1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Η αυτοκριτική είναι αναμφίβολα μια δύσκολη υπόθεση. Προσδιοριζόμαστε συνήθως απ’ την εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας και αλλοίμονο όταν συγκρούεται η αυτογνωσία μας με τη γνώμη των άλλων. Θεωρώ όμως ότι είναι γενικώς παραδεκτό (άρα και από μένα) ότι είμαι άνθρωπος του ονείρου. Μου αρέσει να κάνω πράξη ό,τι οραματίζομαι και τούτο σημαίνει επιμονή και αυτοπειθαρχία. Ταυτόχρονα όμως είμαι ευέλικτη και προσαρμοστική. Γίνομαι σκληρή με τον εαυτό μου (ενίοτε δυστυχώς και με τους άλλους για να περιχαρακώσω το δικαίωμά μου στο όνειρο, όπως την ολοκλήρωση ενός βιβλίου) και ταυτόχρονα χαλαρή και ανέμελη όταν βρίσκομαι κοντά στους ανθρώπους που αγαπώ.  

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο; 

Η καλώς εννοούμενη ζήλια, αυτός ο οίστρος της μίμησης (και όχι της αντιγραφής) των συγγραφέων οι οποίοι κατάφερναν από παιδί να με αρπάζουν από την καθημερινότητα και να με ξεναγούν σε άλλες εποχές και σε άλλες οπτικές της ζωής. Ο Ιούλιος Βερν ήταν για μένα ο πρώτος συγγραφέας που με μάγεψε. Εννοείται πως ακολούθησαν κι άλλοι που άφησαν μέσα μου το στίγμα τους, καλλιεργώντας στην αρχή έναν θαυμασμό κι έπειτα την επιθυμία να τους μοιάσω και να δημιουργήσω το δικό μου λογοτεχνικό αποτύπωμα. 

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Ταξίδι περιπετειώδες, επίπονο, ψυχοφθόρο και συνάμα συναρπαστικό. Μια διαδρομή που μπορεί να διακοπεί στη μέση από απρόβλεπτους παράγοντες. Μια πορεία προς ένα στόχο που για να επιτευχθεί πρέπει ο συγγραφέας να λειτουργεί σαν αμείλικτος στρατιώτης όσον αφορά την πειθαρχία και το ενιαίο ύφος του γραπτού του, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο αφού ως άνθρωπος υπόκειται συνεχώς σε αλλαγές και επιρροές απ’ τις συνθήκες που επικρατούν στο στενό και ευρύτερο περιβάλλον του. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που έλκει αυτή η διαδικασία τους δημιουργούς. Γιατί τα εμπόδια είναι που έχουν πάντα τη μεγαλύτερη γοητεία. 

4. Η Γιατρίνα βασίζεται σε αληθινή ιστορία, γεγονός που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την ιστορία της. Τελικά για εσάς η Σουζάνα Φαζέκας ήταν μια γυναίκα αράχνη ή οι πράξεις της δικαιολογούνται από τις εμπειρίες και τα βιώματά της;

Οι πράξεις της Γιατρίνας μου αιτιολογούνται και δεν δικαιολογούνται. Την κατανοώ αλλά δεν συντάσσομαι με τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις πληγές της. Κανόνας απαράβατος ο σεβασμός προς την ανθρώπινη ζωή. Από την άλλη όμως, όταν οι άλλοι δεν σέβονται την ύπαρξή σου και είναι θέμα επιβίωσης ο «κλεφτοπόλεμος» με ένα κατεστημένο που απειλεί τη δική σου ζωή; Δύσκολος σίγουρα αυτός ο γρίφος, όταν η Πολιτεία δεν παρέχει την απαραίτητη προστασία και αυτό το δεδομένο για τις γυναίκες δεν έχει αλλάξει δυστυχώς μέχρι σήμερα. Το να παίρνουμε όμως τον νόμο στα χέρια μας αποτελεί μια παλινδρόμηση σε διόλου πολιτισμένες συμπεριφορές. Το ζητούμενο στο βιβλίο επομένως για να παρεξηγηθώ, δεν ήταν να προταθεί ως λύση μια τέτοια παραβατική ενέργεια αλλά να αναδειχτεί η παθογένεια που μπορεί να προκύψει από το αίσθημα της καταπίεσης, της αδικίας και της απειλής προς τα ανυπεράσπιστα πλάσματα. 

5. Η Γιατρίνα είναι ένα βιβλίο το οποίο καθώς το διάβαζα ταξίδευα στην Ουγγρική επαρχία και στα ήθη κι έθιμα της τότε εποχής. Να θυμίσουμε ότι το βιβλίο διαδραματίζεται στις αρχές του 20ου αιώνα. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να μπορέσετε να μας βάλετε στο κλίμα της τότε εποχής; 

Όπως σε κάθε βιβλίο εποχής έτσι και στη Γιατρίνα το μεγάλο στοίχημα που παίζεται για να επιτευχθεί η αληθοφάνεια η οποία αποτελεί αναμφισβήτητα προϋπόθεση για ένα άρτιο μυθιστόρημα χρειάστηκε να συγκεντρώσω υλικό (βιβλία, άρθρα από τον Τύπο της εποχής, μαρτυρίες κάνοντας ένα ταξίδι στην περιοχή του Νσγκιρέβ για να μιλήσω γι’ αυτή την ιστορία που είναι ευρέως γνωστή στους ντόπιους ακόμη και σήμερα. Μάλιστα στάθηκα τυχερή επειδή η γυμνάστριά μου στο Pilates είναι από την Ουγγαρία και με έφερε σε επαφή με τη γιαγιά της η οποία μου έδωσε μια χρήσιμη πληροφόρηση για εκείνα τα γεγονότα τα οποία είχε ακούσει από τη μητέρα της. Ως εκ τούτου, κάποιες από τις εγκιβωτισμένες ιστορίες στο βιβλίο προέκυψαν από την αφήγηση της γιαγιάς Ζόφια. 

Ας μιλήσουμε λίγο για εσάς…

7. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά; 

Δεν γράφω αυτοβιογραφικά. Συνθέτω όμως τους ήρωές μου με βάση τις εμπειρίες που έχω. Πολλοί πρωταγωνιστές των βιβλίων μου αποτελούν «κολάζ» γνωστών μου ανθρώπων οι οποίοι μου προσφέρουν άφθονες ψυχολογικές ή ακόμη και εμφανισιακές ψηφίδες για να τους διαμορφώσω. Όμως δεν αυτοψυχαναλύομαι μέσα από τη βιβλία μου καθώς με γοητεύει η μυθοπλασία την οποία θεωρώ πρόκληση σε κάθε βιβλίο. Ακόμη και στη γιατρίνα που βασίζεται κατά βάση σε αληθινά γεγονότα η πλοκή έχει αρκετά μυθοπλαστικά στοιχεία. 

8. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Τα θέματά μου προκύπτουν συνήθως τυχαία. Μια συγκυρία με φέρνει σε επαφή με ένα έναυσμα το οποίο στη συνέχεια οδηγεί σε έμπνευση και έκφραση. Μπορεί να είναι η επικαιρότητα, μια προσωπική εμπειρία, ένα ιστορικό γεγονός, ένα σύγχρονο πρωτοσέλιδο, ένας εσωτερικός κραδασμός από μια κοινωνική παθογένεια, και πάει λέγοντας. Σίγουρα η επικαιρότητα με επηρεάζει ως άνθρωπο της εποχής μου αλλά θεματολογικά δεν με εγκλωβίζει και δεν με καθορίζει απόλυτα. 

Συνέντευξη με την κα Πασχαλία Τραυλού

9. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Νωρίς το πρωί, ανάμεσα στις πέντε και στις επτά. Εκείνες τις ώρες το υποσυνείδητο είναι ανοιχτό και η βελόνα της δημιουργικότητας ανεβαίνει. Το βράδυ μου είναι αδύνατο να γράψω. 

10. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Όταν γράφω ξυπνάω στις πέντε, φτιάχνω καφέ και κάθομαι στη γωνίτσα μου να δουλέψω. Διαβάζω το προηγούμενο κεφάλαιο για να πιάσω το νήμα και απασχολούμαι ως τις επτά ακριβώς. Έπειτα ετοιμάζομαι σβέλτα, φεύγω για το γραφείο όπου θα μείνω περίπου ως τις τέσσερις για να επιστρέψω και να ασχοληθώ με τα απαραίτητα του σπιτιού και την οικογένειά μου ως τις εννέα, οπότε και θα καθίσω να διορθώσω το πρωινό γραπτό μου. Όταν δεν γράφω, τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Το απόγευμα θα βρω χρόνο για το γυμναστήριο ή για έναν καφέ ή έναν περίπατο και το βράδυ θα απολαύσω ένα βιβλίο ή μια ταινία. 

11. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να οπλιστεί με υπομονή και επιμονή και να θυμάται πως όταν μπαίνει η τελευταία τελεία στην πρώτη καταγραφή ενός βιβλίου τότε στην ουσία αρχίζει η λογοτεχνική επεξεργασία του. Επιβάλλεται σκληρή δουλειά, ταπεινότητα και αυτοαναίρεση.  

12. Ποιά είναι τα σχέδια/όνειρα σας για το μέλλον;

Τα σχέδιά μου είναι βραχυπρόθεσμα. Προτεραιότητα τώρα έχουν οι διακοπές έπειτα από έναν πολύ κοπιαστικό και δύσκολο χειμώνα. Τούτο σημαίνει ταυτόχρονα ανασυγκρότηση και περισυλλογή ώστε να αναζητήσουν οι κεραίες μου ένα καινούριο θέμα. 

13. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Δυστυχώς δεν είναι εφικτό όχι επειδή δεν θέλω αλλά επειδή το θέμα που μου έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον δεν το έχω βάλει ακόμη στο χαρτί πράγμα που σημαίνει ότι δεν ξέρω αν τελικά θα προχωρήσει. Αυτό που σίγουρα μπορώ να σας πω είναι ότι αν δείτε στις προθήκες κάποιο καινούριο βιβλίο μου θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το προηγούμενο. Αλλιώς, δεν θα ασχοληθώ μαζί του. 

και τέλος… 

14. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία μυστικά ομορφιάς;

Άσκηση, ψυχική ισορροπία, αυτοαποδοχή και άφθονη αγάπη. Το καλύτερο καλλυντικό είναι να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. 

Κλείνοντας να σας πω ότι το καινούριο βιβλίο της κας Τραυλού κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Εγώ το τελείωσα κυριολεκτικά μέσα σε τρεις μέρες καθώς με καθήλωσε με τις περιγραφές και των τοπίων και των χαρακτήρων που συναντάμε στις σελίδες του. Η κα Τραυλού με δεξιοτεχνία ισορροπεί ανάμεσα στην υπερβολή και τη λογική. Έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να θεωρεί κάποιες αντιδράσεις της ηρωίδας υπερβολικές και ταυτόχρονα τις δικαιολογούσα απόλυτα με τη λογική. Η γιατρίνα θα σας μεταφέρει σε άλλη εποχή και θα σας ταξιδέψει στην ουγγρική επαρχία. Σας προτείνω να μη χάσετε την πρόσκληση για το ταξίδι και να κάνετε χώρο στη βαλίτσα των φετινών διακοπών για τη γιατρίνα της κας Πασχαλίας Τραυλού.

Διαβάστε επίσης: DIY καλοκαιρινό στεφάνι για να διακοσμήσεις το μπαλκόνι σου

The post Συνέντευξη με την κα Πασχαλία Τραυλού appeared first on Busy Mama's Corner.

Ένα απόγευμα πέρσι σε ένα αρκετά φασαριόζικο καφέ κάπου στον Νέο Κόσμο γνώρισα τη δασκάλα που εύχομαι να έχει κάποτε ο Βαγγέλης μου. Η Ράνια είναι μια κοπέλα με ζεστό χαμόγελο, ήρεμη φωνή, μεταδοτικότητα και κέφι που σε παρασύρει να κάνεις όνειρα μαζί της για ένα καλύτερο σχολικό αύριο και μια τάξη που θα είναι γεμάτη ήρεμα και χαρούμενα μαθητούδια κι έναν δάσκαλό που θα τα εμπνέει να γίνονται καλύτεροι άνθρωποι. Πέρα από όλα αυτά η Ράνια εκτός από δασκάλα είναι και You Tuber!!! Ω…ναι καλά διάβασες! Είναι η δημιουργός του Rania School, το οποίο είναι ένα κανάλι στο You Tube όπου η Ράνια μέσα από τα βίντεο που ανεβάζει μια φορά την εβδομάδα εξηγεί με όμορφο τρόπο τα μαθήματα του σχολείου και πιο συγκεκριμένα ενότητες που μπορεί να δυσκολεύουν τα παιδιά. Αν είσαι γονιός πρέπει να κάνεις

1. Πες μας λίγα λόγια για σένα.

Γεια σας! Είμαι η Ράνια και είμαι δασκάλα! Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη τον χιονισμένο Δεκέμβρη του 1988 και έζησα εκεί μέχρι την κτήση του πτυχίου μου, το 2010. Έπειτα, με ρούφηξε η πρωτεύουσα… Ήρθα στην Αθήνα και ξεκίνησα να εργάζομαι στην ιδιωτική εκπαίδευση. Το 2015 ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών μου πάνω στις Ψηφιακές Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Έχω δύο μεγαλύτερους αδερφούς που μου χάρισαν 5 υπέροχα, ολόγλυκα και αγαπησιάρικα ανίψια που λα- τρεύ- ω! 

2. Πως αποφάσισες να γίνεις δασκάλα;

Ήξερα από μικρή ότι θα γίνω δασκάλα! Θες τα εξαιρετικά πρότυπα των δικών μου δασκάλων, θες η αγάπη της μαμάς για το επάγγελμα αυτό… Έμοιαζε μονόδρομος στην παιδική ματιά μου! Και μεγαλώνοντας, εξακολουθούσα να το επιθυμώ! Είναι η πιο αβίαστη απόφασή μου!

3. Τι σε οδήγησε να δημιουργήσεις το δικό σου κανάλι στο YOU TUBE;

Φέτος κλείνω αισίως 10 χρόνια ενεργά στην εκπαίδευση! Το RaniaSchool προέκυψε σχεδόν αυθόρμητα ένα καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη μου, όταν έδειχνα ένα κολπάκι Μαθηματικών στον ανιψιό μου. Είπε απλά «Ελπίζω να μην το ξεχάσω!», και τότε γεννήθηκε μέσα μου η ιδέα των βιντεομαθημάτων! Ήθελα να έχουν πρόσβαση σ’ αυτή την πληροφορία όλα τα παιδιά που κάτι δεν κατάλαβαν, ξέχασαν ή δυσκολεύτηκαν μια μέρα στο σχολείο! Μόλις ξεκίνησε η επόμενη σχολική χρονιά, έκατσα μπροστά στην κάμερα του κινητού μου και πήρα το αγαπημένο μου πινακάκι! «Γεια σας! Είμαι η Ράνια και αυτό είναι το RaniaSchool!». Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή για μένα ως δασκάλα, όταν μου γράφουν: «Ναι! Τέλεια! Το είδα και το κατάλαβα!».

