Category

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

Category

Θα ονομάσω τη νέα ενότητα συνταγών μπαλκονάδες. Θα είναι αυτά που φτιάχνεις και τρως έξω στο μπαλκόνι και κερνάς φίλους και γνωστούς με το αεράκι συντροφιά κ τις μυρωδιές της Άνοιξης και του Καλοκαιριού να γεμίζουν το είναι σου.

Σας έχει τύχει να ονειρεύεστε με μάτια ανοιχτά; Να σας έρχεται μια σκέψη στο μυαλό και να λέτε αχ! Μακάρι να γινόταν! Σας έχει τύχει επίσης αυτό που ονειρεύεστε, να απλώνεται μπροστά σας; Αν ναι, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω! Αν όχι, τολμήστε να ονειρευτείτε με μάτια ανοιχτά & να κυνηγάτε τα όνειρά σας. Τότε θα απλωθούν μπροστά σας! Όπως απλώθηκε μπροστά μας τον περασμένο Αύγουστο ένα ονειρικό μέρος στην Ευρυτανική γη. Η Ονειρόπετρα! Όχι δεν πρόκειται απλά για ένα boutique ξενοδοχείο. Τέτοια υπάρχουν πολλά… Πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό μέρος, που σου ψιθυρίζει το θρόισμα των φύλλων στα μεγάλα δέντρα πλάι στο ποτάμι, σου τραγουδά το μικρό ποταμάκι μπροστά απο τους κήπους με το γκαζόν, σε αγκαλιάζει η ζεστή φιλοξενία των ανθρώπων που είναι η ψυχή του, σε ηρεμεί η όμορφη φύση που το περιβάλλει, σε εκστασιάζει η θέα των βουνών που αντικρίζεις από τα δωμάτια του, σε εκπλήσσει ο…

Καλή χρονιά για μένα, τα τελευταία χρόνια, σημαίνει μια χρονιά χωρίς απώλειες. Χωρίς απώλειες αγαπημένων ανθρώπων αλλά και χωρίς απώλειες ψυχικής και σωματικής δύναμης δικής μου και των δικών μου. Ας έχουμε μια Καλή Χρονιά όλοι μας! Με υγεία σωματική, πνευματική & ψυχική! Με γαλήνη, ειρήνη, ανθρωπιά & αγάπη! Μια γλυκιά χρονιά σαν την βασιλόπιτα, μια αρωματική χρονιά σαν τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια της, μια αυθεντική χρονιά σαν την συνταγή της, μια πικάντικη χρονιά σαν τα μπαχαρικά της, μια λιτή & απέριττη σαν την εμφάνιση της, ας είναι το 2019 μια όμορφη χρονιά! Η νότια Ελλάδα συνηθίζει τις γλυκιές βασιλόπιτες ενώ η Βόρεια τις αλμυρές πίτες κ τις πολίτικες σε στυλ τσουρέκι βασιλόπιτες. Η δική μας κλασσική, αυτή που έφτιαχνε κάθε χρόνο σε στρογγυλό ταψί η μαμά μου, είναι μια γλυκιά πορτοκαλένια βασιλόπιτα. Με ένα φλουρί για τον τυχερό και με την ίδια πάντα απορία: γιατί τα κομμάτια του…

20 χρόνια πριν… γιορτάρες μέρες σαν αυτές, ταξιδεύω ξεφυλλίζοντας τα βιβλία μαγειρικής της μαμάς μου, να βρω κάτι να φτιάξω για το τραπέζι των γιορτών. Ένα κατακόκκινο βιβλίο της Χρύσας Παραδείση το αγαπημένο μου! «Μαγειρική & Ζαχαροπλαστική». Με αυτό και τον Τσελεμεντέ ταξίδευα από 10 χρονών περίπου κ έμαθα να μαγειρεύω. Αυτό όμως το κόκκινο δερματόδετο ακόμα στολίζει τα ράφια μου. Ξεφυλλίζοντας το, πέφτω πάνω σε ένα αφιέρωμα σε γλυκά Χριστουγέννων, πουτίγκες, πίτες, κέικ & κορμούς, μελομακάρονα κ κουραμπιέδες. Μόλις αντικρίζω τους κορμούς, έρωτας με την πρώτη ματιά! -«Μαμαααά θα φτιάξουμε αυτό το όνειρο;» -«είναι λίγο δύσκολο αυτό ρε Μίνα» -«Έλα σε παρακαλώ θα σε βοηθήσω εγώ κ θα τα πλύνω όλα μόλις τελειώσουμε.» Και τον φτιάξαμε! Τον πρώτο μας κορμό Χριστουγέννων. Με παντεσπάνι σοκολάτας, άσπρη κρέμα ζαχαροπλαστικής και σοκολάτα από πάνω, που πριν παγώσει έκανε η μαμά με το πιρούνι γραμμές για να μοιάζει με κορμό. Έσπασε λίγο στο…

