

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Νομίζω ότι είναι η συγγραφή είναι καταγεγραμμένη στο DNA μου. Από μικρή λάτρεψα το μολύβι και το χαρτί κι έγραφα παραμύθια και ιστορίες που τις διάβαζα στα άλλα παιδιά, ενώ στη συνέχεια ανεβάζαμε αυτοσχέδια θεατρικά, παίζοντας τους ρόλους των ηρώων. Μεγαλώνοντας το γράψιμο δεν έλειψε ποτέ από τη ζωή μου. Κάποια στιγμή που η καθημερινότητα μου ήταν ιδιαίτερα πιεστική, αποφάσισα να αντιδράσω και να δραπετεύσω, έστω για λίγο, σε μια δική μου πραγματικότητα που θα έφτιαχνα εγώ η ίδια. Έτσι ξεκίνησα να γράφω την ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ με την οποία με γνώρισαν οι φίλοι αναγνώστες και με αυτό τον τρόπο άρχισε η πορεία μου στο μονοπάτι της συγγραφής.  

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Όταν συλλάβω την αρχική ιδέα, κατ’αρχήν διερευνώ στο διαδίκτυο για πηγές και κατόπιν προχωρώ στη συλλογή και στη μελέτη του υλικού που θα με βοηθήσει να χτίσω το χωροχρονικό πλαίσιο. Παράλληλα η ενασχόληση μου με το πλέξιμο του ιστού της ιστορίας μου είναι καθημερινή πρακτική και η αλήθεια είναι πως με απασχολεί συχνά καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Όταν συλλέξω τα στοιχεία και ‘δω’ με τα μάτια του μυαλού και της φαντασίας μου ολοκληρωμένη την πλοκή, τότε και μόνο τότε ξεκινά η διαδικασία της συγγραφής. Όταν ολοκληρωθεί το έργο παραδίδεται στον εκδοτικό μας οίκο και πολλοί επαγγελματίες συνεργάζονται αρμονικά, ούτως ώστε να επιτευχθεί ένα άρτιο καθ’όλα αποτέλεσμα και το βιβλίο που θα κρατήσετε εσείς στα χέρια σας.   

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Θα απαντούσα ότι δε γράφω αυτοβιογραφικά, τουλάχιστον όχι συνειδητά. Όμως γνωρίζω ότι ψήγματα της δικής μου προσωπικότητας ή των ανθρώπων του περιβάλλοντός μου μαζί με θραύσματα πληροφοριών ή συναισθημάτων από όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητά μου υποσυνείδητα μεταφέρονται στα βιβλία και στους ήρωες. Οι χαρακτήρες τους είναι δομημένοι από όλα τα ‘υλικά’ που κατά καιρούς έχουν αποθησαυριστεί στην αποθήκη του υποσυνειδήτου μου και ανασύρονται για να δημιουργήσουν κάθε φορά μια εντελώς νέα προσωπικότητα.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Σας μιλάω ειλικρινά, δεν επιλέγω τα θέματά μου, μάλλον αυτά με επιλέγουν! 😀 Μπορεί το έναυσμα να είναι οτιδήποτε, ένα μαγευτικό τοπίο, μια φράση, ένα βλέμμα, μια εικόνα, μια διήγηση ή μια ανάμνηση και έτσι να αρχίσει να πλέκεται ο ιστός της επόμενης ιστορίας. Η διαδικασία είναι λίγο υπερβατική αλλά έχω την τάση να αφήνομαι στη ροή, γεγονός που ως τώρα δε με έχει απογοητεύσει. Το αντίθετο θα έλεγα!

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβέυει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Επειδή συνήθως οι ήρωές μου βιώνουν ρεαλιστικά προβλήματα και δυσκολίες, φροντίζω στο τέλος να υπάρχει η κάθαρση που θα ανακουφίσει και θα χαροποιήσει την ψυχή του αναγνώστη. Θέλω οι αναγνώστες να κλείνουν τα βιβλία με αγαλλίαση και με την αίσθηση ότι η ιστορία που διάβασαν είναι ολοκληρωμένη και πλήρης. Επιθυμώ όλες οι εκκρεμότητες να έχουν ταχτοποιηθεί και φυσικά να έχουν λυθεί όλοι οι κόμποι και να έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Μου αρέσει να γράφω τις νύχτες την ώρα που το σπίτι ησυχάζει κι εγώ έχω τη δυνατότητα να χαθώ ολοκληρωτικά στο σκηνικό και στον κόσμο των ηρώων της εκάστοτε ιστορίας μου. Βέβαια, μη νομίζετε, και το πρωί έχει τη χάρη του, οπότε τελικά μάλλον είμαι παντός καιρού. Το σημαντικό είναι όμως να υπάρχει ησυχία για να εμβυθιστώ στην πραγματικότητα του βιβλίου μου.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Ξεκινάω το πρωινό μου με ένα φλιτζάνι δυνατό καφέ και θετικούς ανθρώπους! Κατόπιν διεκπεραιώνω όλα τα πρακτικά καθημερινά ζητήματα και γύρω στις 13.00 είμαι έτοιμη για να ξεκινήσω δουλειά στο γραφείο μου. Κατόπιν ένα ευχάριστο διάλειμμα για να δω λίγο τους δικούς μου και αργότερα συγγραφή ή έρευνα.  