4. Πως αντιδρούν οι μαθητές σου στο γεγονός ότι έχουν δασκάλα youtuber;

Σήμερα κάναμε τον αγιασμό μας. Συστήθηκα στα παιδιά μου και τους είπα μερικά πράγματα για μένα, την οικογένειά μου και ξαφνικά άκουσα: «Έχετε και κανάλι στο YouTube! Σας ξέρουμε!». Τα γέλια μας έφτασαν στον από πάνω όροφο! Νομίζω πως τους αρέσει η ιδέα να με βλέπουν κι εκεί! Δεν τα αφήνω σε ησυχία, κυριολεκτικά!!!

5. Μίλησε μας λίγο για το κανάλι σου;

Στο κανάλι δημιουργώ βιντεάκια για τη Γλώσσα και τα Μαθηματικά- αρχικά- όλων των τάξεων του δημοτικού σχολείου, από την Α’ έως και τη ΣΤ΄. Στην αρχή, εξηγείται το φαινόμενο και έπειτα συνεχίζουμε με παραδείγματα και περαιτέρω επεξήγηση. Έχω ένα πλάνο μαθημάτων, το οποίο συχνά τροποποιείται βάσει αυτών που μου ζητούν τα παιδιά και οι γονείς τους στα σχόλια κάτω από τα βίντεο ή στα social media του καναλιού, στο Facebook και το Instagram.

6. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μάθημα ή ποια ύλη τάξης είναι η αγαπημένη σου και σου αρέσει πολύ να δημιουργείς βιντεάκια γι’αυτό;

Λατρεύω τα Μαθηματικά! Αν και θεωρητικός άνθρωπος, μ’ έχουν κερδίσει! Ωστόσο κάθε χρόνο με τα παιδιά, ανακαλύπτω πόσο υπέροχα είναι όλα τα γνωστικά αντικείμενα, όταν τα βιώνω μαζί τους. Έτσι λοιπόν αποφάσισα από την αρχή, να βασιστώ στη Γλώσσα ως βασικό μάθημα, για να μάθουμε μαζί να μιλάμε σωστά και φυσικά να γράφουμε ακολουθώντας τους γραμματοσυντακτικούς κανόνες. Γι’ αυτό στο RaniaSchool, θα δείτε δύο βασικές λίστες βιντεομαθημάτων: Γλώσσα και Μαθηματικά.

7. Τι να περιμένουμε από εσένα αυτή την σχολική χρονιά που ξεκινά τώρα;

Φέτος έχω βάλει στόχο να καλύψω ακόμη μεγαλύτερο μέρος της διδακτέας ύλης όλων των τάξεων με σταθερή κυκλοφορία νέων βίντεο ανά εβδομάδα! Σκοπεύω να κρατήσω ενήμερες, όλες εσάς τις Busymamas που στηρίζετε και βοηθάτε τα παιδάκι σας με όλα τα μέσα! 

Τη Ράνια μπορείτε να τη βρείτε σε Facebook, Instagram και φυσικά στο You Tube! Ακολουθήστε την και κάνετε εγγραφή στο κανάλι της για να βλέπετε πρώτοι τα βίντεο που ετοιμάζει κι ανεβάζει!

The post Συνέντευξη με τη δασκάλα – YouTuber Ράνια Κουκλή appeared first on Busy Mama's Corner.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Γεννήθηκα στην Κύμη Ευβοίας αλλά έφυγα από εκεί μικρός. Μεγάλωσα στην Αθήνα, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Όταν ήμουν παιδί η γειτονιά αυτή ήταν γεμάτη αλάνες για παιχνίδι, περιβόλια, μπαξέδες και φυσικά υπήρχε εκεί -όπως και σήμερα- το υπέροχο πάρκο, γεμάτο εκπλήξεις και ευκαιρίες για παιχνίδι. Μεγάλωσα και σπούδασα στο πανεπιστήμιο γαλλικά και έγινα καθηγητής στο σχολείο. Η μεγάλη μου αγάπη είναι η μουσική, ο χορός και φυσικά η συγγραφή βιβλίων για μικρούς και μεγάλους. Είμαι μπαμπάς, έχω τέσσερα παιδιά και για την ώρα ζω σε ένα προάστιο της Αθήνας, τον Άγιο Στέφανο.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Πάντοτε έλεγα παραμύθια στα παιδιά μου όταν ήταν μικρά. Εξάλλου αυτό αγαπούσα πολύ και στον πατέρα μου που έκανε το ίδιο όταν ήμουν εγώ μικρό παιδί. Όταν ξεκίνησα να είμαι δάσκαλος χορού σε δημοτικά σχολεία, αντιλήφθηκα ότι τα περισσότερα παιδιά δεν είχαν ακούσει σχεδόν ποτέ ένα προσωπικό παραμύθι από τους γονείς τους, παρά μονάχα κάποια κλασσικά, χιλιοειπωμένα παραμύθια και πιο πολύ από τις δασκάλες τους στο νηπιαγωγείο παρά από τους γονείς τους. Έτσι κάθισα και ασχολήθηκα να τους γράψω εγώ κάποια δικά μου, καινούργια που να έχουν σχέση με τη δικιά τους ζωή και με τα ενδιαφέροντα και τους προβληματισμούς τους. Αργότερα θέλησα να γράψω σε κάποια συγκεκριμένα παιδιά παραμύθια αφιερωμένα προσωπικά στο καθένα από αυτά και ιδιαίτερα στη μικρή μου φίλη την Κωνσταντίνα που της έχω αφιερώσει πολλά παραμύθια. 

Όσον αφορά στη δυσκολία του παιδικού αναγνωστικού κοινού αυτό είναι μεγάλη ιστορία. Τα παιδιά δεν μπορείς να τα κοροϊδέψεις με κάτι φτηνό και πρόχειρο. Στην ηλικία αυτή μέχρι τα έξι τους χρόνια  διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους και σαν να το ξέρουν μέσα τους έχουν πολύ έντονα ανεπτυγμένο το κριτήριο της αισθητικής τους. Ξέρουν πολύ καλύτερα από εμάς τι είναι αυτό που θέλουν και γι αυτό το λόγο έχουν μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες από τον γονιό και από τον δάσκαλο και έτσι πρέπει να κάνουν.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Είναι πολύ δύσκολο εκτός και αν καταφέρεις έστω και για λίγο να γίνεις ξανά κι εσύ μικρό παιδί και να μπεις στην ψυχολογία του. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται πολλή δουλειά και μερικές φορές είναι πολύ σκληρό γιατί ανακαλύπτεις ξαφνικά ξεχασμένες πτυχές του χαρακτήρα σου, των δικών σου «θέλω» και τότε πολλές φορές πληγώνεσαι αναλογιζόμενος το πόσο έχεις αλλάξει, πόσο έχεις αλλοτριωθεί σε σχέση με αυτό που ήσουν και αυτό που ονειρευόσουν να γίνεις κάποτε.

Οι πρώτες σελίδες είναι οι πιο δύσκολες να τις γράψεις γιατί είναι αυτές που θα κερδίσουν τον μικρό αναγνώστη και θα τον κάνουν να θελήσει να διαβάσει το παραμύθι. Είναι επίσης αυτές που πάντοτε μένουν στη μνήμη του ακόμα και όταν αυτός μεγαλώσει. 

4. Πως εμπνευστήκατε το βιβλίο σας αυτό;

Το βιβλίο αυτό προέκυψε από την ανάγκη μου να μιλήσω στους γονείς ενός δημοτικού σχολείου πάνω στο θέμα της «απουσίας του γονιού από τη ζωή του παιδιού του». Είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα για να το διαχειριστεί κανείς με διακριτικότητα και εφόσον μου ζητήθηκε από τον διευθυντή μου να το θίξω σκέφτηκα να το κάνω έμμεσα, μέσω ενός παραμυθιού. Η αφορμή ήταν η παρατήρησή μου ότι δεκάδες πιτσιρίκια, μαθητές μου στο σχολείο, με αποκαλούσαν «μπαμπά» και κολλούσαν πάνω μου αναζητώντας την προσωπική επαφή και το χάδι.

5. Πόσο εύκολο είναι να μάθουμε στις νέες γενιές να προστατεύουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα να δημιουργούμε αυτόνομα παιδιά που θα εξελιχθούν σε ανεξάρτητους νέους;

Είναι πολύ δύσκολος αυτός ο συνδυασμός. Απαιτεί πολλή δουλειά από τους γονείς, πρώτα-πρώτα στις μεταξύ τους σχέσεις. Σε δεύτερο επίπεδο απαιτεί χρόνο, ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας, πάντοτε σε συνεννόηση μεταξύ των γονιών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια αληθινή σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Η σχέση επίσης με τους δασκάλους των παιδιών μας και η συνεργασία μας μαζί τους είναι κάτι πολύ σημαντικό το οποίο πολλές φορές δυστυχώς παραβλέπουμε με αποτέλεσμα να χάνουμε την ευκαιρία να έχουμε δυνατούς συμμάχους στη σχέση μας με τα παιδιά μας.

6. Στο βιβλίο σας θίγετε ένα θέμα καυτό σχετικά με τον ποιοτικό χρόνο που ως γονείς πρέπει να περνάμε με τα παιδιά μας. Ποιες συμβουλές έχετε να δώσετε στους σημερινούς γονείς;

Νομίζω ότι απάντησα σχετικά στην προηγούμενη ερώτηση. Να προσθέσω ότι κανείς μας δεν είναι τέλειος και ότι ο καθένας από εμάς είναι «ο καλύτερος γονιός» για τα παιδιά του κι ας έχουμε όλοι μας ατέλειες. Σκεφτείτε τι σημαίνει ο καθένας από εμάς για το παιδί του. Θυμηθείτε την εικόνα που είχαμε εμείς για τον δικό μας «καλύτερο» γονιό όταν ήμασταν παιδιά. Είμαστε το πρότυπό τους, οι πιο όμορφοι, οι πιο έξυπνοι, οι πιο καλοί, οι πιο σημαντικοί άνθρωποι για τα παιδιά μας κι εμείς αυτό δυστυχώς το ξεχνάμε και ασχολούμαστε με χίλια δυο άσχετα πράγματα αντί να καλλιεργήσουμε τη σχέση μας με αυτά τα υπέροχα πλάσματα, τα παιδιά μας. 

Ας ξεκινήσουμε με το να παραδεχτούμε τα λάθη μας και τις αδυναμίες μας, να αγαπήσουμε τον εαυτό μας κι ας έχουμε ελαττώματα και αδυναμίες και να προσπαθήσουμε να γινόμαστε εμείς καλύτεροι καθημερινά, δίνοντας έτσι το παράδειγμα στα παιδιά μας. Η παρουσία μας κοντά στα παιδιά μας πρέπει να είναι διακριτική, όχι καταπιεστική. Πρέπει να τα εμπνέουμε και όχι να τα «καπελώνουμε».

7. Σε ποια ηλικία κατά τη γνώμη σας θα πρέπει ένα παιδί να αποκτήσει κινητό και πρόσβαση στο διαδίκτυο και κατά πόσο το κινητό είναι καταλυτικός παράγοντας στην αποξένωση μιας οικογένειας;

Το κινητό, όπως και κάθε άλλο μέσο της τεχνολογίας δεν είναι από τη φύση του «καλό» ή «κακό». Αυτό έχει σχέση με τη χρήση την οποία του κάνει ο καθένας μας. Πριν κατακρίνουμε τα παιδιά μας για «υπερβολική χρήση, για κατάχρηση ίσως της σχέσης τους με το κινητό και για αποξένωση από την οικογένεια εξαιτίας της προσκόλλησής τους σε αυτό» ας αναλογιστούμε ποιο είναι το παράδειγμα που παίρνουν από εμάς και τι είναι αυτό που τους αντιπροτείνουμε. 

Κάποτε, όταν δεν υπήρχαν τα κινητά, πάλι υπήρχαν παιδιά αποξενωμένα από την οικογένεια. Τι έφταιγε τότε; Γιατί να ρίχνουμε πάντοτε την ευθύνη σε κάτι άλλο, σε κάποιον άλλον; Από εμάς εξαρτάται και το πότε και το πώς και το πόσο σημαντικό είναι το «υποκατάστατο της παρουσίας μας» στη ζωή των παιδιών μας.

Λίγα λόγια για το βιβλίο του κου Γανωτή:

Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα: Ένα τρυφερό παραμύθι για το νόημα της ζωής 

Ένας γίγαντας ξυπνά έπειτα από εκατό χρόνια. Με το τεράστιο τηλεσκόπιό του βλέπει πως όλα έχουν αλλάξει γύρω του. Δύο πολιτείες έχουν χάσει το μέτρο:  Στην Πολυασχολούπολη οι ενήλικες δουλεύουν πρωί και βράδυ, ενώ στην Τεμπελοχώρα χουζουρεύουν όλο το 24ωρο. Τα παιδιά τους έχουν κάθε λογής παιχνίδια, μα διψούν για προσοχή και αγάπη. 

Ο καλόκαρδος γίγαντας θα αφιερώσει ποιοτικό χρόνο με τους μικρούς κατοίκους των δύο πόλεων, γεμίζοντας τις καρδιές τους με μουσικές και χρώματα. Θα δώσει, παράλληλα, ένα πολύ χρήσιμο μάθημα στους γονείς: Θα τους θυμίσει πως το πραγματικό νόημα της ζωής είναι η ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους.

Η «Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα» του Στέφανου Γανωτή, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πορφύρα, είναι ένα τρυφερό παραμύθι γεμάτο μελωδίες και πολύτιμα διδάγματα, το οποίο αξίζει να διαβάσουν ακόμη και οι μεγάλοι. Ένα διαδραστικό «πολυβιβλίο», στο οποίο εκτός από την κεντρική ιστορία θα βρει κανείς παιχνίδια και σπαζοκεφαλιές, μια μουσική εγκυκλοπαίδεια και μια ακόμη για τα ζώα, καθώς και ένα CD με τις υπέροχες μουσικές του Γιάννης Ζαχαρέλλη. 

Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα

Συγγραφέας: Στέφανος Γανωτής
Εικονογράφηση: Δήμητρα Λαμπρέτσα
Σκίτσα εγκυκλοπαίδειας ζώων: Βασιλική Κεχαγιόγλου

Εκδόσεις: Πορφύρα
Σελίδες: 64

Περιλαμβάνεται CD με τις μουσικές του Γιάννη Ζαχαρέλλη και την αφήγηση του παραμυθιού

Βιογραφικό Σημείωμα του συγγραφέα:
Ο Στέφανος Γανωτής γεννήθηκε στην Κύμη Ευβοίας τον Μάη του 1970 και μεγάλωσε στην Ακαδημία Πλάτωνος, στην Αθήνα. Σπούδασε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Γαλλική Φιλολογία και από το 2004 εργάζεται στη Β’βάθμια εκπαίδευση. Τον Οκτώβρη του 2016 πήρε απόσπαση ως Συντονιστής Εκπαίδευσης στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στη Μαλακάσα. Ασχολείται  με τη μουσική, τον παραδοσιακό χορό και την αφήγηση. Έχει διοργανώσει και  έχει συμμετάσχει ως μουσικός και ως αφηγητής σε  δεκάδες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συγγραφέας παιδικών βιβλίων, έχει εκδόσει μέχρι σήμερα τα βιβλία του: «Η Πολυασχολούπολη και η Τεμπελοχώρα», «Η μικρή Κωνσταντίνα και το Φεγγαράκι», «Αντίο Συρία» και «ΣΥΡΙΑ Το ημερολόγιο ενός αποχωρισμού». Το 2015 έλαβε τιμητική διάκριση στο Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου, στο οποίο συμμετείχε με το σενάριό του βασισμένο στο  βιβλίο «Αντίο Συρία» και με δύο ποιήματά του: «Φαρμακονήσι Γενάρης 2014» και «Ειδομένη». Είναι παντρεμένος, έχει τέσσερα παιδιά και ζει στον Άγιο Στέφανο Αττικής.

The post Συνέντευξη του συγγραφέα Στέφανου Γανωτή appeared first on Busy Mama's Corner.

Έχω πει πολλές φορές ότι αγαπώ πολύ να παρουσιάζω βιβλία μέσα από τους ίδιους τους συγγραφείς τους. Έτσι λοιπόν σήμερα θα μιλήσουμε με την κα Γουβέλη με αφορμή το καινούριο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα “Η προσευχή της μάντισσας”.

Σας αφήνω να απολαύσετε όλα όσα μοιράστηκε μαζί μας η κα Γουβέλη.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Θα αναφέρω γεγονότα, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει αντικειμενικά για την προσωπικότητά του. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Μεσολόγγι ώσπου ήρθα φοιτήτρια στην Αθήνα, στο Μαθηματικό. Αγάπησα την Αθήνα εξίσου, εδώ ενηλικιώθηκα στην ουσία, σταδιοδρόμησα, γέννησα τα παιδιά μου, ξεκίνησα τη συγγραφή. Δούλεψα για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, σε πολυεθνικές εταιρίες επικοινωνίας, παράλληλα με το μεγάλωμα των παιδιών μου. Απαιτητικά και ζόρικα χρόνια, το ξέρει κάθε εργαζόμενη μαμά αυτό, αλλά συγχρόνως υπέροχα, δημιουργικά. Όταν κάπως αυτονομήθηκαν, στο γυμνάσιο πια, έκανα αυτό που πάντα όφειλα στον εαυτό μου, να ακολουθήσω την πραγματική μου αγάπη, το μυθιστόρημα, να γράψω ένα παραμύθι βγαλμένο μέσα από τη ζωή και την πραγματικότητα. Το πρώτο μου βιβλίο ήταν Η μουσική του κόσμου, που αγαπήθηκε αμέσως από τους αναγνώστες κι έτσι ξεκίνησε το υπέροχο ταξίδι της συγγραφής. Έχω εκδώσει εννιά βιβλία ως τώρα και νιώθω ευγνώμων γι’ αυτή την ευλογία.  

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ό,τι κι αν έκανα. Λατρεύω το μυθιστόρημα ως αναγνώστης και ανυπομονούσα να βρεθώ από την άλλη μεριά, να το γράψω εγώ. Δεν ξέρω τι με ώθησε, ξέρω όμως πως απολαμβάνω κάθε στιγμή αυτής της διαδικασίας, με απελευθερώνει σαν άνθρωπο, με εκφράζει. 

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Ας πάρουμε το τελευταίο μου βιβλίο, Η προσευχή της μάντισσας. Είχε προηγηθεί Το δάκρυ της μάντισσας που αγαπήθηκε πολύ από τους αναγνώστες κι εγώ του είχα ιδιαίτερη αδυναμία. Ένιωσα την ανάγκη να ξαναφέρω τους ήρωες στο προσκήνιο και να τους εμπλέξω σε μια άλλη -αληθινή επίσης- ιστορία που γνώριζα από το οικογενειακό μου  περιβάλλον. Καθώς η ιστορία αυτή διαδραματίστηκε στο Κάιρο, στην προ Νάσσερ εποχή, χρειάστηκε να εμβαθύνω στα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου και να μιλήσω με όσους ήξερα ακόμα εν ζωή που τα είχαν ζήσει τότε. Την καθημερινότητά τους, τις συνήθειές τους, το περιβάλλον τους, τη νοοτροπία τους, εν ολίγοις τις πολύτιμες αναμνήσεις τους. Ήταν συναρπαστική εμπειρία η συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου, τόσο λόγω της δραματικότητας αυτής της αληθινής ιστορίας, όσο και χάρη στη γοητεία εκείνης της χρυσής εποχής του αιγυπτιώτικου ελληνισμού. Στη συνέχεια, η επιμέλεια, το οπισθόφυλλο, το εξώφυλλο, αρμοδιότητα του εκδοτικού μου οίκου, είναι πάντα μια ζωηρή, συναρπαστική όσμωση ιδεών που καταλήγει στο προϊόν που μπαίνει στο ράφι του βιβλιοπώλη. 

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν το επιλέγω, αλλά πάντα βγαίνουν στοιχεία από τη ζωή και τις εμπειρίες μου μέσα στα μυθιστορήματά μου. Επιλέγω να γράφω για ένα θέμα ή μια ιστορία που με συγκίνησε και αναπόφευκτα διεισδύουν και οι προσωπικές μου συγκινήσεις μέσα στην αφήγηση. 

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Δεν επηρεάζομαι, δε μπορώ να γράψω για την επικαιρότητα. Επιλέγω προηγούμενες εποχές για τις οποίες έχουμε πιο σφαιρική αντίληψη, δεδομένου ότι η χρονική απόσταση έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο και το ατενίζουμε με μεγαλύτερη διαύγεια. Ο παρών χρόνος είναι άπλαστος ακόμα, δεν είναι εύκολο να εμβαθύνει κανείς στα γεγονότα της στιγμής. 

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβεύει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας; 

Δεν έχουν απαραίτητα happy end οι ιστορίες μου. Οι ήρωες αυτονομούνται από ένα σημείο και μετά, τα γεγονότα διαδέχονται νομοτελειακά το ένα το άλλο, η τύχη/μοίρα ξεπηδά εκεί που δεν το περιμένεις και η εξέλιξη είναι απρόβλεπτη ακόμα και για μένα. Ωστόσο, επειδή είμαι από τη φύση μου αισιόδοξη, πάντα υπάρχει μια λαμπερή ακτίνα που φωτίζει τα  γεγονότα.  

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Δεν έχω πρόγραμμα στη συγγραφή, είμαι εντελώς παρορμητική. Μπορεί να μην αγγίξω χαρτί για μήνες και ξαφνικά να πέσω με τα μούτρα και να μην σηκώσω κεφάλι μέχρι να τελειώσω. Για μένα, αυτή η καταβύθιση σε άλλους κόσμους, σε άλλες ζωές είναι η πραγματική εμπειρία, η μαγεία της συγγραφής. 

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Εξαρτάται από την εποχή, τη διάθεση, τις υποχρεώσεις. Μια διεργασία όμως διατηρείται σταθερή σχεδόν κάθε μέρα. Ό,τι κι αν κάνω, ό,τι πρακτικό ή συναισθηματικό κι αν με απασχολεί, ένα κομμάτι του μυαλού μου ταξιδεύει στην επόμενη ιστορία μου. Είναι μια ασύνειδη, βουβή διαδικασία που την αντιλαμβάνομαι όταν έχει ήδη διαμορφωθεί ένας ήρωας ή μια σκηνή στο μυαλό μου και με σπρώχνει να την εκφράσω στο γραπτό μου. 

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να είναι ο εαυτός του, να γράψει αυτό που τον εκφράζει. Αν αυτό αφορά κι άλλους ανθρώπους θα φανεί και θα τον κάνει να συνεχίσει. Οπωσδήποτε, θέλει πολλή δουλειά, υπομονή και σθένος όλο αυτό, τίποτα δεν είναι εύκολο και τίποτα δεν χαρίζεται. 

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Μου τριβελίζει το μυαλό μια ιστορία που ανακάλυψα πρόσφατα σε μια εφημερίδα εποχής. Αγρίως υπέροχη θα την χαρακτήριζα, είναι συναρπαστικά όσα διαδραματίστηκαν, αν σκεφτεί κανείς πως έγιναν στ’ αλήθεια. Περισσότερα προσεχώς…

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Ύπνος, αρκετό νερό και εσωτερική ηρεμία ό,τι κι αν γίνεται γύρω μου. 

Λίγα λόγια για το βιβλίο (οπισθόφυλλο): Στο κοσμοπολίτικο Κάιρο, αρχές της δεκαετίας του ’50, η ευρωπαϊκή χλιδή συνυφαίνεται με τη σαγήνη και το μυστήριο της ονειρικής ανατολής. Ωστόσο, η στιγμή της μοιραίας σύγκρουσης πλησιάζει και ο λαός ξεσηκώνεται εναντίον του παλατιού και των Άγγλων.

Η Αννίτζα, απόγονος της θρυλικής δασκάλας Άννας της Ρούμελης, ζει με την οικογένειά της στο Ελ Ζαμάλεκ, μια αριστοκρατική συνοικία της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Το ταραχώδες πολιτικό κλίμα και η αβεβαιότητα που επικρατεί στην αγορά φέρνει τον εμπορικό οίκο της οικογένειας στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Μοναδική τους σωτηρία ο γάμος μιας από τις τέσσερις κόρες της οικογένειας με έναν υποψήφιο επενδυτή. Όμως, ο έρωτας έχει ήδη μπει στον δρόμο των τεσσάρων κοριτσιών και καμιά δεν είναι διατεθειμένη να τον θυσιάσει για να σώσει την οικογένειά της.

Ο χειριστικός χαρακτήρας μιας από τις αδελφές σπέρνει ανάμεσά τους την έριδα και τη διχόνοια.
Μαζί, η παιδική τους φίλη η Νουρ, η μελαμψή κεντήστρα του παλατιού με προσωπικότητα ζυμωμένη στα βάθη της ερήμου.
Μυημένη από τα γεννοφάσκια της στα ιερά μυστήρια της ζωής, η Νουρ διαισθάνεται τον θανάσιμο κίνδυνο που τις απειλεί και προσπαθεί να τις προειδοποιήσει.
Κι ενώ η επανάσταση μαίνεται στους δρόμους του Καΐρου, οι τύχες της Νουρ και των τεσσάρων κοριτσιών ακροβατούν επικίνδυνα στο σχοινί της μοίρας.

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα για να σας συντροφεύσει στα καλοκαιρινά σας αναγνώσματα μιας και θα σας ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε μέρη μακρινά κι ονειρεμένα.

Σας φιλώ, busy mama!

The post Συνέντευξη με την κα Γιώτα Γουβέλη appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη μεγάλη χαρά να φιλοξενώ ακόμα μια συνέντευξη από μια κυρία που έχει να μας συστήσει ένα πολύ καλό βιβλίο. Η κα Σοφία Δημοπούλου με αφορμή το βιβλίο της “Πως υφαίνεται ο χρόνος” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός μας μιλά για το βιβλίο και όχι μόνο…

Πρόκειται για ένα δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται τη θέση της γυναίκας από τον 19ο αιώνα έως και σήμερα. Αυτό που θεωρούμε δεδομένο σήμερα, δεν ήταν πάντα για τις γυναίκες στην Ελλάδα του προηγούμενου αιώνα. Πως οι ζωές δυο γυναικών θα ενωθούν μέσα στο χρόνο ενώ έζησαν σε διαφορετικές εποχές;

Για πάμε να δούμε τι έχει να μας πει η κα Δημοπούλου…

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Είμαι μια εργαζόμενη γυναίκα που ακροβατώ καθημερινά ανάμεσα στην πιεστική καθημερινότητα και την ανάγκη μου για συγγραφή. Είμαι πολιτικός μηχανικός, πολύτεκνη μητέρα και συγγραφέας και ως άνθρωπος πολύ υπομονετική, τελειομανής και εργασιομανής. Αγαπώ τα παιδιά, τα βιβλία, τη φύση και γενικά τη ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της.

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Έγραφα από μικρό παιδί. Η γραφή ήταν ο τρόπος που πάντα είχα για να επικοινωνώ με τον κόσμο. Ήμουν μοναχικό παιδί και η γραφή με απελευθέρωνε. Σιγά σιγά αυτό άρχισε να γίνεται συνειδητά και οργανωμένα, αρχικά με ποίηση, έπειτα με μικρά πεζά και τα τελευταία χρόνια με μυθιστορήματα.

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Το βιβλίο αρχίζει πάντα από την έντονη ανάγκη να θέλεις κάτι να πεις μέσα από μια ιστορία. Προκύπτει σαν φλας η κεντρική ιδέα κι έπειτα γύρω από αυτή χτίζεται μια ιστορία που μπορεί να την υποστηρίξει. Ανάλογα με το ιστορικό πλαίσιο που βάζει ο συγγραφέας, ακολουθούν πολλές ώρες έρευνας και μελέτης κι έπειτα τα υπόλοιπα τεχνικά στάδια· το αρχικό σχεδιάγραμμα, το χτίσιμο των χαρακτήρων, οι επιμέρους σκηνές. Έπειτα η συγγραφή, η επιμέλεια, οι διορθώσεις και τέλος η έκδοσή του. Πολλή δουλειά και πολλά στάδια επεξεργασίας απαιτούνται όχι μόνο από τον συγγραφέα, αλλά και από μια ολόκληρη ομάδα που θα επιμεληθεί την έκδοση. Το ταξίδι του συγγραφέα όμως, για μένα τελειώνει μόλις γράψω τη λέξη «τέλος». Τα υπόλοιπα είναι δουλειά άξιων επαγγελματιών.

