Tag

Στιγμές

Browsing

Η πρώτη ανάρτηση για το 2018 δε θα μπορούσε να είναι άλλη από μια ανάρτηση γεμάτη από τις φετινές μας χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις!!! Οι πρώτες μέρες της επιστροφής στην καθημερινότητα κρατάνε ακόμα αυτή τη γλύκα των γιορτών κι έτσι είπα να ξαναθυμηθώ όλες αυτές τις όμορφες στιγμές κι εγώ μαζί σας αλλά και να τις καταγράψω για να μείνουν για πάντα ζωντανές στο χρονοντούλαπο που λέγεται blog! Για πολύ προσωπικούς λόγους φέτος αποφασίσαμε με το Μπάμπη να μην κάνουμε κανένα τραπέζι σπίτι μας και να ξεκουραστούμε και να χαλαρώσουμε απολαμβάνοντας το σπίτι μας οι τρείς μας απαλλαγμένοι από το άγχος των προετοιμασιών. Εξάλλου μέχρι και προπαραμονές Χριστουγέννων ο Βαγγελάκος είχε μια ίωση που τον ταλαιπωρούσε και δεν ήθελα να επιβαρύνω κι άλλο την κατάσταση. Ευτυχώς το ξεπέρασε και τις υπόλοιπες μέρες ήταν μια χαρά!!! Δυστυχώς έχασε τη γιορτή στον παιδικό κι όλα όσα ετοίμαζαν με τις δασκάλες του μέχρι εκείνη τη…

Φίλη μου είχα καιρό να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σου και να ανεβάσω ανάρτηση “My dear diary…” οπότε αυτό είναι ένας συνδυασμός, εξάλλου τι είναι το ημερολόγιο;;; Σκέψεις… Μέσα από αυτό κείμενο θα μάθεις πως τα πέρασα τους τελευταίους δυο μήνες καθώς επίσης και κάποιες σκέψεις που με βασάνιζαν τον τελευταίο καιρό. Αν με ακολουθείς στα social media και ειδικά στο Instagram που έχω αρχίσει να το αγαπώ πολύ τους τελευταίους μήνες θα είδες το καλοκαίρι ότι είχα ξεκινήσει προπονήσεις και τρέξιμο. Ήμουν πολύ χαρούμενη που είχα τον χρόνο να κάνω κάτι για τον εαυτό μου. Όλα βέβαια ήταν εύκολα κι ευνοϊκά για τη δόλια μάνα… Μεγάλη μέρα, ο μπαμπάς μας με άδεια στο σπίτι να κρατά το Βαγγελάκο, εγώ δεν είχα μαθήματα καθώς ήταν καλοκαίρι και έκανα όλες μου τις δουλειές νωρίς και τσουουουουουπ πήγαινα το απόγευμα για τρέξιμο. Κάπως έτσι γλυκάθηκα και έβαλα και στόχο τα 5…

Δέκα λεπτά απόσταση… Τόσο χρόνο έχω κάθε μεσημέρι για να μετατραπώ από μαμά και νοικοκυρά σε εργαζόμενη γυναίκα. Ξυπνάω νωρίς το πρωί πια για να προλάβω να κάνω όλες τις καθημερινές δουλειές του νοικοκυριού. Μετά ξυπνά ο πρίγκιπας της καρδιάς μου και περνάμε το πρωινό μαζί. Είτε θα κάνουμε δραστηριότητες είτε θα πάμε βόλτα στις κούνιες αλλά πάντα μαζί. Η μαμά και ο Βαγγελάκος… Και είμαι εκεί σωματικά και πνευματικά! Αυτό θα το ξέρετε όσοι προσπαθείτε να με βρείτε σε τηλέφωνο ή μηνύματα τις πρωινές ώρες γιατί πολύ απλά δε με βρίσκετε. Δέκα λεπτά απόσταση… Τόση περίπου είναι η απόσταση που πρέπει να καλύψω κάθε μεσημέρι για να φτάσω στο πρώτο μου μάθημα και να ξεκινήσει το απογευματινό πρόγραμμα μαθημάτων. Κι εγώ εκεί μέσα στο αυτοκίνητο προσπαθώ να αποφορτιστώ από την κούραση της ημέρας, τις σκέψεις και τις ανησυχίες που έχει κάθε μαμά που αφήνει πίσω της το παιδάκι της…

Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει 18 του Σεπτέμβρη σήμερα φίλη μου αλλά το θερμόμετρο είναι ακόμα ψηλά…πολύ ψηλά θα έλεγα! Οπότε είναι η ιδανική στιγμή να βουτήξουμε για πολύ λίγο στις αναμνήσεις του φετινού καλοκαιριού. Τα του Ιουνίου σας τα έχω ήδη πει οπότε ας μιλήσουμε για το υπόλοιπου του καλοκαιριού! Ήταν ένα καλοκαίρι που είχε 3 γάμους, μια βάπτιση, ένα άσχημο συμβάν, πολλή ξεκούραση, αρκετά μπάνια, πολλές βόλτες και συναντήσεις με αγαπημένους ανθρώπους, πολλές αποφάσεις και έφερε στο δρόμο μου μια ανηψούλα κι έναν βαφτισιμιό. Περάσαμε ένα πολύ όμορφο πενθήμερο στο Βόλο. Θέλω εδώ να δηλώσω ότι και 20 μέρες να με αφήσετε εκεί δεν πρόκειται να χορτάσω ούτε την πόλη ούτε την κουμπάρα μου!!! Πρέπει να το πάρω απόφαση!Εσείς οι Βολιώτες είστε πολύ τυχεροί άνθρωποι! Να το ξέρετε αυτό και δίνω υπόσχεση να επιστρέψω σύντομα!!!! Το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών μας ήταν στο πατρικό μου στο Άργος για…