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κηνυγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει. Να ερευνά με πάθος και να γράφει με μεράκι παραμερίζοντας κάθε προσωπική φιλοδοξία. Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο, την Κασσάνδρα, ειλικρινά το έκανα από αγάπη προς την ιστορία που είχε σχηματιστεί στο μυαλό μου, χωρίς να έχω καν σκεφτεί πως θα μπορούσα να δω αυτό το έργο στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Όταν το διάβασαν ολοκληρωμένο κάποιοι δικοί μου άνθρωποι, με πίεσαν να το στείλω σε κάποιους εκδοτικούς προς αξιολόγηση. Το έστειλα στον πιο αγαπημένο μου εκδοτικό οίκο τον οποίο επέλεγα και ως αναγνώστρια και κάπως έτσι άρχισε η πορεία μου στο μονοπάτι της συγγραφής.

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Η επόμενη ιστορία διαδραματίζεται σε ένα υπέροχο ελληνικό νησί που μου έχει κλέψει την καρδιά. Έζησα τόσο έντονες στιγμές στον κόσμο των ηρώων μου και παρακολούθησα με τόση αγωνία τις ολοζώντανες διαδράσεις τους, που ενθουσιάστηκα και ελπίζω να νιώσετε κι εσείς το ίδιο, όταν με το καλό το κρατήσετε στα χέρια σας.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρια δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Λοιπόν αυτό που δεν αμελώ ποτέ είναι ο σχολαστικός καθαρισμός μετά το μακιγιάζ και οπωσδήποτε ενυδάτωση, ενυδάτωση, ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ!

Μετά θα σας πω ότι λατρεύω μια μάσκα που φτιάχνω με υλικά που έχετε σίγουρα στην κουζίνα σας, μια κουταλιά αλεσμένου καφέ αναμεμειγμένη με μια κουταλιά μέλι. Την αφήνω 20 λεπτά στο πρόσωπό μου, κάνω μασάζ και την αφαιρώ. Αν το κάνετε μια φορά τη βδομάδα θα δείτε μεγάλη διαφορά!

Τέλος μην αμελείτε την ψυχολογία σας. Επειδή έχω δει ανθρώπους κυριολεκτικά να μεταμορφώνονται μπροστά μου, σας λέω με σιγουριά πως οι θετικές σκέψεις και η ηρεμία είναι το πιο ισχυρό όπλο ομορφιάς!

Την κα Ιωάννου μπορείτε να την ακολουθήσετε στο Instagram όπου μοιράζεται μαζί μας κομμάτια της καθημερινότητάς της.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

1960

Η μυστηριώδης γυναίκα που περιδιαβάζει στις όχθες του Αχέροντα χαρίζει τις γνώσεις της στη δεκαεξάχρονη Φιλίτσα. Η τελευταία φτάνει στην Αθήνα, αλλάζει το όνομά της σε Ρόζα και χτίζει μια αυτοκρατορία από το μηδέν. Η πολυτάραχη ζωή της Ρόζας σημαδεύεται από μεγάλους έρωτες, ισχυρές ίντριγκες, έντονα μίση κι ένα σκοτεινό μυστικό που καλείται να περιφρουρήσει πάση θυσία, ακόμα και με την ίδια της τη ζωή. 

2017 

Η δολοφονία της πασίγνωστης πλέον Ρόζας Παλαιολόγου συγκλονίζει το πανελλήνιο και ο διάσημος ερευνητής Χρήστος Βαράγκης μαζί με την εγγονή της, τη Λευκή, καλούνται να λύσουν το μυστήριο. Όσο περνά ο καιρός, εισχωρούν όλο και πιο βαθιά σε έναν λαβύρινθο μίσους και θανάσιμων εχθρών. Κι ενώ αναζητούν τη λύση στο παρελθόν, η βοήθεια έρχεται ανέλπιστα από το αγερικό του ποταμού. Ποια είναι η μυστηριώδης Λευκοθέα που αναδύεται από τα πέπλα του χρόνου και φαντάζει φτιαγμένη από τα αθάνατα νερά; Θα καταφέρουν να λύσουν τους γρίφους της Ρόζας, έτσι όπως φαίνεται η ίδια να τους καθοδηγεί μέσα από τα έργα αρχαίων δημιουργών που έχουν υμνήσει τον επιβλητικό Αχέροντα;

Ένα βιβλίο κεντημένο με τους θρύλους του ποταμού των στεναγμών και των μυθικών παραποτάμων του, που διέσχιζαν τον Άδη. Μια ιστορία που, περνώντας μέσα από τον θάνατο, υμνεί τη ζωή!

Είναι ένα βιβλίο που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

Αυτά για σήμερα από τη busy mama! Κι αν θέλετε να τα λέμε συχνότερα ελάτε στην παρέα του busymama.gr σε Instagram & Facebook.