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν έχω γράψει έως σήμερα τίποτα αμιγώς αυτοβιογραφικό. Επειδή όμως καθένας γράφει με τις εμπειρίες του, με όσα έχει ζήσει, με όσα του έχουν γεννήσει συναισθήματα, δεν μπορώ να αποφύγω σε κάθε βιβλίο να υπάρχει και κάτι από εμένα, ανεπαίσθητο τις περισσότερες φορές, αλλά αναγνωρίσιμο από τους πολύ δικούς μου ανθρώπους.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Το θέμα κάποιου βιβλίου μπορεί να προκύψει μέσα από κάτι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον στην καθημερινότητά μου, κάτι που μου διηγήθηκαν ή κάτι που άκουσα. Ασφαλώς και η επικαιρότητα παίζει ένα ρόλο, οι ανθρώπινες ιστορίες όμως είναι αμέτρητες και κάποιες από αυτές διαχρονικές. Επομένως δεν είναι η επικαιρότητα που καθορίζει τα θέματά μου, αλλά ο άνθρωπος και η μοίρα του μέσα στο χρόνο.

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτό το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβεύει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Η μυθοπλασία αποτυπώνει τη ζωή και στη ζωή δεν έχουν πάντα οι ιστορίες happy end. Οπότε γιατί να έχουν τα βιβλία; Σημασία έχει να κλείνουν τα βιβλία με μια δικαίωση για τους ήρωες ή για ό,τι άφησαν πίσω τους, ώστε να μην μένει ο αναγνώστης με ερωτηματικά.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Γράφω συνήθως πολύ πρωί, πριν πάω στο γραφείο και διορθώνω τα κείμενα το βράδυ. Μου αρέσει να γράφω το πρωί, γιατί το μυαλό είναι ξεκούραστο και γιατί έχει επεξεργαστεί στον ύπνο κομμάτια της ιστορίας που έχω δουλέψει αποβραδίς.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Η συγγραφική μέρα αρχίζει γύρω στις 5:30 το πρωί ως τις 9:30 που πηγαίνω στο γραφείο. Αργά το μεσημέρι γυρίζω σπίτι όπου θα ξεκουραστώ κι έπειτα ξεκινώ την απογευματινή δουλειά πάνω στα κείμενα που έγραψα το πρωί, στην έρευνα ιστορικών πηγών και στην προετοιμασία του κομματιού που θα αναπτύξω την επομένη. Ενδιάμεσα, θα κάνω διάλειμμα μαγειρεύοντας ή κάνοντας κάποια τηλεφωνήματα. Όλα γίνονται με πρόγραμμα, διότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και οι υποχρεώσεις πολλές. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν υπάρχουν μέρες που μια εκδήλωση ή μια δική μου προσωπική υποχρέωση δεν ανατρέπουν το πρόγραμμα αυτό.

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να είναι περίεργος για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο, να διαβάζει πολλά καλά βιβλία άλλων συγγραφέων, να μάθει καλά την ελληνική γλώσσα που είναι το εργαλείο της έκφρασής μας και να έχει επιμονή και υπομονή, θέληση και πείσμα.

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το νέο βιβλίο που ήδη έχω ξεκινήσει, είναι μια ιστορία περιπετειώδους αγάπης σε μια δύσκολη εποχή και σ’ ένα δύσκολο τόπο. Ξεκινά στα 1910 περίπου στην περιοχή της Ημαθίας και είναι ένα οδοιπορικό στον χρόνο και στο χώρο.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Αγάπη για τον εαυτό μας και τη ζωή μας, καλόν ύπνο και υγιεινή διατροφή. Τα υπόλοιπα έρχονται δεύτερα. Το καλύτερο καλλυντικό είναι η ευτυχία και η αποδοχή της ζωής μας.

Σας ευχαριστώ πολύ

Σοφία Δημοπούλου

Λίγια λόγια για το βιβλίο: Στο πέμπτο μυθιστόρημα της η Σοφία Δημοπούλου διερευνά τις αντοχές του χρόνου. Τι συμβαίνει με το παρελθόν; Επανέρχεται κάποτε ή είναι καταδικασμένο στη λήθη; Μέσα από την ιστορία που ξετυλίγεται στο βιβλίο της “Πώς υφαίνεται ο χρόνος”, η συγγραφέας υποστηρίζει με σθένος πως το παρελθόν επιστρέφει. Για να μας δείξει τα λάθη μας, να μας θυμίσει τα σωστά που έγιναν και το πού αυτά μας οδήγησαν, να μας δώσει δύναμη κι ελπίδα, να μας υπενθυμίσει πως ό,τι ζούμε το έχουμε βιώσει πάλι και ίσως κάποια στιγμή το βρούμε ξανά μπροστά μας…

Πλοκή: Η Νάνα, μια αρχιτεκτόνισσα που πάσχει από κρίσεις πανικού, βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής της αφού καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις, όπως το να κρατήσει το παιδί που κυοφορεί. Σε μια αναπαλαίωση του αρχοντικού της οικογένειας του Ιωάννη Αντωνόπουλου, ανακαλύπτει ένα παλιό χειρόγραφο από το οποίο μαθαίνει πολλά για την ιστορία της οικογένειας που εντέλει συνδέεται με την ιστορία και της δικής της. Μέσα από το χειρόγραφο μαθαίνει, επίσης, και για την Ανθή Γεραμάκη, η οποία λόγω των προκαταλήψεων της κοινωνίας του τέλους του 19ου αιώνα, αναγκάζεται να στερηθεί το δικαίωμα της μητρότητας, και να αλλάξει ακόμα και την ταυτότητά της. Η τέχνη της –είναι πολύ καλή υφάντρα– και το πείσμα της για ζωή θα τη βοηθήσουν να ξαναβρεί τα κομμάτια του εαυτού της. Η Νάνα θα εμπλακεί συναισθηματικά με την ιστορία της Ανθής και αυτή η εμπλοκή θα τη μεταμορφώσει.
Τους κεντρικούς ήρωες πλαισιώνουν υπαρκτά πρόσωπα, όπως η ζωγράφος Σοφία Λασκαρίδου, ο «καταραμένος» ποιητής Περικλής Γιαννόπουλος, ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ο Δηλιγιάννης, ο Χαρίλαος Τρικούπης, ενώ ανάμεσα στα φανταστικά μπαίνουν και ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν τη σύγχρονη Ελλάδα.

The post Συνέντευξη με τη συγγραφέα Σοφία Δημοπούλου για το βιβλίο της “Πως υφαίνεται ο χρόνος” appeared first on Busy Mama's Corner.

Φίλη μου θα έχεις καταλάβει πια πόσο αγαπώ τις συνεντεύξεις με αγαπημένους συγγραφείς . Είναι ο τρόπος να τους προσεγγίσουμε και να μάθουμε λίγα παραπάνω πράγματα για τον άνθρωπο που μας ταξιδεύει με την πένα του, μας κάνει να ονειρευόμαστε , να αισθανόμαστε και να βιώνουμε μέσα από τα κείμενα του. Σήμερα έχω τη χαρά και τη μεγάλη τιμή να φιλοξενώ την κυρία Δήμητρα Ιωάννου με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Η Κληρονόμος του Ποταμού” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Πριν σε αφήσω να απολαύσεις τα όσα υπέροχα μοιράζεται μαζί μας να σου πω μόνο ότι για μένα η κα Ιωάννου είναι μια γυναίκα δοτική, πανέμορφη κι έχει πάντα έναν καλό λόγο στο στόμα της. Η γνωριμία μας έγινε μέσω Instagram και μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει με την καλοσύνη της αλλά και την αμεσότητα του χαρακτήρα της.

Η Κληρονόμος του Ποταμού με μάγεψε με κάθε τρόπο. Είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει από την Ήπειρο στην Αθήνα της δεκαετίας του ’60 αλλά και σήμερα παρέα με μεταφυσικά στοιχεία από τις όχθες του ποταμού Αχέροντα. Ένα βιβλίο καλογραμμένο και βασισμένο στη λεπτομερή έρευνα της κας Ιωάννου γεμάτο έρωτες, μίση και πάθη, περιπέτεια και ταξίδια με φόντο την πανέμορφη Ελλάδα μας. Εγώ ξεχώρισα το δικό μου αγαπημένο ζευγάρι πρωταγωνιστών και περιμένω να το διαβάσεις κι εσύ ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις. Στο σημείο αυτό σε παραδίδω στην πένα της κας Ιωάννου .

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Αγαπώ την Ελλάδα και αγαπώ τον άνθρωπο! Μαγεύομαι να εξερευνώ κάθε γωνιά της πατρίδας μας και ως φιλόλογος να συγκεντρώνω λαογραφικό υλικό, να διερευνώ σε βάθος τα γλωσσικά ιδιώματα των διάφορων τόπων και συνολικότερα την ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Από την άλλη ως ψυχοθεραπεύτρια γοητεύομαι από τη μελέτη των ανθρώπινων αντιδράσεων, διαδράσεων και συμπεριφορών και είναι χαρά μου που όλο αυτό το χαρμάνι βρίσκει τον τρόπο και περνά μέσα από τα βιβλία μου.

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Νομίζω ότι είναι η συγγραφή είναι καταγεγραμμένη στο DNA μου. Από μικρή λάτρεψα το μολύβι και το χαρτί κι έγραφα παραμύθια και ιστορίες που τις διάβαζα στα άλλα παιδιά, ενώ στη συνέχεια ανεβάζαμε αυτοσχέδια θεατρικά, παίζοντας τους ρόλους των ηρώων. Μεγαλώνοντας το γράψιμο δεν έλειψε ποτέ από τη ζωή μου. Κάποια στιγμή που η καθημερινότητα μου ήταν ιδιαίτερα πιεστική, αποφάσισα να αντιδράσω και να δραπετεύσω, έστω για λίγο, σε μια δική μου πραγματικότητα που θα έφτιαχνα εγώ η ίδια. Έτσι ξεκίνησα να γράφω την ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ με την οποία με γνώρισαν οι φίλοι αναγνώστες και με αυτό τον τρόπο άρχισε η πορεία μου στο μονοπάτι της συγγραφής.  

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Όταν συλλάβω την αρχική ιδέα, κατ’αρχήν διερευνώ στο διαδίκτυο για πηγές και κατόπιν προχωρώ στη συλλογή και στη μελέτη του υλικού που θα με βοηθήσει να χτίσω το χωροχρονικό πλαίσιο. Παράλληλα η ενασχόληση μου με το πλέξιμο του ιστού της ιστορίας μου είναι καθημερινή πρακτική και η αλήθεια είναι πως με απασχολεί συχνά καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Όταν συλλέξω τα στοιχεία και ‘δω’ με τα μάτια του μυαλού και της φαντασίας μου ολοκληρωμένη την πλοκή, τότε και μόνο τότε ξεκινά η διαδικασία της συγγραφής. Όταν ολοκληρωθεί το έργο παραδίδεται στον εκδοτικό μας οίκο και πολλοί επαγγελματίες συνεργάζονται αρμονικά, ούτως ώστε να επιτευχθεί ένα άρτιο καθ’όλα αποτέλεσμα και το βιβλίο που θα κρατήσετε εσείς στα χέρια σας.   

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Θα απαντούσα ότι δε γράφω αυτοβιογραφικά, τουλάχιστον όχι συνειδητά. Όμως γνωρίζω ότι ψήγματα της δικής μου προσωπικότητας ή των ανθρώπων του περιβάλλοντός μου μαζί με θραύσματα πληροφοριών ή συναισθημάτων από όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητά μου υποσυνείδητα μεταφέρονται στα βιβλία και στους ήρωες. Οι χαρακτήρες τους είναι δομημένοι από όλα τα ‘υλικά’ που κατά καιρούς έχουν αποθησαυριστεί στην αποθήκη του υποσυνειδήτου μου και ανασύρονται για να δημιουργήσουν κάθε φορά μια εντελώς νέα προσωπικότητα.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Σας μιλάω ειλικρινά, δεν επιλέγω τα θέματά μου, μάλλον αυτά με επιλέγουν! 😀 Μπορεί το έναυσμα να είναι οτιδήποτε, ένα μαγευτικό τοπίο, μια φράση, ένα βλέμμα, μια εικόνα, μια διήγηση ή μια ανάμνηση και έτσι να αρχίσει να πλέκεται ο ιστός της επόμενης ιστορίας. Η διαδικασία είναι λίγο υπερβατική αλλά έχω την τάση να αφήνομαι στη ροή, γεγονός που ως τώρα δε με έχει απογοητεύσει. Το αντίθετο θα έλεγα!

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβέυει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Επειδή συνήθως οι ήρωές μου βιώνουν ρεαλιστικά προβλήματα και δυσκολίες, φροντίζω στο τέλος να υπάρχει η κάθαρση που θα ανακουφίσει και θα χαροποιήσει την ψυχή του αναγνώστη. Θέλω οι αναγνώστες να κλείνουν τα βιβλία με αγαλλίαση και με την αίσθηση ότι η ιστορία που διάβασαν είναι ολοκληρωμένη και πλήρης. Επιθυμώ όλες οι εκκρεμότητες να έχουν ταχτοποιηθεί και φυσικά να έχουν λυθεί όλοι οι κόμποι και να έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Μου αρέσει να γράφω τις νύχτες την ώρα που το σπίτι ησυχάζει κι εγώ έχω τη δυνατότητα να χαθώ ολοκληρωτικά στο σκηνικό και στον κόσμο των ηρώων της εκάστοτε ιστορίας μου. Βέβαια, μη νομίζετε, και το πρωί έχει τη χάρη του, οπότε τελικά μάλλον είμαι παντός καιρού. Το σημαντικό είναι όμως να υπάρχει ησυχία για να εμβυθιστώ στην πραγματικότητα του βιβλίου μου.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Ξεκινάω το πρωινό μου με ένα φλιτζάνι δυνατό καφέ και θετικούς ανθρώπους! Κατόπιν διεκπεραιώνω όλα τα πρακτικά καθημερινά ζητήματα και γύρω στις 13.00 είμαι έτοιμη για να ξεκινήσω δουλειά στο γραφείο μου. Κατόπιν ένα ευχάριστο διάλειμμα για να δω λίγο τους δικούς μου και αργότερα συγγραφή ή έρευνα.  