Στο γιορτινό τραπέζι προτιμώ να έχω πιο απλές σαλάτες μιας και τα πιάτα θα έχουν μέσα το κάτι τις γιορτινό. Θέλω οι σαλάτες να κρατάνε τις ισορροπίες και να έχουν ναι μεν κάτι το ιδιαίτερο, αλλά να αποτελούνται πάντα από υλικά εποχής και να είναι ελαφριές χωρίς πολλά πολλά σαν υλικά, ούτε με βαριές σάλτσες και σως, γιατί ενώ τα λατρεύω και μου αρέσει να δοκιμάζω κάθε πιθανό συνδυασμό, οι καλεσμένοι και κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από εμάς, θέλουν πιο παραδοσιακές γεύσεις και δυσκολεύονται να δοκιμάσουν τα μοντέρνα όπως λένε! Κάνω κάθε Χριστούγεννα -και όχι μόνο- τις ίδιες σαλάτες. Τις έχω βρει, μας ταιριάζουν γευστικά, μπορούν να γίνουν ένα γεύμα από μόνες τους και ο μόνος κίνδυνος, αν έχουν υφή αλοιφής, να φας ένα καρβέλι ψωμί μαζί τους. Σαλάτα Γιορτινή VOL I: Μια φούξια παντζαροσαλάτα. Υλικά: 4 μέτρια γουλιά παντζάρι 1 σκελίδα σκόρδο 1 κούπα γιαούρτι, 4 κ.σ. τριμμένο…

Καλώς ήλθες αγαπημένε μου! Ο μήνας αυτός για μένα από μικρή σήμαινε πολλά! Μαζί με τον Αύγουστο είχα την τιμητική μου! Εορτάζω 25 Δεκεμβρίου, ανήμερα Χριστούγεννα, έτσι το γιόρταζε η γιαγιά, έτσι κ εγώ! Μου αρέσει τόσο άλλωστε αυτή η γιορτή, που δεν την αλλάζω με καμιά. Και ξέρετε… όχι για το πνεύμα των Χριστουγέννων που όλοι λένε, αλλά για το πραγματικό της νόημα που έχει χαθεί στις μέρες μας. Τα Χριστούγεννα είναι η γέννηση του Χριστού, η γέννηση της Αγάπης, της Ελπίδας, της Χαράς, του Φωτός! Όλα αυτά που θα έπρεπε καθημερινά η ζωή μας να είναι γεμάτη! Θα σας κεράσω τον αγαπημένο μου μήνα λοιπόν, σαν να σας κερνούσα στο σπιτικό μου. Είδα τις προτάσεις σας, σας ευχαριστώ που συμμετείχατε κ είχατε όλοι πολλές ωραίες ιδέες. Είναι πρακτικά αδύνατον να καλύψω κάθε πρόταση, αλλά πιστεύω θα σας αρέσουν όσα σας δείξω κάθε Δευτέρα έως και την παραμονή Χριστουγέννων.…