Φίλη μου σου χρωστάω δυο μήνες την αγαπημένη μου πια στήλη “Αγαπημένο μου ημερολόγιο…”. Θα σου ομολογήσω κάτι…Το τελευταίο δίμηνο ήταν πολύ δύσκολο και απαιτητικό. Ο Βαγγελίνος αρρώστησε σύνολο 5 φορές και αυτό μας πήγε πίσω σε όλα. Επιπλέον οι υποχρεώσεις και τα μαθήματα έτρεχαν με αποτέλεσμα να αφήσω πίσω εμένα… Εμένα κι αυτά που εγώ αγαπώ. Οπότε δεν έγραφα ούτε εδώ στο blogοσπιτάκι μου… Κρατάμε όμως τα θετικά και πάμε να δούμε μέσα από τις φωτογραφίες που ανέβασα στο Instagram αυτό το δίμηνο τις ευχάριστες στιγμές αυτού του διμήνου όπως καταγράφηκαν μέσα από το κινητό μου κι ανέβηκαν στο αγαπημένο μου πλέον Instagram. Photο Credits: Google Πριν σε αφήσω να χαζέψεις τις φωτογραφίες μου να σου θυμίσω ότι τρέχει καταπληκτικός διαγωνισμός σε συνεργασία με τις εκδόσεις Διόπτρα για ένα βιβλιοπυργάκι στη σελίδα μου στο Facebook. Ταυτόχρονα μπορείς να διαβάσεις και την άποψη μας για το υπέροχο αυτό “βιβλιο-παιχνίδι”! Μείνετε συντονισμένοι στα…

Αντρακι λοιπον μηνων 18 Βαγγελακο μου κι εγω δεν μπορω να το πιστεψω! Καθε βραδυ αποκοιμιζω ενα αγορακι πλεον στην κουνια και καθε φορα η καρδια μου γεμιζει αγαλλίαση. Δε μπορω να το πιστεψω πως τα καταφεραμε και φτασαμε ως εδω αγορακι μου γλυκο. Μια ανασα η ολη διαδρομη κι εγω παρατηρητης να σε βλεπω να μεγαλωνεις, να κατακτας τον κοσμο, να ανοιγεις τα φτερα σου και να μεγαλωνεις μερα με τη μερα. Εχεις αποψη για τα παντα. Θελεις φιλια και χαδια και τα διεκδικείς. Χορευεις και τραγουδας ασταματητα. Φτιαχνεις ολοδικα σου τραγουδια και μαλιστα εμπνεεσαι οταν εισαι στο μπανιο και πλενουμε τα δοντια. Αγαπας πολυ τα παζλ κι ολες τις δραστηριοτητες που κανουμε μαζι… ..αλλα το αγαπημενο σου ειναι να κανεις βολτα στη γειτονιά και να καταληγεις στις κουνιες. Χαιρετας γνωστους κι αγνωστους και μοιραζεις φιλια σαν αλλος καρδιοκατακτητης. Εχεις τρελάνει τους παππουδες σου. Καθε βραδυ πριν κοιμηθεις ανοιγεις…

Αλλη αναρτηση ειχα σκοπο να γραψω κι αλλη ξεπεταχτηκε τσουουουουουουπ στο μυαλο μου!!! Οσο το ζουζουνι ηταν μικρο κι ο υπνος δυσκολος με κυριευε το αγχος να τον αποκοιμησω, να μην κανουμε φασαρια, να μην ξυπνησει στο 20λεπτο, να μην…να μη…..να μην….!!! Ετσι εχανα πολλες μοναδικες στιγμες…. Κι εννοω φυσικα τα φιλακια της καληνυχτας…!!! Το αγχος με εκανε να εστιασω στο να τον αποκοιμησω και να τον βαλω οσο πιο προσεκτικα γινεται στην κουνια…μετα εφευγα σαν τον κλεφτη απο το δωματιο για να μην ακουστει ο παραμικρος θορυβος. Τωρα ομως που το ζουζουνι εγινε Βαγγελινος και πηρε προγραμμα στον υπνο δηλωνω πως οι καληνυχτες μας ειναι ενα απο τα πολυ ωραια κομματια μεσα στη μερα μας. Το απολαμβανουμε και οι δυο και μπορω να πω οτι μας βοηθαει να δεθουμε ακομα πιο πολυ…. Αφου τελειωσουμε με τη ρουτινα μπανιο-ντυσιμο κλπ τον παιρνω αγκαλια και καθομαστε στην κουνιστη πολυθρονα που εχω…