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κηνυγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει. Να ερευνά με πάθος και να γράφει με μεράκι παραμερίζοντας κάθε προσωπική φιλοδοξία. Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο, την Κασσάνδρα, ειλικρινά το έκανα από αγάπη προς την ιστορία που είχε σχηματιστεί στο μυαλό μου, χωρίς να έχω καν σκεφτεί πως θα μπορούσα να δω αυτό το έργο στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Όταν το διάβασαν ολοκληρωμένο κάποιοι δικοί μου άνθρωποι, με πίεσαν να το στείλω σε κάποιους εκδοτικούς προς αξιολόγηση. Το έστειλα στον πιο αγαπημένο μου εκδοτικό οίκο τον οποίο επέλεγα και ως αναγνώστρια και κάπως έτσι άρχισε η πορεία μου στο μονοπάτι της συγγραφής.

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Η επόμενη ιστορία διαδραματίζεται σε ένα υπέροχο ελληνικό νησί που μου έχει κλέψει την καρδιά. Έζησα τόσο έντονες στιγμές στον κόσμο των ηρώων μου και παρακολούθησα με τόση αγωνία τις ολοζώντανες διαδράσεις τους, που ενθουσιάστηκα και ελπίζω να νιώσετε κι εσείς το ίδιο, όταν με το καλό το κρατήσετε στα χέρια σας.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρια δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Λοιπόν αυτό που δεν αμελώ ποτέ είναι ο σχολαστικός καθαρισμός μετά το μακιγιάζ και οπωσδήποτε ενυδάτωση, ενυδάτωση, ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ!

Μετά θα σας πω ότι λατρεύω μια μάσκα που φτιάχνω με υλικά που έχετε σίγουρα στην κουζίνα σας, μια κουταλιά αλεσμένου καφέ αναμεμειγμένη με μια κουταλιά μέλι. Την αφήνω 20 λεπτά στο πρόσωπό μου, κάνω μασάζ και την αφαιρώ. Αν το κάνετε μια φορά τη βδομάδα θα δείτε μεγάλη διαφορά!

Τέλος μην αμελείτε την ψυχολογία σας. Επειδή έχω δει ανθρώπους κυριολεκτικά να μεταμορφώνονται μπροστά μου, σας λέω με σιγουριά πως οι θετικές σκέψεις και η ηρεμία είναι το πιο ισχυρό όπλο ομορφιάς!

Την κα Ιωάννου μπορείτε να την ακολουθήσετε στο Instagram όπου μοιράζεται μαζί μας κομμάτια της καθημερινότητάς της.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

1960

Η μυστηριώδης γυναίκα που περιδιαβάζει στις όχθες του Αχέροντα χαρίζει τις γνώσεις της στη δεκαεξάχρονη Φιλίτσα. Η τελευταία φτάνει στην Αθήνα, αλλάζει το όνομά της σε Ρόζα και χτίζει μια αυτοκρατορία από το μηδέν. Η πολυτάραχη ζωή της Ρόζας σημαδεύεται από μεγάλους έρωτες, ισχυρές ίντριγκες, έντονα μίση κι ένα σκοτεινό μυστικό που καλείται να περιφρουρήσει πάση θυσία, ακόμα και με την ίδια της τη ζωή. 

2017 

Η δολοφονία της πασίγνωστης πλέον Ρόζας Παλαιολόγου συγκλονίζει το πανελλήνιο και ο διάσημος ερευνητής Χρήστος Βαράγκης μαζί με την εγγονή της, τη Λευκή, καλούνται να λύσουν το μυστήριο. Όσο περνά ο καιρός, εισχωρούν όλο και πιο βαθιά σε έναν λαβύρινθο μίσους και θανάσιμων εχθρών. Κι ενώ αναζητούν τη λύση στο παρελθόν, η βοήθεια έρχεται ανέλπιστα από το αγερικό του ποταμού. Ποια είναι η μυστηριώδης Λευκοθέα που αναδύεται από τα πέπλα του χρόνου και φαντάζει φτιαγμένη από τα αθάνατα νερά; Θα καταφέρουν να λύσουν τους γρίφους της Ρόζας, έτσι όπως φαίνεται η ίδια να τους καθοδηγεί μέσα από τα έργα αρχαίων δημιουργών που έχουν υμνήσει τον επιβλητικό Αχέροντα;

Ένα βιβλίο κεντημένο με τους θρύλους του ποταμού των στεναγμών και των μυθικών παραποτάμων του, που διέσχιζαν τον Άδη. Μια ιστορία που, περνώντας μέσα από τον θάνατο, υμνεί τη ζωή!

Είναι ένα βιβλίο που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

Αυτά για σήμερα από τη busy mama! Κι αν θέλετε να τα λέμε συχνότερα ελάτε στην παρέα του busymama.gr σε Instagram & Facebook.

The post Συνέντευξη με τη συγγραφέα Δήμητρα Ιωάννου με αφορμή το βιβλίο της Η Κληρονόμος του Ποταμού appeared first on Busy Mama's Corner.

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα για το 2019 ήταν “Η νύχτα της Κασσιανής” της κας Μαρίας Ρουσάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μια λέξη μόνο μπορεί να το περιγράψει…καθηλωτικό. Αρκεί να ομολογήσω ότι το διάβασα μέσα σε ένα βράδυ κυριολεκτικά, και είχα καιρό να ξενυχτήσω με βιβλίο! Η κα Ρουσάκη με την πένα της μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές αλλά και μέρη. Από την Αμαραθιά της Μεσσηνίας ως το Παρίσι και τις ΗΠΑ, το ταξίδι που κάνεις για να ακολουθήσεις τους ήρωες του βιβλίου είναι γεμάτο περιπέτειες κι ανατροπές με κορύφωση το ανατρεπτικότατο θα έλεγα τέλος! Ένα μόνο θα πω πριν σας αφήσω να απολαύσετε τη συνέντευξη που μου παραχώρησε η συγγραφέας… Διαβάστε το!

1.Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Είμαι μητέρα τριών παιδιών (11, 14 ½ και 16 ετών), συγγραφέας και μεταφράστρια. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη ενώ ζω πολλά χρόνια στην Αθήνα.

2.Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Έχω κρατήσει το πρώτο μου ημερολόγιο το οποίο έγραφα από τα επτά. Η γραφή ήταν η διασκέδαση μου, ο τρόπος έκφρασης μου και μέχρι σήμερα έχει παραμείνει η μεγάλη μου αγάπη. Ύστερα από μια εποχή δουλεύοντας ως δημοσιογράφος καθώς έγραφα πολιτιστικές ειδήσεις και κριτικές κινηματογράφου σε αγγλόφωνη εφημερίδα, ανακάλυψα ότι προτιμούσα να γράφω τις δικές μου ιστορίες κι όχι ειδήσεις. Η αγάπη μου για τα παιδιά με ώθησε να ξεκινήσω να γράφω παιδική λογοτεχνία.

3.Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Η διαδρομή είναι μακρινή και δύσκολη. Απαιτεί σκέψη, έρευνα και αφοσίωση.

4.. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Σε αρκετά βιβλία μου προσθέτω στοιχεία από τη ζωή μου, ωστόσο το κάνω σε μικρό βαθμό. Προτιμώ να αναπτύξω τους χαρακτήρες μου ανεξαρτήτως από τα δικά μου βιώματα.

5. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Ελάχιστα. Η μοναδική περίπτωση όπου επηρεάστηκα από την επικαιρότητα ήταν όταν έγραψα το εφηβικό μυθιστόρημα «Άκου το ρυθμό». Βασίστηκα σε στατιστικές που βρήκα οι οποίες αφορούν τις αμβλώσεις στη χώρα μας. Και τρόμαξα…

6. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτο το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβέυει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωές σας;

Στα παιδικά βιβλία μου φροντίζω να έχω πάντα ευτυχισμένο τέλος. Τα παιδιά το έχουν ανάγκη και δεν θέλω να τα στεναχωρώ. Ωστόσο στα μυθιστορήματα ενηλίκων μου οι ιστορίες δεν καταλήγουν πάντα σε ένα μαγικό, χαρούμενο τέλος. Προτιμώ κάτι ενδιάμεσο, κάτι γλυκόπικρο, που αφήνει τον αναγνώστη να στοχαστεί και να προβληματιστεί. Όμως να μην χάνει ποτέ την ελπίδα.

7. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Κάποτε όταν ήταν μικρά τα παιδιά μου με εξυπηρετούσε να γράφω το βράδυ. Πλέον γράφω με το φως της ημέρας.

8. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Λόγω πολλών υποχρεώσεων, οι μέρες μου δεν είναι ποτέ σταθερές. Υπάρχουν πολλές επαγγελματικές και προσωπικές υποχρεώσεις. Όμως αυτό που φροντίζω είναι να τρώω μαζί με τα παιδιά μου ένα καλό μαγειρεμένο σπιτικό γεύμα κάθε μεσημέρι.

9. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κηνυγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Να διαβάζει βιβλία. Να γράφει συνεχώς. Να μαθαίνει από τα λάθη του. Να μη θεωρεί αυτό που γράφει ότι είναι τέλειο. Να κάνει πολλές γραφές. Να σβήνει. Να ξαναγράφει. Να πετάει γραπτά του στα σκουπίδια. Να αφήνει κείμενα του στο συρτάρι. Να τα ξεχνά στο συρτάρι για πολύ καιρό. Να μην απελπίζεται. Αν έχει ταλέντο και θέληση για δουλειά, θα τα καταφέρει!

10. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το τρίτο μυθιστόρημα ενηλίκων που γράφω διαδραματίζεται σε μια άγνωστη γωνιά της Αμερικής όπου ο τρόπος ζωής είναι επιφανειακά δυτικότροπος ωστόσο οι φαινομενικές αλήθειες κρύβουν κάτι τελείως διαφορετικό.

και τέλος…

11. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρια δικά σας μυστικά ομορφιάς;

• Προσπαθώ να κοιμάμαι καλά.
• Βάζω ενυδατική κρέμα προσώπου κάθε πρωί.
• Τρώω φρούτα, λαχανικά και πίνω πολύ νερό.

Λίγες λεπτομέρειες για το βιβλίο (Οπισθόφυλλο):

Ένα κορίτσι δεκατριών χρόνων, με βαθυκόκκινες μπούκλες, φαντάζεται τη ζωή να κυλά σαν το νερό. Ώσπου πέφτει θύμα βιασμού. Κλείνεται στον εαυτό της και στη μονοκατοικία του Παλαιού Φαλήρου όπου ζει με τους γονείς της και τη θεία της, μια οικογένεια με πετρωμένα μυστικά. Πέτρα γίνεται κι η ίδια, αναζητώντας λύτρωση στα βιβλία και στη γνώση. Ωστόσο το σημάδι που άφησε πίσω του ο βιαστής θα αναστατώσει πολλές φορές τα μελλοντικά της βήματα.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μια παράξενη αρρώστια, η οποία τον οδηγεί σε αλλόκοτες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αισθάνεται να είναι εγκλωβισμένος σ’ ένα απαίσιο κουκούλι και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί.
Στην Αμαραθιά της Μεσσηνίας ο Ρωμανός Παππάς έχει να παλέψει με τους δικούς του δαίμονες, το σκοτεινό οικογενειακό του παρελθόν. Θαρρεί ότι η φυγή θα τον οδηγήσει στην ευτυχία, η οποία βρίσκεται σε μια άλλη γωνιά της γης.
Οι τρεις κεντρικοί ήρωες αισθάνονται τον συγγενικό και τον φιλικό τους περίγυρο πότε να σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό τους και πότε να λειτουργεί σαν αγκαλιά. Καθώς η πορεία τους ακολουθεί την καθημερινή ζωή της δεύτερης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ και ταξιδεύουν στο Παρίσι, στη Μεσσηνία και στην Αθήνα του 1970 με 1980, σμίγουν σε έναν ερωτικό ανεμοστρόβιλο, τσακίζονται, συνθλίβονται, ανασταίνονται, ξανακυλούν σε σκοτεινές διαδρομές και μάχονται να κατακτήσουν το φως της ζωής.
Η οικογένεια Καλαμάνου και οι κεντρικοί ήρωες του μυθιστορήματος «Μόνο τα μάτια μένουν» επιστρέφουν στο νέο αυτοτελές μυθιστόρημα της Μαρίας Ρουσάκη «Η νύχτα της Κασσιανής». Η ζωή της επόμενης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική περιγράφεται με την ίδια ένταση και γλαφυρότητα, μεταφέροντας τον αναγνώστη στη Νέα Υόρκη του 1970 μέχρι το 1983.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ γεννήθηκε το 1974 στη Νέα Υόρκη και κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Με σπουδές στην κοινωνιολογία, έχει εργαστεί ως δημοιογράφος και μεταφράστρια. Το πρώτο της παιδικό βιβλίο εκδόθηκε το 2001 και ακολούθησαν περίπου 40 ακόμα. Έχει βραβευτεί από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2002) και από το Oppenheim Toy Portοfolio (2003), ενώ βιβλία της ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2004 και 2006) και για το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης (2012, 2013 και 2014). Η ίδια ήταν υποψήφια για το βραβείο «Γυναίκα της Χρονιάς 2017» τού περιοδικού Votre Beauté στην κατηγορία Συγγραφέας.

Αν θέλεις να κερδίσεις ένα αντίτυπο του βιβλίου ακολούθησε με στο Instagram και σήμερα θα ανέβει διαγωνισμός σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Ψυχογιός.


Αυτά για σήμερα…
Φιλάκια,
Busy mama

The post Συνέντευξη με την κα Μαρία Ρουσάκη με αφορμή το βιβλίο της “Η νύχτα της Κασσιανής” appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα φίλη μου έχω να σου παρουσιάσω μια ακόμα συνέντευξη με συγγραφέα και ειδικότερα με την υπέροχη κα Ελένη Γαληνού. Αφορμή για τη συνέντευξη αυτή είναι φυσικά το καινούριο της βιβλίο “Μυστική Διαθήκη” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Πάμε να την απολαύσουμε και να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα όχι μόνο το βιβλίο αλλά και την ίδια.

1. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Ήταν η ανάγκη να πω μια ιστορία με περισσότερα λόγια από ότι μέσα από τους στίχους ενός ποιήματος ή ενός τραγουδιού που έγραφα από μικρή. Κι όταν ξεκίνησα την διαδρομή της συγγραφής, μαγεύτηκα, κόλλησα αμέσως. Από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημα κατάλαβα πως η πορεία θα είναι μεγάλη. Αισθάνομαι ότι μπορώ να εκφραστώ μέσα από τη λογοτεχνία. Να μιλήσω για ανθρώπους, για σχέσεις, για ιδέες, να προσεγγίσω κοινωνικά προβλήματα, σωστές ή λανθασμένες συμπεριφορές, ενώ συγχρόνως, μπορώ να πλάσω μια ιστορία με δράση και αγωνία που θα κερδίσει εύκολα τον αναγνώστη μου και θα τον κρατήσει σε ενδιαφέρον ως το τέλος. Υπέροχη διαδρομή! Δεν ξέρω αν θα την χορτάσω ποτέ.

2. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για ένα συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;

Το πιο μαγικό κομμάτι για μένα, είναι αυτό της δημιουργίας. Είναι η ώρα που κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και αρχίζω να γράφω. Να υφαίνω βήμα βήμα την πλοκή, να πλάθω έναν έναν τους χαρακτήρες μου, να βρίσκω τα ονόματά τους, τα μέρη που θα κινηθούν, να εμπνέομαι τις συμπεριφορές τους, τις ανατροπές που θα αναστατώσουν την ζωή τους, να βρίσκω ένα δυνατό τίτλο που θα πηγάζει μέσα από το ίδιο το κείμενο σαν να είναι η κεντρική του ιδέα. Μετά έρχεται η ώρα της επιμέλειας, του εξώφυλλου, του οπισθόφυλλου. Άλλη προσέγγιση αυτή, όμορφη μα πιο γήινη.

3. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Δεν γράφω σχεδόν ποτέ ιστορίες από την ζωή μου, δανείζομαι όμως συχνά πράγματα από τις εμπειρίες μου.

4. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;

Νομίζω δεν επηρεάζομαι. Προτιμώ να αντλώ τα θέματά μου από το παρελθόν, από ιστορικά γεγονότα ή πρόσωπα, θρύλους ή να τα πλάθω τις ιστορίες μου μόνο με την φαντασία μου.

5. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;
Όταν ξεκινάω ένα καινούργιο μυθιστόρημα, γράφω συνεχόμενα από το ξημέρωμα ως αργά το απόγευμα περίπου 8 με 12 ώρες τη μέρα και αυτό κρατάει μέχρι να τελειώσει. Κι όσο γράφω, τα βλέπω όλα σαν ταινία μέσα στο μυαλό μου και τα σκηνοθετώ. Μπαίνω στο μεδούλι της ιστορίας μου και ζω τις ζωές των ηρώων μου, τις δραματοποιώ σαν ηθοποιός, για να μπορώ να τις προσεγγίσω βαθιά ώστε να δείχνουν αληθινές. Υπάρχουν φορές που περνάει ως και μια βδομάδα και δεν έχω ξεκλειδώσει την πόρτα του σπιτιού μου. Ξεχνιέμαι.

6. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Θα του έλεγα να τολμά, να μην απογοητεύεται, να διαβάζει άλλους συγγραφείς και να ψάξει να βρει το δικό του προσωπικό στιλ. Ίσως αν έκανε και δημιουργική γραφή να τον βοηθούσε περισσότερο. Είναι ένα καλό εφόδιο για να φτάσει ευκολότερα σε ένα άρτιο και δυνατό αποτέλεσμα.

7. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το επόμενο βιβλίο μου που θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2019 είναι η συνέχεια της Μυστικής Διαθήκης που κυκλοφόρησε το 2018 με την ζωή της Δούκισσας της Πλακεντίας και τις υπόγειες στοές της Αθήνας. Είναι ένα βιβλίο αυτοτελές αλλά και συνέχεια του πρώτου βιβλίου και θίγει τον θρύλο της Δούκισσας της Πλακεντίας με τον λήσταρχο Νταβέλη. Μια και ιστορικά η σχέση τους δεν ήταν εύκολο να είναι ερωτική, κάτι άλλο θα πρέπει να έπλασε αυτόν τον θρύλο, που είναι ο δυνατότερος και ο γνωστότερος απ’ όλους τους άλλους και που συντηρείται αμείωτος κοντά 180 χρόνια. Παράλληλα στο παρόν, συνεχίζεται ο μύθος με την Ελίζα και την οικογένειά της, με πολύ αγωνία και νέες περιπέτειες, μέχρι που το παρελθόν θα έρθει αρμονικά να δέσει με το παρόν.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: 

Ένας ξαφνικός θάνατος και μια αινιγματική κρύπτη… ένα παλιό κόσμημα, επιστολές μιας Γαλλίδας αριστοκράτισσας του 19ου αιώνα και ένα κουτί με περίεργους χάρτες… Η Ελίζα και η Κωνσταντίνα ξεκινούν μια μυστηριώδης αναζήτηση που τις φέρνει αντιμέτωπες με μια ιστορική προσωπικότητα. Οι αποκαλύψεις φαντάζουν παράδοξες. Οι ηρωίδες μπλέκονται σε δύσκολα μονοπάτια με ανομολόγητες εξελίξεις και τον κίνδυνο να καραδοκεί σε κάθε τους βήμα.

Αστικοί θρύλοι της Αθήνας που για χρόνια εγείρουν ερωτήματα και μυστήριο, ζωντανεύουν μέσα από ένα μυθιστόρημα που ταξιδεύει τον αναγνώστη διαδοχικά από το παρελθόν στο παρόν. Η ζωή της Δουκίσσης Πλακεντίας όπως υπήρξε στην πραγματικότητα, και οι υπόγειες στο στοές της Αθήνας, αποτελούν τον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο πλέκεται ο μύθος του βιβλίου. Η Ελένη Γαληνού γράφει ένα μυθιστόρημα που βασίζεται σε ιστορικά πρόσωπα και πραγματικά στοιχεία δίνοντας στον αναγνώστη την ευκαιρία να βγει στο δρόμο και να τα δει πολλά από αυτά με τα μάτια του.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ κα ΓΑΛΗΝΟΥ: 

Η Ελένη Γαληνού γεννήθηκε στην Αθήνα, κατάγεται από τη Μυτιλήνη και σήμερα κατοικεί στα Μελίσσια. Σπούδασε στη Σχολή Βακαλό Διακοσμητική και Γραφικές Τέχνες και εργάστηκε πάνω στο αντικείμενό της για δέκα περίπου χρόνια. Αρκετά νωρίς φιλοτέχνησε δύο προσωπικές σειρές χιουμοριστικών σκίτσων που έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, την ποίηση και τη στιχουργική.

Τον Μάιο του 2007 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική έκθεση ζωγραφικής με θέμα «Σύννεφα». Ακολούθησαν δύο ακόμα ομαδικές εκθέσεις στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, το 2007 και το 2008.

Με τη λογοτεχνία ασχολείται αρκετά χρόνια και, επιθυμώντας να εμβαθύνει στην έννοια και την τεχνική του μυθιστορήματος, το 2007 παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής.

Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο «Η πόλη φοβάται» με το διήγημα «…για ένα τσιγάρο!» Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: «Όταν στέρεψε η αντοχή», «Πέρα από τις κόκκινες γραμμές», «Ακόμη θυμάμαι». Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα «Όσα δεν έγιναν λέξεις» & «Μυστική Διαθήκη».

Επικοινωνία με τη συγγραφέα:
eleni8047@gmail.com
Σελίδα στο facebook: Ελένη Γαληνού-Eleni Galinou
Instagram: eleni.galinou

Εγώ μόνο να πω πόσο ευτυχισμένη νιώθω που φιλοξενώ τόσο ταλαντούχους ανθρώπους στο bog μου κάνοντας ένα μεγάλο μου όνειρο πραγματικότητα! Είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που και η κα Ελένη Γαληνού με εμπιστεύθηκε και κατέθεσε ένα μικρό κομμάτι της καρδιάς της εδώ για’μας!

Αυτά για σήμερα…
Φιλάκια,
Busy mama

The post Συνέντευξη με την κα Ελένη Γαληνού με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Μυστική Διαθήκη” appeared first on Busy Mama's Corner.

Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ στο blog  μου την κα Ελένη Ανδρεάδη συγγραφέα κι όχι μόνο. Μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τα συναισθήματα της με αφορμή το καινούριο της βιβλίο “Πράκτορες του πλανήτη, Πιράνχας στη στεριά”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.
Έχω αφιερώσει εργασία και σπουδές σε περιβαλλοντικά θέματα. Έχω εργαστεί σε εταιρείες, ΜΜΕ ως περιβαλλοντικός σύμβουλος και παραγωγός, και επίσης γράφω βιβλία. Από τότε που έγινα γονέας αισθάνομαι ακόμα πιο έντονα την σημασία του να βελτιώσουμε την κατάσταση στον πλανήτη μας. Παραδίδουμε στα παιδιά μας έναν χρεοκοπημένο περιβαλλοντικά κόσμο, με την κλιματική αλλαγή, θάλασσες γεμάτες πλαστικά, δάση αποψιλωμένα και την βιοποικιλότητα να εξαφανίζεται. Αυτό είναι κάτι που με απασχολεί καθημερινά. Οι γονείς θα έπρεπε να είναι οι πιο φανατικοί οικολόγοι – απορώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη κινητοποίηση ενώ όλοι αγαπάμε τόσο τα παιδιά μας.

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Κατά τη διάρκεια της δουλειάς μου στο εξωτερικό, σαν περιβαλλοντικός σύμβουλος σε ένα ντοκιμαντέρ της εταιρείας παραγωγής Participant Media, έμαθα για κάποια παιδιά στην Ινδία τα οποία οργάνωσαν μια καμπάνια για την εξάλειψη του πλαστικού στο χωριό τους και εντυπωσιάστηκα πολύ. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα θέλησα να ασχοληθώ με τα παιδιά και το περιβάλλον. Παράλληλα μου άρεσε πολύ και η συγγραφή οπότε είχα την ευκαιρία να συνδυάσω δύο μεγάλα πάθη.

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρό παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου;

Έχω προσπαθήσει να το κάνω χρησιμοποιώντας το πολύ άμεσο δεύτερο πρόσωπο, με χιούμορ, αισιοδοξία και αυτοσαρκασμό. Δεν ξέρω αν είναι εύκολο, πάντως ελπίζω οι Πράκτορες να τα καταφέρνουν.

4. Οι πράκτορες του πλανήτη τελικά κερδίζουν τους κακούς και καταφέρνουν να σώσουν τον πλανήτη. Στην πραγματικότητα πόσο εύκολο είναι να μάθουμε τις νέες γενιές να προστατεύουν τον πλανήτη μας ώστε να μη χρειαστεί να τον σώσουν;

Στα δέκα χρόνια που ασχολούμαι με την περιβαλλοντική εκπαίδευση, βλέπω ότι τα παιδιά είναι ιδιαίτερα δεκτικά σε αυτά τα μηνύματα και αγωνίζονται για το σωστό με ιδεαλισμό και πείσμα. Το ενθαρρυντικό είναι πως εκπαιδεύουν και τους γονείς τους. Αυτά που μαθαίνουν, τα εφαρμόζουν και στο σπίτι. Το πιο δύσκολο πιστεύω είναι να μάθουν οι μεγάλες γενιές να προστατεύουν τον πλανήτη μας, όχι οι μικρές. Δυστυχώς αν περιμένουμε τα παιδιά να μεγαλώσουν θα είναι πολύ αργά. Έχουμε λίγο παραπάνω από δέκα χρόνια να περιορίσουμε την κλιματική αλλαγή. Έχει τελειώσει ο χρόνος.

 

5. Σε ποιο βαθμό έχει ενταχθεί η περιβαλλοντική συνείδηση στα σχολικά προγράμματα;

Έχουν γίνει μεγάλα βήματα αλλά μπορεί ακόμα περισσότερο, ειδικά διαθεματικά. Πρέπει να βοηθήσουν και οι υποδομές – δεν μπορούν τα παιδιά να μαθαίνουν για την σημασία της ανακύκλωσης και να μην παρέχει αυτή την δυνατότητα ο Δήμος ή το σχολείο τους. Έχω δει εξαιρετική δουλειά μέσω της πρωτοβουλίας των ίδιων των εκπαιδευτικών σε όλη την χώρα.

6. Θα υπάρξει επόμενο βιβλίο για τους πράκτορες του πλανήτη;

Δεν το γνωρίζω… Η σκέψη μας με τον εκδότη αρχικά ήταν για τέσσερα βιβλία. Έχω κατά νου ένα επόμενο πρότζεκτ στο οποίο θα ήθελα να αφιερώσω χρόνο. Δεν λέω πάντως τίποτα για σίγουρα. Είναι επίπονη η σκέψη να αφήσω αυτούς τους ήρωες που αγάπησα τόσο.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: 

Τα τελευταία πενήντα χρόνια, το 60% του πληθυσμού των ζώων έχει εξαφανιστεί. Αδύνατη η αποστολή της σωτηρίας τους; Όχι για τους Πράκτορες της Ελένης Ανδρεάδη! Στο τέταρτο βιβλίο της σειράς Πράκτορες του Πλανήτη «Πιράνχας στη Στεριά», η επίλεκτη πρακτορική ομάδα μαζί με το παιδί-αναγνώστη αναλαμβάνουν να σταματήσουν την ραγδαία εξαφάνιση της βιοποικιλότητας του κόσμου σε 24 ώρες.
Η ελεύθερη πτώση που θα σώσει τον κόσμο ξεκινάει σε 3, 2, 1… ΤΩΡΑ!