Μια φορά και έναν καιρό, Σε έναν τόπο μαγικό, δυο μικροί βοηθοί του Άη-Βασίλη, έχτισαν με κόπο αρκετό, ένα μικρό χωριό! Μέσα σε ένα μεγάλο μπολ Έριξαν αυτά που θα σας πω: 460 αλεύρι Γ.Ο.Χ. 1 κ.γ. baking 2 κ.γ. τζίντζερ τριμμένο 2 κ.γ. κανέλα 1 κ.γ. μοσχοκάρυδο 1/2 κ.γ. μπαχάρι & Με λίγο αλάτι χοντρό, Τα ανακατέψαν στο λεπτό. Σε ένα κατσαρολικό, Βάλανε: 190 γρ Βούτυρο αγελαδινό 130 γρ ζάχαρη μαύρη 130 γρ μέλι αρωματικό! Τα βράσανε για 2 λεπτά Ίσα να ενωθούν τα υλικά Και ύστερα με τα χεράκια τους τα μικροσκοπικά, ένωσαν τα υγρά με τα στερεά. Έφτιαξαν μια ζύμη μαλακή έξτρα αρωματική. Γρήγορη, εύκολη & απλή! Άπλωσαν φύλλο λεπτό Μόλις μισό εκατοστό (0,5εκ) Σε λαδόκολλα το στρώσανε Κόψανε πόρτες, τοίχους & σκεπές Πεφταστέρια, χιονονιφάδες και χίλιες μύριες λιχουδιές. Σε φούρνο ζεστό (180C) Μπήκε το ταψί τους και 10 λεπτά ήταν η υπομονή τους. Να ψηθούν τα…

Πριν ένα μήνα περίπου ξεκίνησε η όμορφη συνεργασία μας με το γλυκό κορίτσι του busy mamas corner, που με τίμησε με την πρόταση της. Ανακοίνωσα την συνεργασία μας στον μαγικό κόσμο των social media με μια συνταγή που αγαπήθηκε ιδιαίτερα, δοκιμάστηκε από αρκετές πολυάσχολες και busy μαμάδες με μεγάλη επιτυχία και μου έδωσε πολύ χαρά να τις βλέπω να φτιάχνουν αυτά τα πανεύκολα, μυρωδάτα και αφράτα ψωμάκια. Θα ήταν παράλειψη να μην υπάρχει στο blog. Αυτή τη φορά τα έφτιαξα και τα γέμισα με φέτα που αγαπούν να τρώνε τα μικρά μου. Τα έδωσα για πρωινό, κολατσιό, στο ταπεράκι στο νήπιο, συνοδευτικό στο φαγητό, κτλ και έγιναν ξανά ανάρπαστα στο σπιτικό μας. Στην κλασική ερώτηση: και τώρα τι να βάλω στο ταπεράκι του για το σχολείο υπάρχει απάντηση σήμερα: αφράτο ψωμάκι γεμιστό με φέτα και ψημένο στη φόρμα των μάφιν. Μαφινοψωμάκι το βάφτισε ο Κωστής και μεταξύ των «μμμμμ» του…

Το μάθημα της Οικιακής Οικονομίας σε ποιον άρεσε, να σηκώσει το χέρι του! Εγώ το λάτρευα και είχα κ υπέροχη καθηγήτρια. Ίσως γιατί από μικρή είχα καλή σχέση με την κουζίνα κ τα του σπιτιού γενικότερα! Γεννημένη οικοκυρά! Λέμε τώρα! Μέσα στα πολλά που σου μάθαιναν ήταν και η αποφυγή σπατάλης! Η οικονομία πόρων, χρημάτων, ενέργειας κτλ. Από μικρή επίσης ήμουν καλή στα μαθηματικά και ίσως αυτό με βοήθησε ασυνείδητα να έχω καλή σχέση με τις ποσότητες, τα μεγέθη κτλ Πράγμα που σημαίνει ότι δεν περισσεύει φαγητό στο σπίτι μας. Όχι μόνο γιατί είμαστε φαγάνες, αλλά και γιατί έβγαζα ακριβώς τις μερίδες ανάλογα πόσους είχα να ταΐσω. Αν ρωτήσετε το πως, θα σας πω με το μάτι. Μεζούρα! Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι είμαστε από τους τυχερούς που έχουν πάντα φρέσκο φαΐ και δεν πετάμε ποτέ τίποτα. Μερικές φορές μαγειρεύω επίτηδες παραπάνω ποσότητα για να ανακυκλώσω το περίσσεμα σε ένα άλλο…