The post Συνέντευξη με τη συγγραφέα Δήμητρα Ιωάννου με αφορμή το βιβλίο της Η Κληρονόμος του Ποταμού appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα μετά από πολύ καιρό είμαι εδώ για να σου μιλήσω για δυο βιβλία που έχουν κάνει αίσθηση κι έχουν αγαπηθεί πολύ. Ο λόγος για τα βιβλία 20 Σπουδαία Αγόρια που άλλαξαν τον Κόσμο και φυσικά 20 Σπουδαία Κορίτσια που άλλαξαν τον Κόσμο των Rosalba Troiano, Jacopo Olivieri που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Σε έναν κόσμο όπου τα παιδιά είναι κολλημένα σε οθόνες γεμίζοντας τον ελεύθερό τους χρόνο με ήρωες βγαλμένους από την εικονική πραγματικότητα, έρχονται αυτά τα δυο βιβλία να ξυπνήσουν την έμπνευση των παιδιών δίνοντας τους πρόσβαση στη ζωή 40 μεγάλων προσωπικοτήτων από το χώρο των επιστημών, της μόδας, του αθλητισμού κι όχι μόνο.

Μέσα από περίπου τέσσερις σελίδες εκ των οποίων οι δυο είναι απλά εξαιρετικές εικονογραφήσεις, το παιδί μαθαίνει για τη ζωή αλλά και τις απόψεις των σπουδαίων αγοριών και κοριτσιών μιας και μέσα από πανέξυπνα ρητά αποκαλύπτονται και πτυχές των χαρακτήρων τους πέρα από τα γεγονότα που σημάδεψαν και διαμόρφωσαν τη ζωή τους.

Κανένας δεν κατακτά την επιτυχία μόνο με το ταλέντο του. Χρειάζεται σκληρή δουλειά για να μετατρέψεις το ταλέντο σε διάνοια.

Άννα Πάβλοβα, Μπαλαρίνα

Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν η γραφή σε πρώτο πρόσωπο. Την ώρα που το διάβαζα ένιωθα σαν να ζωντάνεψαν δίπλα μου η Κοκό Σανέλ, ο Πάμπλο Πικάσο, η Αμέλια Έρχαρτ κι άλλοι και με πήραν από το χέρι να με ξεναγήσουν στον δικό τους μακρινό αλλά ταυτόχρονα μαγικό κόσμο. Ταξίδεψα από την Αγία Πετρούπολη και το Παρίσι μέχρι την Αριζόνα και το Σαν Φρανσίσκο όπου ο Στιβ Τζόμπς μου εκμυστηρεύτηκε…

Ο κόσμος γύρω σου φτιάχτηκε από ανθρώπους που δεν ήταν πιο έξυπνοι από σένα.

Στιβ Τζομπς, Πρωτοπόρος της Ψηφιακής Τεχνολογίας

Για μένα είναι δυο βιβλία που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε παιδική κι εφηβική βιβλιοθήκη. Μεταξύ μας εγώ όντας 35 τα διάβασα με μεγάλη περιέργεια και με δικαίωσαν απόλυτα. Επίσης θα σου πως πως αν είσαι δασκάλα μπορείς να κάνεις πολλά με αυτά τα δυο βιβλία αν τα εκμεταλλευτείς σωστά. Μπορείς να βασίσεις ακόμα και ολόκληρα διαθεματικά projects πάνω στα βιβλία αυτά.

Και να μην ξεχάσω να σου πω ότι στο site των Εκδόσεων Διόπτρα μπορείς να βρεις και να διαβάσεις ένα απόσπασμα από τα βιβλία καθώς και να τα αποκτήσεις με μια έκπτωση.

Αυτά από μένα σήμερα!

Busy mama

The post 20 Σπουδαία Αγόρια και Κορίτσια που άλλαξαν τον κόσμο από τις Εκδόσεις Διόπτρα appeared first on Busy Mama's Corner.

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα για το 2019 ήταν “Η νύχτα της Κασσιανής” της κας Μαρίας Ρουσάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μια λέξη μόνο μπορεί να το περιγράψει…καθηλωτικό. Αρκεί να ομολογήσω ότι το διάβασα μέσα σε ένα βράδυ κυριολεκτικά, και είχα καιρό να ξενυχτήσω με βιβλίο! Η κα Ρουσάκη με την πένα της μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές αλλά και μέρη. Από την Αμαραθιά της Μεσσηνίας ως το Παρίσι και τις ΗΠΑ, το ταξίδι που κάνεις για να ακολουθήσεις τους ήρωες του βιβλίου είναι γεμάτο περιπέτειες κι ανατροπές με κορύφωση το ανατρεπτικότατο θα έλεγα τέλος! Ένα μόνο θα πω πριν σας αφήσω να απολαύσετε τη συνέντευξη που μου παραχώρησε η συγγραφέας… Διαβάστε το!

1.Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Είμαι μητέρα τριών παιδιών (11, 14 ½ και 16 ετών), συγγραφέας και μεταφράστρια. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη ενώ ζω πολλά χρόνια στην Αθήνα.