Τα ζώα του κόσμου αρχίζουν να εξαφανίζονται με τρελούς ρυθμούς! Η Ανίτα, ο Μπεν, η Μαρί-Λουίζ και ο Ιάσονας -δηλαδή η επίλεκτη ομάδα των Πρακτόρων του Πλανήτη- ανακαλύπτουν πως πίσω από όλα κρύβεται ξανά ο πανούργος Ιβάν φον Βαμπάουερ. Αυτή φορά, μάλιστα, έχει μαζί του και την δαιμόνια κόρη του, τη Νέρα.
Οι Πράκτορες του Πλανήτη ζητούν και πάλι την πολύτιμη βοήθεια του μικρού αναγνώστη και όλοι μαζί αναλαμβάνουν δράση. Στη διάθεσή τους έχουν μόνο λίγες ώρες για να βρουν και να σταματήσουν την Κιβωτό της Νέρα, όπου είναι αιχμάλωτα τα ζώα του κόσμου. Θα τα καταφέρουν άραγε προτού να είναι πολύ αργά;
Μέσα από μια τρελή περιπέτεια γεμάτη χιούμορ και ευρηματικούς διαλόγους, οι μικροί αναγνώστες θα μάθουν ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που τα ζώα του πλανήτη και η βιοποικιλότητα απειλούνται. Πίσω από τις δράσεις της επίλεκτης πρακτορικής ομάδας, όμως, η Ελένη Ανδρεάδη χωρίς ίχνος διδακτισμού υπογραμμίζει επίσης την αξία της αλληλεγγύης, τη δύναμη της ομάδας και τη σημασία να παίρνουμε πρωτοβουλία, διεκδικώντας το καλύτερο για εμάς και τον πλανήτη.
Bonus: Κρυμμένος μέσα στο βιβλίο είναι ένας μυστικός φάκελος με έξτρα αποστολές για πρακτορική εξάσκηση.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:

Η Ελένη Ανδρεάδη γεννήθηκε στο Λονδίνο και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου ειδικεύτηκε στην Περιβαλλοντική Πολιτική και ΜΜΕ στις μεταπτυχιακές της σπουδές. Έχει εργαστεί ως στρατηγικός και περιβαλλοντικός σύμβουλος σε Ελλάδα, Αμερική, Αγγλία και Γερμανία. Το 2009 ίδρυσε τη ΜΚΟ Πράκτορες του Πλανήτη, με αντικείμενο τη βιωματική εκπαίδευση και δράση παιδιών για την αειφόρο ανάπτυξη. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα των Πρακτόρων του Πλανήτη υλοποιούνται σε δημόσια και ιδιωτικά δημοτικά σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα και βραβεύτηκαν το 2013 ως προς την καινοτομία τους από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το πρώτο βιβλίο της, «Γίνε Πράκτορας του Πλανήτη», απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Βιβλίου στην κατηγορία Βιβλίου Γνώσεων 2015. Τα βιβλία της μεταφράζονται και θα κυκλοφορήσουν σε χώρες όπως η Αμερική, η Κίνα, η Τουρκία και η Αίγυπτος.
Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα τρία βιβλία της σειράς Πράκτορες του Πλανήτη: «Γίνε Πράκτορας του Πλανήτη», «Η εκδίκηση του Πουφ», «Τα τέρατα των ωκεανών», καθώς και το βιβλίο «Ο Τζάστιν Γκρέι και οι Φύλακες της Γης»

Αυτά για σήμερα,

Φιλάκια…

Busy mama!

The post Συνέντευξη με την κα Ελένη Ανδρεάδη με αφορμή το καινούριο της βιβλίο appeared first on Busy Mama's Corner.

Παρασκευή σήμερα κι επανέρχομαι φίλη μου με ακόμα μια πολύ δυνατή συνέντευξη με αγαπημένη και πολυδιαβασμένη συγγραφέα. Φυσικά το όνομά της έχει αποκαλυφθεί από τον τίτλο κιόλας αυτής της ανάρτησης αλλά θα ήθελα να σου εξομολογηθώ ότι είναι μια από τις πολύ αγαπημένες μου συγγραφείς. Την παρακολουθώ και τη διαβάζω χρόνια τώρα και ομολογώ ότι κάθε Μάιο περιμένω το καινούριο της βιβλίο. Σχεδόν ανυπομονώ να κυκλοφορήσει και σίγουρα είναι ανάμεσα στα δώρα που ζητώ για τη γιορτή μου.

Η κα Ρενα Ρώσση Ζαϊρή μου έκανε την απίστευτα μεγάλη τιμή να μου παραχωρήσει τη συνέντευξη που θα σε αφήσω να απολαύσεις σε λίγα λεπτά και μάλιστα έμαθα κι εγώ πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για την ίδια και τη ζωή της. Όταν έλαβα το email με τις απαντήσεις, ομολογώ ότι τις διάβασα μονορούφι που λένε, καθώς ένιωσα να με καθηλώνει όχι μόνο με τις απαντήσεις της αλλά και με την αύρα της. 

Το φετινό της βιβλίο φυσικά έχει ήδη χαρακτηριστεί, χωρίς υπερβολή, best seller και δεν είναι άλλο από το βιβλίο “Αστέρια στην Άμμο” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιος. Είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία την οποία εκμυστηρεύτηκε ο ένας από τους πρωταγωνιστές στην ίδια τη συγγραφέα. Πρόκειται για ένα δυνατό βιβλίο που σε ταξιδεύει από την Ύδρα ως τη μακρινή Ινδία και την πιο κοντινή μας Ρώμη. Η πένα της συγγραφέως σε τοποθετεί ανάμεσα στους ήρωες και τους παρακολουθείς να ερωτεύονται να μαλώνουν, να κάνουν κακό, να μετανιώνουν ή και όχι και κι εσύ να μη θες να αφήσεις κάτω το βιβλίο γιατί η επόμενη σελίδα κρύβει μια μεγαλύτερη έκπληξη. 

Και ήρθε η ώρα της συνέντευξης…

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Γεννήθηκα ανάμεσα σε βιβλία, γιατί ο πατέρας μου, ο Νικόλαος Ρώσσης, είχε εκδοτικό οίκο, τις εκδόσεις Ρώσση. Μεγάλωσα, μυρίζοντας το χαρτί των βιβλίων, αυτή τη μοναδική μυρωδιά των μαγικών ταξιδιών στη χώρα της φαντασίας. Από νωρίς έμαθα να τρέφω απεριόριστο σεβασμό για τον παππού μου, τον Ιωάννη Ρώσση, που δε γνώρισα ποτέ, γιατί είχε πεθάνει χρόνια πριν. Το όνομά του όμως και το συγγραφικό του έργο, όπως το Λεξικό Ανωμάλων Ρημάτων, ήταν γνωστό στους φιλολογικούς κύκλους. Ήξερα πως κουβαλούσα ένα όνομα σημαντικό στους εκδοτικούς χώρους, πως πρέπει να φανώ αντάξιά του. Όσο και αν ήθελα να το ξεχάσω, οι φιλόλογοι στο σχολείο δε με άφηναν.

Από πολύ μικρούλα διάβαζα πολύ. Κάθε τι που έπεφτε στα χέρια μου. Από Μίκυ Μάους μέχρι τη λατρεμένη μου, Πηνελόπη Δέλτα. Ο πατέρας μου, μου έμαθε πως δεν αξίζει η ζωή χωρίς να ανοίγεις καθημερινά ένα βιβλίο. Έχω διαβάσει τόσα παραμύθια! Αμέτρητα! Έχω δει να δημιουργούνται βιβλία από την αρχή ως το τέλος, γιατί ο πατέρας μου εκτός από τον εκδοτικό οίκο διατηρούσε και γραφικές τέχνες. Γεννήθηκα μέσα στα βιβλία και συνεχίζω να περπατώ ανάμεσά τους.

Παντρεύτηκα μικρή και γρήγορα απέκτησα δύο παιδιά. Σπούδασα παιδαγωγική και παιδική ψυχολογία κι οι σπουδές αυτές πιστεύω πως με έχουν βοηθήσει στην κατανόηση των ηρώων μου. Όμως δεν αρκούν οι μόνο σπουδές, αλλά η εμπειρία κι η επαφή μου με τα παιδιά. Τα παιδιά που αντικρίζω τόσο συχνά σε σχολεία και βιβλιοπωλεία και δε σταματούν να χαμογελούν. Ρουφάω την ενέργειά τους, μιμούμαι την αισιοδοξία τους, την αθωότητα με την οποία αντικρίζουν τον κόσμο και τη μεταφέρω στα βιβλία των ενηλίκων. Χρειάζομαι την ενέργεια των παιδιών για να γράψω, χρειάζομαι το χαμόγελό τους, την αθωότητά τους. Το πολύτιμο μυστικό είναι να ξέρεις πως ακόμα και οι ενήλικες είναι «μεγάλα παιδιά», πως κάποιος πρέπει να τους θυμίσει τη χαμένη, αλλά τόσο πολύτιμη αθωότητά τους, το ξεχασμένο τους χαμόγελο.

Το πρώτο μου παιδικό βιβλίο κυκλοφόρησε όταν ήμουν είκοσι πέντε χρονών. Τα παιδιά είναι εκείνα που με έμαθαν να γράφω με το μελάνι της καρδιάς μου και για τους ενήλικες. Να γράφω με άπειρες ανατροπές, προσπαθώντας να καταλάβω απόλυτα τον ήρωα, αφού «γεννιέται» στις σελίδες κάθε μυθιστορήματος και μεγαλώνει παρέα με τους αναγνώστες μου.

Κάθε ρόλος μου με ενθουσιάζει, παρόλο που χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση.

Όταν ασχολούμαι με την παιδική λογοτεχνία, ακούω τα παιδιά, μιλάω τη γλώσσα τους, απευθύνομαι στις ανάγκες τους. Κάθε βιβλίο γεννιέται μέσα από τις επιθυμίες και τα θέλω τους. Ως συγγραφέας ενηλίκων, χρειάζομαι μια πρόταση, μια ιδέα, κάτι να με βοηθήσει να ξεκινήσω το ταξίδι. Παρέα με τους ήρωες βιώνω καταστάσεις, γίνομαι κομμάτι τους. Προσπαθώ να «μιλήσω» στις καρδιές των αναγνωστών, καταθέτω την ψυχή μου.

2. Τι σας ώθησε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο;

Γράφω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ίσως γιατί ήμουν ένα παιδί κλεισμένο στον εαυτό του, ίσως γιατί τα παιδικά μου χρόνια ήταν αρκετά θλιμμένα, γιατί έχασα μωρό ακόμα τη μητέρα μου.

Βίωσα μια πληγωμένη παιδική ηλικία και για να καταφέρω να ισορροπήσω συναισθηματικά, έκανα συνεχείς ασκήσεις φαντασίας. Δημιουργούσα έναν ολόκληρο κόσμο «δικό μου», έναν κόσμο που δε μου έλειπε η αγάπη και η ασφάλεια… Μέχρι που τα συναισθήματα άρχισαν να «ξεχειλίζουν» από μέσα μου, μέχρι που βρήκαν τελικά διέξοδο στο χαρτί και τις λέξεις. Εύχομαι να μη σταματήσω ποτέ να γράφω, μέχρι την τελευταία μου ανάσα. Γιατί πραγματικά η γραφή είναι η ανάσα μου, η ανάσα της ψυχής μου και τη μοιράζομαι με τους φίλους και τις φίλες αναγνώστριες μου, στην προσπάθειά μου να τους κάνω να καταλάβουν καλύτερα τον εαυτό τους και να τον αγαπήσουν…

3. Μπορείτε να μας περιγράψετε το ταξίδι που ξεκινά για έναν συγγραφέα από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα για το καινούριο του βιβλίο, μέχρι τη στιγμή που θα το πάρει τυπωμένο στα χέρια του;Κάθε βιβλίο γεννιέται μέσα μου, είναι κομμάτι του εαυτού μου. Προσπαθώ να ρουφήξω κάθε τι γύρω μου, να αφουγκραστώ αξίες ζωής. Κι ύστερα ο κόσμος ο πραγματικός ενώνεται με τη φαντασία, τις εμπειρίες, τις χαρές και τους πόνους της ζωής μου. Κάπως έτσι αρχίζει να δημιουργείται σιγά σιγά κάθε μυθιστόρημά μου.

Πιστεύω πως όταν γράφεις ρουφάς τα θαύματα της ζωής, τα μετουσιώνεις και τα προσφέρεις με τη δική σου προσωπική σφραγίδα, με τη δική σου ανάσα ψυχής.

Μου αρέσει να γράφω σε πρώτο πρόσωπο, για να μεταμορφώνομαι στον ίδιο τον ήρωα, για να «ζω» για λίγο τη ζωή του. Και τρελαίνομαι να «σκαλίζω» τη ζωή των ηρώων μου από τη στιγμή που γεννήθηκαν. Έτσι τους δικαιολογώ, έτσι τους καταλαβαίνω.

Από τη στιγμή που γράφω την πρώτη πρόταση, μέχρι να ολοκληρωθεί ένα μυθιστόρημα, ζω μαζί του. Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, όποιες κι αν είναι οι δραστηριότητές μου. Οι ήρωες του, με συντροφεύουν ακόμα και στον ύπνο μου. Κι όταν τελικά το πάρω τυπωμένο στα χέρια μου, απλά δεν το πιστεύω.

Είναι μαγεία να είσαι συγγραφέας…

4. Μια ερώτηση που με βασάνιζε όσο διάβαζα το βιβλίο σας… Τελικά μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας χωρίς να επέμβει το ερωτικό στοιχείο; Εσείς τι πιστεύετε;

Πιστεύω πως πίσω από κάθε φιλική τους σχέση κρύβονται και ρομαντικά συναισθήματα. Ο διαχωρισμός είναι δύσκολος, γιατί παραμονεύει η ασυνείδητη σεξουαλική επιθυμία. Όσο όμως κι αν υπάρχουν εμπόδια, αυτή η φιλία πρέπει να υπάρχει, για να μπορούν, άντρες και γυναίκες να συνυπάρχουν ισότιμα.

5. Σε ποιο βαθμό επιλέγετε να γράφετε αυτοβιογραφικά;

Ρέει η γραφή από μέσα μου. Γράφω παίζοντας και παίζω γράφοντας. Προσπαθώ να «εκτίθεμαι» στους αναγνώστες μου, να είμαι αληθινή, να κάνω πολλές ανατροπές. Κάθε φορά που γράφω ένα βιβλίο καταθέτω, θέλοντας και μη, πολλές προσωπικές μου εμπειρίες. Δε γίνεται αλλιώς.

Υπάρχουν μυθιστορήματα που έχω γράψει, όπως τα «Δίδυμα Φεγγάρια» που βασίστηκαν σε μια αληθινή ιστορία, μια ιστορία που μου διηγήθηκε η μαμά της μαμάς μου. Η γιαγιά μου ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του παρελθόντος της πατρίδας μας. Είχε ζήσει την προσφυγιά, είχε βιώσει χαρές και λύπες ανείπωτες. Μερικές από τις αναμνήσεις της, τις έχω αποτυπώσει στο μυθιστόρημά μου, «Μικροί Άγγελοι», αλλά και στο «Άρωμα Βανίλιας». Η γιαγιά Αγγελική των βιβλίων, είναι η δική μου η γιαγιά.

Δεν υπάρχει μυθιστόρημα που έχω γράψει που να μην περιέχει κομμάτια της ζωής μου, λόγια ανθρώπων που αγαπώ, πράξεις κι ακούσματα που πίστευα πως έχω ξεχάσει στο διάβα της ζωής. Κι όλα αυτά μαζί ανακατεμένα με τη φαντασία κι όλα αυτά μαζί, ένα με μένα.

6. Κατά πόσο επηρεάζεστε από την επικαιρότητα στην προσπάθεια σας να βρείτε το θέμα του επόμενου βιβλίου σας;
Μα η ίδια η καθημερινότητά μας είναι που με εμπνέει, οι ανάγκες της, η εποχή που ζω, η κρίση, αυτά τα δύσκολα για όλους χρόνια. Με εμπνέουν οι καθημερινοί άνθρωποι, οι άνθρωποι γύρω μου. Προσπαθώ να χαρτογραφήσω την ψυχή τους. Τα μυθιστορήματά μου είναι πλημμυρισμένα χαρές και λύπες, όπως η ίδια η ζωή.

Με στοιχειώνει και ταυτόχρονα με εμπνέει η εποχή που ζω. Όσο κι αν λένε πως είναι στείρα, σκοτεινή, πως είναι άγευστη πνευματικά και καθόλου ρομαντική. Κι όμως για μένα ισχύει το αντίθετο. Έχω ανακαλύψει τους ήρωες μου, τους πραγματικούς ήρωες μου, που είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες της σημερινής εποχής. Αυτοί με εμπνέουν ακατάπαυστα, τα όσα ζουν και βιώνουν. Είναι στ’ αλήθεια ήρωες γιατί καταφέρνουν και επιβιώνουν κόντρα στην οικονομική κρίση της εποχής μας, κόντρα σε όλες τις δυσκολίες. Και δεν κατεβάζουν το κεφάλι τους και χαμογελούν και αισιοδοξούν. Ένα χαμόγελο καρδιάς προσπαθώ κι εγώ να τους χαρίσω με κάθε μυθιστόρημά μου. 

7. Μέσα από το βιβλίο σας ένιωσα ότι δικαιώνεται λίγο το ρητό «αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα». Κατά πόσο το είχατε αυτό στο μυαλό σας όταν γράφατε το βιβλίο και κατά πόσο πιστεύετε ότι ισχύει;

Τ’ «Αστέρια στην άμμο» είναι αληθινή ιστορία. Όταν την άκουσα, όταν χαράχτηκε στην καρδιά μου κι άρχισα να τη γράφω, αυτός ήταν κι ο στόχος μου. Γράφω πάντοτε υπηρετώντας ένα στόχο. Και ναι, αυτό τον στόχο είχα στο μυαλό μου, το πώς οι εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας, την προσωπικότητά μας, μας ακολουθούν σε όλη την ενήλικη ζωή μας, καθορίζουν ακόμα και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Η καθημερινή μας ζωή είναι πλημμυρισμένη αμέτρητα συναισθήματα. Αγάπη, τρυφερότητα, καλοσύνη, οργή, μίσος, ζήλια, κακία… Με ποια συναισθήματα ακριβώς θα είναι γεμάτη η σελίδα κάθε ανθρώπου, εξαρτάται από την παιδική του ηλικία. Εξαρτάται από την οικογένειά του. Η αγάπη και η ασφάλεια που εισπράξαμε στην παιδική μας ηλικία παίζουν τεράστιο ρόλο στη μετέπειτα ζωή μας. Είμαστε όσα μας έχουν συμβεί. Δύσκολα μπορούμε να αγνοήσουμε όλα όσα μας στοιχειώνουν, να ξεφύγουμε από τα λάθη που έκαναν οι γονείς μας. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μας αλλάζουν τόσο εύκολα. Ο εσωτερικός μας όμως κόσμος, όχι. Τα παιδικά μας χρόνια, οι εμπειρίες μας, όσα μας διαμόρφωσαν, βάρη ασήκωτα είναι και τα κουβαλάμε μαζί μας.

Πολλές φορές οι γονείς χρησιμοποιούν τα παιδιά τους για να λυτρωθούν. Είναι απάνθρωπο, είναι έγκλημα να μαυρίζεις την καθάρια ψυχή ενός παιδιού, να σκοτεινιάζεις την αθωότητά του. Να φορτώνεις στους ώμους του το δικό σου μίσος, τα δικά σου όνειρα που έγιναν θρύψαλα, ακόμα και τις δικές σου αυταπάτες. Και είναι τα παιδιά που πληρώνουν τα λάθη μας, τα παιδιά που πρέπει να παλέψουν για να οικοδομήσουν και πάλι τις αξίες τους. Τα στιγματίζει το παρελθόν, οι πληγωμένες θύμησες. Τα αλλάζει. Τρέμουν το αύριο, παίρνουν βιαστικές, λανθασμένες αποφάσεις, φυλακίζουν τα συναισθήματά τους.

Τ’ «Αστέρια στην άμμο», είναι ένα βιβλίο που βουτάει στις ανθρώπινες σχέσεις και ιδιαίτερα στις σχέσεις ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς τους. Σχέσεις ζωής, πλημμυρισμένες συγκρούσεις, λάθη, πληγές, σ’ έναν συνεχή αγώνα δρόμου που οδηγεί στην ενηλικίωση και την ωρίμανση. Αυτό το μυθιστόρημα παλεύει να πιάσει σφιχτά από το χέρι τους αναγνώστες, τους παρακινεί να ταξιδέψουν στον μικρόκοσμο των παιδιών, στον μεγαλόκοσμο των ενηλίκων.

Και τελικά στον ίδιο τους τον εαυτό.

8. Ως αναγνώστρια λατρεύω το happy end σε ένα βιβλίο και μάλιστα αυτό το τέλος που όλα τακτοποιούνται ως δια μαγείας, τιμωρούνται οι κακοί και η αγάπη θριαμβεύει. Ξέρετε από την αρχή ότι η ιστορία σας θα έχει ευτυχισμένο τέλος ή είναι κάτι που απλά το οφείλετε στους ήρωες σας;

Οι ήρωες μου, όλοι οι ήρωες, σε κάθε μυθιστόρημά μου, με στοιχειώνουν κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Στο τέλος κάθε μου βιβλίου όμως φτάνω στη λύτρωση, λυτρώνομαι εγώ, οι χαρακτήρες, οι αναγνώστες μου, προσπαθώ, παλεύω να χαρίσω ελπίδα και φως…

Ο σκοπός είναι να συνειδητοποιήσουμε πως δεν υπάρχουν καλοί, δεν υπάρχουν κακοί. Ως παιδαγωγός δε συμφωνώ με τις ταμπέλες. Υπάρχουν απλά άνθρωποι που μεγάλωσαν με απίστευτες συναισθηματικές στερήσεις. Και σιγά σιγά αλλοιώθηκαν. Το άσπρο κάτασπρο της ψυχής τους μετατράπηκε σε κατάμαυρο. Είναι πρόκληση για μένα να ανιχνεύσω το πώς νιώθουν, να γίνω ένα με την προσωπικότητά τους.

Πολλές φορές λέω πως είμαι «ντεντέκτιβ χαρακτήρων» και γελάω μόνη μου. Για να τους καταλάβω τους ήρωες μου, ξεκινάω την ιστορία της ζωής τους από τη μικρή ηλικία. Γιατί εκεί στηρίζονται όλα. Γίνομαι ήρωας εγώ στη θέση τους και προσπαθώ να τους νιώσω. Με έχει βοηθήσει πολύ η παιδική ψυχολογία που έχω σπουδάσει, με έχει βοηθήσει και με βοηθάει αφάνταστα η συχνή επαφή μου με τα παιδιά. Είναι τόσο εύκολο να «σπουδάσεις» τη ζωή, μέσα από τα παιδιά. Αν δεις για παράδειγμα ένα παιδί που δεν παίρνει την απαιτούμενη αγάπη και στοργή από τους γονείς του, ξέρεις πως όταν μεγαλώσει θα έχει έντονο πρόβλημα στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Σε κάθε μυθιστόρημά μου παλεύω να ξεσκεπάσω την ψυχή των ηρώων μου, να καταλάβω γιατί αντιδρούν έτσι. Είμαι αυστηρή μαζί τους και ταυτόχρονα τους δικαιολογώ, γιατί ξέρω πως τα ελαττώματά τους, οι τρύπες της ψυχής τους δεν έχουν επουλωθεί. Και μαζί με τους αναγνώστες μου προσπαθώ να καταλάβω και να κατανοήσω τις πληγές τους. Ίσως και να συγχωρήσω τα λάθη τους. Δεν ξέρω από την αρχή αν κάθε ήρωας θα έχει «καλό» ή «κακό» τέλος. Είναι οι ίδιες οι επιλογές της ζωής του που τον οδηγούν…

Δεν είναι πάντα εύκολο να διατηρήσω τις ισορροπίες. Το παλεύω όμως. Και πάντα, μα πάντα τους οδηγώ στην κάθαρση. Ακόμα και αν πονάω μέσα μου, ακόμα και αν τους έχω «αγαπήσει». Happy end για μένα είναι η ελπίδα σε ένα καλύτερο μέλλον. Είναι να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα κι όταν κλείσεις και την τελευταία του σελίδα, να πιστεύεις πως κατάλαβες λιγάκι περισσότερο τον ίδιο σου τον εαυτό.

9. Ποιες ώρες της ημέρας σας αρέσει να γράφετε;

Γράφω έξι με οκτώ ώρες κάθε μέρα. Και χρειάζομαι ένα με ενάμιση χρόνο για να ολοκληρώσω ένα μυθιστόρημα. Είμαι παιδί του ήλιου. Γράφω πάντα το πρωί και το απόγευμα, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ τις βραδινές ώρες. Δε μου αρέσει και η βροχή. Μελαγχολώ κι εγώ κι οι ήρωες μου. Τις περισσότερες δολοφονίες στα βιβλία μου τις έγραψα μέρες με καταιγίδα…

10. Μπορείτε να μας περιγράψετε μια τυπική σας μέρα;

Είμαι μια από εσάς, κομμάτι σας. Δε διαφέρει σε τίποτα η ζωή μου από τη δική σας. Η καθημερινότητά μου είναι απλή. Δουλειές για την οικογένεια και μετά βουτιές στη γραφή. Λατρεύω τη θάλασσα, το παγωτό βανίλια, τις τηγανιτές πατάτες. Α, ναι! Ξετρελαίνομαι με τα λούτρινα ζωάκια! Λατρεύω τα ζώα και τα λουλούδια. Λατρεύω να έρχομαι καθημερινά σε επαφή με τους αναγνώστες μου. Περνάω ατελείωτες ώρες κάθε μέρα στο facebook, απαντώ προσωπικά σε κάθε φίλο μου, τους βοηθάω και με βοηθάνε.

Σε οτιδήποτε πρόβλημά τους.

Ανυπομονώ για τις κριτικές των φίλων αναγνωστών μου, γιατί ξέρω πως είναι γραμμένες με το μελάνι της καρδιάς τους.

Ένα μόνο ζήτησα από τον Θεό όταν κατάλαβα τον κόσμο γύρω μου, όταν συνειδητοποίησα πως ποτέ δε θα με αγκαλιάσει η μητέρα μου, πως ποτέ δε θα νιώσω τα φιλιά της, τη στοργή της… Ζήτησα να αγαπηθώ. Ναι, μου το έκανε αυτό το χατίρι ο Θεός, έχω αγαπηθεί κι αγαπιέμαι όπως ήθελα! Από την οικογένειά μου, πρώτα απ’ όλα, την οικογένειά μου που είναι το κουκούλι μου.. Μετά την οικογένειά μου, είναι οι αναγνώστες μου, που μου προσφέρουν καθημερινά τόση αγάπη. Απίστευτη αγάπη. Η συναισθηματική ανταπόκρισή τους είναι ένα από τα μεγαλύτερα βραβεία της ζωής μου. Με φωνάζουν «Ρένα της καρδιάς τους» και με πλημμυρίζουν με την αγάπη τους. Νιώθω ευλογημένη. Και τα ταξίδια που κάνω κοντά τους, για τις εκδηλώσεις μου, με βοηθούν να γεμίσω τις μπαταρίες της καρδιάς.

11. Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον που ξεκινά τώρα να κυνηγά το όνειρό του να γίνει συγγραφέας;

Πάνω απ’ όλα να σέβεται το κοινό του, να πασχίζει με όλη τη δύναμη της ψυχής του να φανεί αντάξιος των προσδοκιών του. Γιατί το κοινό, «νιώθει». Και να γράφει, προσπαθώντας, όσο μπορεί, να τιμήσει τα λόγια του λατρεμένου, Νίκου Καζαντζάκη:

«Δεν πρέπει να τελεύει το μεροκάματο ο συγγραφέας, δεν πρέπει να μαζεύει τα σύνεργα του, αν δεν είναι σίγουρος πως δεν έχει ακουμπήσει έστω κι ένα λιθαράκι, για να χτιστεί πάνω στην άβυσσο ένα νησί…»

12. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι από το επόμενο σας βιβλίο;

Το επόμενό μου βιβλίο μόλις το παρέδωσα στα έμπειρα χέρια των εκδόσεων Ψυχογιός και θα βρίσκεται στα χέρια των φίλων αναγνωστών μου, τον Μάιο του 2019. Τίτλος του, «Η αγαπημένη των θεών». Είναι ένα μυθιστόρημα που με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τόσα πολλά, που με έκανε να παλέψω για να καταλάβω αν η τύχη είναι καπρίτσιο της μοίρας ή τρόπος ζωής. Κι είναι παθιασμένο. Σαν την Ελλάδα. Γεμάτο φως κι ανθρώπους «ηλιόλουστους».

13. Ως busy woman θα θέλατε να μοιραστείτε με τις γυναίκες που μας διαβάζουν τρία δικά σας μυστικά ομορφιάς;

Το δικό μου μυστικό ομορφιάς είναι ένα και μοναδικό: Το χαμόγελο.
Χαμογελάω μέσα από την καρδιά μου, με το γέλιο ενός μωρού, τον γαλάζιο ουρανό, τον λαμπερό ήλιο, τη θάλασσα, τα λουλούδια, τα παιδιά, τα δικά μου παιδιά, αλλά και τα παιδιά με τα οποία συναναστρέφομαι. Χαμογελάω προσπαθώντας να ερμηνεύσω την αλήθεια στο βλέμμα των ανθρώπων, με κάποιο τραγούδι, με το ουράνιο τόξο, γενικά χαμογελάω με την ίδια τη ζωή…

Κλείνοντας να πω ότι είναι αναμφισβήτητα ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις και θα σε κάνει να σκεφτείς πολλά πάνω σε θέματα όπως ο έρωτας, η φιλία, οι σχέσεις παιδιών – γονιών κι άλλα πολλά.

Στο σημείο αυτό να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη manager ενημέρωσης ΜΜΜ του εκδοτικού οίκου Ψυχογιός την κα Αμέρισσα Μπάστα, η οποία εμπιστεύτηκε το όνειρό μου και τις δυνάμεις μου και μου παρέδωσε τους συγγραφείς της προς “ανάκριση”. 

Φιλιά, 

busy mama

The post Συνέντευξη με τη συγγραφέα κα ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ appeared first on Busy Mama's Corner.