2.Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Έχω κρατήσει το πρώτο μου ημερολόγιο το οποίο έγραφα από τα επτά. Η γραφή ήταν η διασκέδαση μου, ο τρόπος έκφρασης μου και μέχρι σήμερα έχει παραμείνει η μεγάλη μου αγάπη. Ύστερα από μια εποχή δουλεύοντας ως δημοσιογράφος καθώς έγραφα πολιτιστικές ειδήσεις και κριτικές κινηματογράφου σε αγγλόφωνη εφημερίδα, ανακάλυψα ότι προτιμούσα να γράφω τις δικές μου ιστορίες κι όχι ειδήσεις. Η αγάπη μου για τα παιδιά με ώθησε να ξεκινήσω να γράφω παιδική λογοτεχνία.

3.Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Η διαδρομή είναι μακρινή και δύσκολη. Απαιτεί σκέψη, έρευνα και αφοσίωση.

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Σε αρκετά βιβλία μου προσθέτω στοιχεία από τη ζωή μου, ωστόσο το κάνω σε μικρό βαθμό. Προτιμώ να αναπτύξω τους χαρακτήρες μου ανεξαρτήτως από τα δικά μου βιώματα.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Ελάχιστα. Η μοναδική περίπτωση όπου επηρεάστηκα από την επικαιρότητα ήταν όταν έγραψα το εφηβικό μυθιστόρημα «Άκου το ρυθμό». Βασίστηκα σε στατιστικές που βρήκα οι οποίες αφορούν τις αμβλώσεις στη χώρα μας. Και τρόμαξα…

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβέυει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Στα παιδικά βιβλία μου φροντίζω να έχω πάντα ευτυχισμένο τέλος. Τα παιδιά το έχουν ανάγκη και δεν θέλω να τα στεναχωρώ. Ωστόσο στα μυθιστορήματα ενηλίκων μου οι ιστορίες δεν καταλήγουν πάντα σε ένα μαγικό, χαρούμενο τέλος. Προτιμώ κάτι ενδιάμεσο, κάτι γλυκόπικρο, που αφήνει τον αναγνώστη να στοχαστεί και να προβληματιστεί. Όμως να μην χάνει ποτέ την ελπίδα.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Κάποτε όταν ήταν μικρά τα παιδιά μου με εξυπηρετούσε να γράφω το βράδυ. Πλέον γράφω με το φως της ημέρας.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Λόγω πολλών υποχρεώσεων, οι μέρες μου δεν είναι ποτέ σταθερές. Υπάρχουν πολλές επαγγελματικές και προσωπικές υποχρεώσεις. Όμως αυτό που φροντίζω είναι να τρώω μαζί με τα παιδιά μου ένα καλό μαγειρεμένο σπιτικό γεύμα κάθε μεσημέρι.

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κηνυγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να διαβάζει βιβλία. Να γράφει συνεχώς. Να μαθαίνει από τα λάθη του. Να μη θεωρεί αυτό που γράφει ότι είναι τέλειο. Να κάνει πολλές γραφές. Να σβήνει. Να ξαναγράφει. Να πετάει γραπτά του στα σκουπίδια. Να αφήνει κείμενα του στο συρτάρι. Να τα ξεχνά στο συρτάρι για πολύ καιρό. Να μην απελπίζεται. Αν έχει ταλέντο και θέληση για δουλειά, θα τα καταφέρει!

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το τρίτο μυθιστόρημα ενηλίκων που γράφω διαδραματίζεται σε μια άγνωστη γωνιά της Αμερικής όπου ο τρόπος ζωής είναι επιφανειακά δυτικότροπος ωστόσο οι φαινομενικές αλήθειες κρύβουν κάτι τελείως διαφορετικό.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρια δικά σας μυστικά ομορφιάς;

• Προσπαθώ να κοιμάμαι καλά.
• Βάζω ενυδατική κρέμα προσώπου κάθε πρωί.
• Τρώω φρούτα, λαχανικά και πίνω πολύ νερό.

Λίγες λεπτομέρειες για το βιβλίο (Οπισθόφυλλο):

Ένα κορίτσι δεκατριών χρόνων, με βαθυκόκκινες μπούκλες, φαντάζεται τη ζωή να κυλά σαν το νερό. Ώσπου πέφτει θύμα βιασμού. Κλείνεται στον εαυτό της και στη μονοκατοικία του Παλαιού Φαλήρου όπου ζει με τους γονείς της και τη θεία της, μια οικογένεια με πετρωμένα μυστικά. Πέτρα γίνεται κι η ίδια, αναζητώντας λύτρωση στα βιβλία και στη γνώση. Ωστόσο το σημάδι που άφησε πίσω του ο βιαστής θα αναστατώσει πολλές φορές τα μελλοντικά της βήματα.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μια παράξενη αρρώστια, η οποία τον οδηγεί σε αλλόκοτες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αισθάνεται να είναι εγκλωβισμένος σ’ ένα απαίσιο κουκούλι και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί.
Στην Αμαραθιά της Μεσσηνίας ο Ρωμανός Παππάς έχει να παλέψει με τους δικούς του δαίμονες, το σκοτεινό οικογενειακό του παρελθόν. Θαρρεί ότι η φυγή θα τον οδηγήσει στην ευτυχία, η οποία βρίσκεται σε μια άλλη γωνιά της γης.
Οι τρεις κεντρικοί ήρωες αισθάνονται τον συγγενικό και τον φιλικό τους περίγυρο πότε να σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό τους και πότε να λειτουργεί σαν αγκαλιά. Καθώς η πορεία τους ακολουθεί την καθημερινή ζωή της δεύτερης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ και ταξιδεύουν στο Παρίσι, στη Μεσσηνία και στην Αθήνα του 1970 με 1980, σμίγουν σε έναν ερωτικό ανεμοστρόβιλο, τσακίζονται, συνθλίβονται, ανασταίνονται, ξανακυλούν σε σκοτεινές διαδρομές και μάχονται να κατακτήσουν το φως της ζωής.
Η οικογένεια Καλαμάνου και οι κεντρικοί ήρωες του μυθιστορήματος «Μόνο τα μάτια μένουν» επιστρέφουν στο νέο αυτοτελές μυθιστόρημα της Μαρίας Ρουσάκη «Η νύχτα της Κασσιανής». Η ζωή της επόμενης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική περιγράφεται με την ίδια ένταση και γλαφυρότητα, μεταφέροντας τον αναγνώστη στη Νέα Υόρκη του 1970 μέχρι το 1983.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ γεννήθηκε το 1974 στη Νέα Υόρκη και κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Με σπουδές στην κοινωνιολογία, έχει εργαστεί ως δημοιογράφος και μεταφράστρια. Το πρώτο της παιδικό βιβλίο εκδόθηκε το 2001 και ακολούθησαν περίπου 40 ακόμα. Έχει βραβευτεί από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2002) και από το Oppenheim Toy Portοfolio (2003), ενώ βιβλία της ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2004 και 2006) και για το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης (2012, 2013 και 2014). Η ίδια ήταν υποψήφια για το βραβείο «Γυναίκα της Χρονιάς 2017» τού περιοδικού Votre Beauté στην κατηγορία Συγγραφέας.

Αν θέλεις να κερδίσεις ένα αντίτυπο του βιβλίου ακολούθησε με στο Instagram και σήμερα θα ανέβει διαγωνισμός σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Ψυχογιός.


Αυτά για σήμερα…
Φιλάκια,
Busy mama

The post Συνέντευξη με την κα Μαρία Ρουσάκη με αφορμή το βιβλίο της “Η νύχτα της Κασσιανής” appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα φίλη μου έχω να σου παρουσιάσω μια ακόμα συνέντευξη με συγγραφέα και ειδικότερα με την υπέροχη κα Ελένη Γαληνού. Αφορμή για τη συνέντευξη αυτή είναι φυσικά το καινούριο της βιβλίο “Μυστική Διαθήκη” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Πάμε να την απολαύσουμε και να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα όχι μόνο το βιβλίο αλλά και την ίδια.

1. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Ήταν η ανάγκη να πω μια ιστορία με περισσότερα λόγια από ότι μέσα από τους στίχους ενός ποιήματος ή ενός τραγουδιού που έγραφα από μικρή. Κι όταν ξεκίνησα την διαδρομή της συγγραφής, μαγεύτηκα, κόλλησα αμέσως. Από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημα κατάλαβα πως η πορεία θα είναι μεγάλη. Αισθάνομαι ότι μπορώ να εκφραστώ μέσα από τη λογοτεχνία. Να μιλήσω για ανθρώπους, για σχέσεις, για ιδέες, να προσεγγίσω κοινωνικά προβλήματα, σωστές ή λανθασμένες συμπεριφορές, ενώ συγχρόνως, μπορώ να πλάσω μια ιστορία με δράση και αγωνία που θα κερδίσει εύκολα τον αναγνώστη μου και θα τον κρατήσει σε ενδιαφέρον ως το τέλος. Υπέροχη διαδρομή! Δεν ξέρω αν θα την χορτάσω ποτέ.

2. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Το πιο μαγικό κομμάτι για μένα, είναι αυτό της δημιουργίας. Είναι η ώρα που κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και αρχίζω να γράφω. Να υφαίνω βήμα βήμα την πλοκή, να πλάθω έναν έναν τους χαρακτήρες μου, να βρίσκω τα ονόματά τους, τα μέρη που θα κινηθούν, να εμπνέομαι τις συμπεριφορές τους, τις ανατροπές που θα αναστατώσουν την ζωή τους, να βρίσκω ένα δυνατό τίτλο που θα πηγάζει μέσα από το ίδιο το κείμενο σαν να είναι η κεντρική του ιδέα. Μετά έρχεται η ώρα της επιμέλειας, του εξώφυλλου, του οπισθόφυλλου. Άλλη προσέγγιση αυτή, όμορφη μα πιο γήινη.

3. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν γράφω σχεδόν ποτέ ιστορίες από την ζωή μου, δανείζομαι όμως συχνά πράγματα από τις εμπειρίες μου.

4. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Νομίζω δεν επηρεάζομαι. Προτιμώ να αντλώ τα θέματά μου από το παρελθόν, από ιστορικά γεγονότα ή πρόσωπα, θρύλους ή να τα πλάθω τις ιστορίες μου μόνο με την φαντασία μου.

5. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;
Όταν ξεκινάω ένα καινούργιο μυθιστόρημα, γράφω συνεχόμενα από το ξημέρωμα ως αργά το απόγευμα περίπου 8 με 12 ώρες τη μέρα και αυτό κρατάει μέχρι να τελειώσει. Κι όσο γράφω, τα βλέπω όλα σαν ταινία μέσα στο μυαλό μου και τα σκηνοθετώ. Μπαίνω στο μεδούλι της ιστορίας μου και ζω τις ζωές των ηρώων μου, τις δραματοποιώ σαν ηθοποιός, για να μπορώ να τις προσεγγίσω βαθιά ώστε να δείχνουν αληθινές. Υπάρχουν φορές που περνάει ως και μια βδομάδα και δεν έχω ξεκλειδώσει την πόρτα του σπιτιού μου. Ξεχνιέμαι.

6. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Θα του έλεγα να τολμά, να μην απογοητεύεται, να διαβάζει άλλους συγγραφείς και να ψάξει να βρει το δικό του προσωπικό στιλ. Ίσως αν έκανε και δημιουργική γραφή να τον βοηθούσε περισσότερο. Είναι ένα καλό εφόδιο για να φτάσει ευκολότερα σε ένα άρτιο και δυνατό αποτέλεσμα.

7. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το επόμενο βιβλίο μου που θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2019 είναι η συνέχεια της Μυστικής Διαθήκης που κυκλοφόρησε το 2018 με την ζωή της Δούκισσας της Πλακεντίας και τις υπόγειες στοές της Αθήνας. Είναι ένα βιβλίο αυτοτελές αλλά και συνέχεια του πρώτου βιβλίου και θίγει τον θρύλο της Δούκισσας της Πλακεντίας με τον λήσταρχο Νταβέλη. Μια και ιστορικά η σχέση τους δεν ήταν εύκολο να είναι ερωτική, κάτι άλλο θα πρέπει να έπλασε αυτόν τον θρύλο, που είναι ο δυνατότερος και ο γνωστότερος απ’ όλους τους άλλους και που συντηρείται αμείωτος κοντά 180 χρόνια. Παράλληλα στο παρόν, συνεχίζεται ο μύθος με την Ελίζα και την οικογένειά της, με πολύ αγωνία και νέες περιπέτειες, μέχρι που το παρελθόν θα έρθει αρμονικά να δέσει με το παρόν.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: 

Ένας ξαφνικός θάνατος και μια αινιγματική κρύπτη… ένα παλιό κόσμημα, επιστολές μιας Γαλλίδας αριστοκράτισσας του 19ου αιώνα και ένα κουτί με περίεργους χάρτες… Η Ελίζα και η Κωνσταντίνα ξεκινούν μια μυστηριώδης αναζήτηση που τις φέρνει αντιμέτωπες με μια ιστορική προσωπικότητα. Οι αποκαλύψεις φαντάζουν παράδοξες. Οι ηρωίδες μπλέκονται σε δύσκολα μονοπάτια με ανομολόγητες εξελίξεις και τον κίνδυνο να καραδοκεί σε κάθε τους βήμα.

Αστικοί θρύλοι της Αθήνας που για χρόνια εγείρουν ερωτήματα και μυστήριο, ζωντανεύουν μέσα από ένα μυθιστόρημα που ταξιδεύει τον αναγνώστη διαδοχικά από το παρελθόν στο παρόν. Η ζωή της Δουκίσσης Πλακεντίας όπως υπήρξε στην πραγματικότητα, και οι υπόγειες στο στοές της Αθήνας, αποτελούν τον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο πλέκεται ο μύθος του βιβλίου. Η Ελένη Γαληνού γράφει ένα μυθιστόρημα που βασίζεται σε ιστορικά πρόσωπα και πραγματικά στοιχεία δίνοντας στον αναγνώστη την ευκαιρία να βγει στο δρόμο και να τα δει πολλά από αυτά με τα μάτια του.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ κα ΓΑΛΗΝΟΥ: 

Η Ελένη Γαληνού γεννήθηκε στην Αθήνα, κατάγεται από τη Μυτιλήνη και σήμερα κατοικεί στα Μελίσσια. Σπούδασε στη Σχολή Βακαλό Διακοσμητική και Γραφικές Τέχνες και εργάστηκε πάνω στο αντικείμενό της για δέκα περίπου χρόνια. Αρκετά νωρίς φιλοτέχνησε δύο προσωπικές σειρές χιουμοριστικών σκίτσων που έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, την ποίηση και τη στιχουργική.

Τον Μάιο του 2007 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική έκθεση ζωγραφικής με θέμα «Σύννεφα». Ακολούθησαν δύο ακόμα ομαδικές εκθέσεις στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, το 2007 και το 2008.

Με τη λογοτεχνία ασχολείται αρκετά χρόνια και, επιθυμώντας να εμβαθύνει στην έννοια και την τεχνική του μυθιστορήματος, το 2007 παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής.

Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο «Η πόλη φοβάται» με το διήγημα «…για ένα τσιγάρο!» Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: «Όταν στέρεψε η αντοχή», «Πέρα από τις κόκκινες γραμμές», «Ακόμη θυμάμαι». Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα «Όσα δεν έγιναν λέξεις» & «Μυστική Διαθήκη».

Επικοινωνία με τη συγγραφέα:
eleni8047@gmail.com
Σελίδα στο facebook: Ελένη Γαληνού-Eleni Galinou
Instagram: eleni.galinou

Εγώ μόνο να πω πόσο ευτυχισμένη νιώθω που φιλοξενώ τόσο ταλαντούχους ανθρώπους στο bog μου κάνοντας ένα μεγάλο μου όνειρο πραγματικότητα! Είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που και η κα Ελένη Γαληνού με εμπιστεύθηκε και κατέθεσε ένα μικρό κομμάτι της καρδιάς της εδώ για’μας!

Αυτά για σήμερα…
Φιλάκια,
Busy mama

The post Συνέντευξη με την κα Ελένη Γαληνού με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Μυστική Διαθήκη” appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ στο blog  μου την κα Ελένη Ανδρεάδη συγγραφέα κι όχι μόνο. Μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τα συναισθήματα της με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Πράκτορες του πλανήτη, Πιράνχας στη στεριά”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.
Έχω αφιερώσει εργασία και σπουδές σε περιβαλλοντικά θέματα. Έχω εργαστεί σε εταιρείες, ΜΜΕ ως περιβαλλοντικός σύμβουλος και παραγωγός, και επίσης γράφω βιβλία. Από τότε που έγινα γονέας αισθάνομαι ακόμα πιο έντονα την σημασία του να βελτιώσουμε την κατάσταση στον πλανήτη μας. Παραδίδουμε στα παιδιά μας έναν χρεοκοπημένο περιβαλλοντικά κόσμο, με την κλιματική αλλαγή, θάλασσες γεμάτες πλαστικά, δάση αποψιλωμένα και την βιοποικιλότητα να εξαφανίζεται. Αυτό είναι κάτι που με απασχολεί καθημερινά. Οι γονείς θα έπρεπε να είναι οι πιο φανατικοί οικολόγοι – απορώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη κινητοποίηση ενώ όλοι αγαπάμε τόσο τα παιδιά μας.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Κατά τη διάρκεια της δουλειάς μου στο εξωτερικό, σαν περιβαλλοντικός σύμβουλος σε ένα ντοκιμαντέρ της εταιρείας παραγωγής Participant Media, έμαθα για κάποια παιδιά στην Ινδία τα οποία οργάνωσαν μια καμπάνια για την εξάλειψη του πλαστικού στο χωριό τους και εντυπωσιάστηκα πολύ. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα θέλησα να ασχοληθώ με τα παιδιά και το περιβάλλον. Παράλληλα μου άρεσε πολύ και η συγγραφή οπότε είχα την ευκαιρία να συνδυάσω δύο μεγάλα πάθη.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Έχω προσπαθήσει να το κάνω χρησιμοποιώντας το πολύ άμεσο δεύτερο πρόσωπο, με χιούμορ, αισιοδοξία και αυτοσαρκασμό. Δεν ξέρω αν είναι εύκολο, πάντως ελπίζω οι Πράκτορες να τα καταφέρνουν.

4. Οι πράκτορες του πλανήτη τελικά κερδίζουν τους κακούς και καταφέρνουν να σώσουν τον πλανήτη. Στην πραγματικότητα πόσο εύκολο είναι να μάθουμε τις νέες γενιές να προστατεύουν τον πλανήτη μας ώστε να μη χρειαστεί να τον σώσουν;

Στα δέκα χρόνια που ασχολούμαι με την περιβαλλοντική εκπαίδευση, βλέπω ότι τα παιδιά είναι ιδιαίτερα δεκτικά σε αυτά τα μηνύματα και αγωνίζονται για το σωστό με ιδεαλισμό και πείσμα. Το ενθαρρυντικό είναι πως εκπαιδεύουν και τους γονείς τους. Αυτά που μαθαίνουν, τα εφαρμόζουν και στο σπίτι. Το πιο δύσκολο πιστεύω είναι να μάθουν οι μεγάλες γενιές να προστατεύουν τον πλανήτη μας, όχι οι μικρές. Δυστυχώς αν περιμένουμε τα παιδιά να μεγαλώσουν θα είναι πολύ αργά. Έχουμε λίγο παραπάνω από δέκα χρόνια να περιορίσουμε την κλιματική αλλαγή. Έχει τελειώσει ο χρόνος.

 

5. Σε ποιο βαθμό έχει ενταχθεί η περιβαλλοντική συνείδηση στα σχολικά προγράμματα;

Έχουν γίνει μεγάλα βήματα αλλά μπορεί ακόμα περισσότερο, ειδικά διαθεματικά. Πρέπει να βοηθήσουν και οι υποδομές – δεν μπορούν τα παιδιά να μαθαίνουν για την σημασία της ανακύκλωσης και να μην παρέχει αυτή την δυνατότητα ο Δήμος ή το σχολείο τους. Έχω δει εξαιρετική δουλειά μέσω της πρωτοβουλίας των ίδιων των εκπαιδευτικών σε όλη την χώρα.

6. Θα υπάρξει επόμενο βιβλίο για τους πράκτορες του πλανήτη;

Δεν το γνωρίζω… Η σκέψη μας με τον εκδότη αρχικά ήταν για τέσσερα βιβλία. Έχω κατά νου ένα επόμενο πρότζεκτ στο οποίο θα ήθελα να αφιερώσω χρόνο. Δεν λέω πάντως τίποτα για σίγουρα. Είναι επίπονη η σκέψη να αφήσω αυτούς τους ήρωες που αγάπησα τόσο.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: 

Τα τελευταία πενήντα χρόνια, το 60% του πληθυσμού των ζώων έχει εξαφανιστεί. Αδύνατη η αποστολή της σωτηρίας τους; Όχι για τους Πράκτορες της Ελένης Ανδρεάδη! Στο τέταρτο βιβλίο της σειράς Πράκτορες του Πλανήτη «Πιράνχας στη Στεριά», η επίλεκτη πρακτορική ομάδα μαζί με το παιδί-αναγνώστη αναλαμβάνουν να σταματήσουν την ραγδαία εξαφάνιση της βιοποικιλότητας του κόσμου σε 24 ώρες.
Η ελεύθερη πτώση που θα σώσει τον κόσμο ξεκινάει σε 3, 2, 1… ΤΩΡΑ!

Τα ζώα του κόσμου αρχίζουν να εξαφανίζονται με τρελούς ρυθμούς! Η Ανίτα, ο Μπεν, η Μαρί-Λουίζ και ο Ιάσονας -δηλαδή η επίλεκτη ομάδα των Πρακτόρων του Πλανήτη- ανακαλύπτουν πως πίσω από όλα κρύβεται ξανά ο πανούργος Ιβάν φον Βαμπάουερ. Αυτή φορά, μάλιστα, έχει μαζί του και την δαιμόνια κόρη του, τη Νέρα.
Οι Πράκτορες του Πλανήτη ζητούν και πάλι την πολύτιμη βοήθεια του μικρού αναγνώστη και όλοι μαζί αναλαμβάνουν δράση. Στη διάθεσή τους έχουν μόνο λίγες ώρες για να βρουν και να σταματήσουν την Κιβωτό της Νέρα, όπου είναι αιχμάλωτα τα ζώα του κόσμου. Θα τα καταφέρουν άραγε προτού να είναι πολύ αργά;
Μέσα από μια τρελή περιπέτεια γεμάτη χιούμορ και ευρηματικούς διαλόγους, οι μικροί αναγνώστες θα μάθουν ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που τα ζώα του πλανήτη και η βιοποικιλότητα απειλούνται. Πίσω από τις δράσεις της επίλεκτης πρακτορικής ομάδας, όμως, η Ελένη Ανδρεάδη χωρίς ίχνος διδακτισμού υπογραμμίζει επίσης την αξία της αλληλεγγύης, τη δύναμη της ομάδας και τη σημασία να παίρνουμε πρωτοβουλία, διεκδικώντας το καλύτερο για εμάς και τον πλανήτη.
Bonus: Κρυμμένος μέσα στο βιβλίο είναι ένας μυστικός φάκελος με έξτρα αποστολές για πρακτορική εξάσκηση.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:

Η Ελένη Ανδρεάδη γεννήθηκε στο Λονδίνο και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου ειδικεύτηκε στην Περιβαλλοντική Πολιτική και ΜΜΕ στις μεταπτυχιακές της σπουδές. Έχει εργαστεί ως στρατηγικός και περιβαλλοντικός σύμβουλος σε Ελλάδα, Αμερική, Αγγλία και Γερμανία. Το 2009 ίδρυσε τη ΜΚΟ Πράκτορες του Πλανήτη, με αντικείμενο τη βιωματική εκπαίδευση και δράση παιδιών για την αειφόρο ανάπτυξη. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα των Πρακτόρων του Πλανήτη υλοποιούνται σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα και βραβεύτηκαν το 2013 ως προς την καινοτομία τους από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το πρώτο βιβλίο της, «Γίνε Πράκτορας του Πλανήτη», απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Βιβλίου στην κατηγορία Βιβλίου Γνώσεων 2015. Τα βιβλία της μεταφράζονται και θα κυκλοφορήσουν σε χώρες όπως η Αμερική, η Κίνα, η Τουρκία και η Αίγυπτος.
Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα τρία βιβλία της σειράς Πράκτορες του Πλανήτη: «Γίνε Πράκτορας του Πλανήτη», «Η εκδίκηση του Πουφ», «Τα τέρατα των ωκεανών», καθώς και το βιβλίο «Ο Τζάστιν Γκρέι και οι Φύλακες της Γης»

Αυτά για σήμερα,

Φιλάκια…

Busy mama!

The post Συνέντευξη με την κα Ελένη Ανδρεάδη με αφορμή το καινούριο της βιβλίο appeared first on Busy Mama's Corner.