Σήμερα φιλοξενούμε τη συνέντευξη με την κα Ζαχαρούλα Καραβά εκπαιδευτικό και συγγραφέα του βιβλίου “Ο Νταής του Ποντικοσχολείου μας” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πορφύρα.

1.Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.

Καταρχάς να σας ευχαριστήσω για την τιμή να με φιλοξενήσετε στο site σας. Είμαι συγγραφέας βιβλίων λογοτεχνίας για παιδιά και η επαγγελματική μου ιδιότητα είναι εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Είμαι μέλος του Δ. Σ. της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, αθλοθέτης της κατηγορίας των Σχολικών Δραστηριοτήτων των Διαγωνισμών της και Πρόεδρος επί οκταετία, της Επιτροπής Βραβείων στην κατηγορία των Μαθητικών Εντύπων των Διαγωνισμών της Γ.Λ.Σ. Στη συγγραφική μου δραστηριότητα καταγράφεται η έκδοση των λογοτεχνικών βιβλίων: Η Δασκάλα που την έλεγαν Δανάη (Σπαθής, 1996), Ένα καπέλο στη θάλασσα (Αστήρ, 2006), Η Πεντάμορφη της Αιγύπτου (Αστήρ, 2007), Η γατούλα Μιαμ και ο τροχονόμος (Παρρησία, 2012), και Ο Νταής του Ποντικοσχολείου μας (Πορφύρα, 2019), διηγημάτων σε συλλογικούς τόμους, καθώς και άρθρων σε λογοτεχνικά-φιλολογικά, επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες. 

Ο Νταής του Ποντικοσχολείου μας

2. Πώς αποφασίσατε να εκφραστείτε μέσα από το γραπτό λόγο και μάλιστα για ένα δύσκολο κοινό όπως είναι τα παιδιά;

Λόγω της δουλειάς μου είμαι σε διαρκή επαφή με τα παιδιά και θέλω να πιστεύω ότι γνωρίζω τα θέλω τους και τα μπορώ τους. Και πραγματικά θα συμφωνήσω μαζί σας ότι πρόκειται για δύσκολο κοινό που όταν καταφέρεις να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του, σε αποζημιώνει με το χαμόγελο και την έκδηλη αγάπη του. 

3. Πόσο εύκολο είναι να προσεγγίσεις τα θέλω ενός μικρού παιδιού και να καταφέρεις να το κερδίσεις μέσα από τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου; 

Τα παιδιά έχουν πολλά ΄΄θέλω΄΄, γι΄αυτό και δεν είναι δύσκολο να τα βρεις. Το δύσκολο είναι να σε εμπιστευτούν, γιατί το εμπιστεύομαι κρύβει μέσα του το νοιάζομαι πραγματικά για σένα κι όχι κατά συνθήκη ή κατά περίπτωση. Αυτό θέλω να αισθάνονται τα παιδιά, από τις πρώτες κιόλας σελίδες των βιβλίων μου και γι αυτό προσπαθώ. 

4. Σε αυτό το βιβλίο έχετε ασχοληθεί με ένα καυτό θέμα που προβληματίζει έντονα γονείς κι εκπαιδευτικούς στις μέρες μας. Νιώθετε να υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, δλδ ουσιαστική λύση στο πρόβλημα αυτό;

Φυσικά, αρκεί να το θέλουν και να το πιστεύουν όλοι όσοι εμπλέκονται σε περιπτώσεις ενδοσχολικής βίας. Στο σημείο αυτό όμως θα μου επιτρέψετε να διευκρινίσω ότι δε βρίσκουμε λύσεις, αλλά διαχειριζόμαστε αυτές τις καταστάσεις με τέτοιο τρόπο που στο τέλος όλοι, θύτες, θύματα και ενίοτε διαμεσολαβητές,  να αισθάνονται όχι μόνο ότι δεν ΄΄έχασαν΄΄ κάτι, αλλά βγήκαν δυνατότεροι μέσα από τη σύγκρουση.

Ο θυμός είναι κακός σύμβουλος για τους νταήδες…

5. Κι αν ναι, πώς πρέπει να συμβάλλουν οι γονείς στο σπίτι και οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο, ώστε να εξαλειφθούν συμπεριφορές όπως αυτή του Ροκανούλη ενάντια στην Ροκανούλα;

Σε αυτό το ερώτημα θεωρώ ότι η απάντηση είναι μονόδρομος και απαντά στις λέξεις συνεργασία και συνέργια. Μόνο μέσα από τη συνεργασία και τη συνέργια οι άνθρωποι νιώθουν ασφάλεια και διάθεση για προσφορά και δημιουργία. Προσωπικά, δίνω ιδιαίτερη σημασία στη συνεργασία του σχολείου με τους γονείς των παιδιών-θυτών, οι οποίοι συνήθως δεν αποδέχονται το γεγονός, δεν προσέρχονται στις συναντήσεις που τους ορίζει το σχολείο κι αποφεύγουν τη συνεργασία, καθώς στην πραγματικότητα αισθάνονται ενοχικά ως ΄΄κακοί΄΄ γονείς που δεν προσέχουν το παιδί τους όσο και όπως πρέπει.

Η αγάπη και η φιλία δεν χρειάζονται λόγια, δύναμη και καλή διάθεση χρειάζονται.

6. Η Ροκανούλα στο τέλος δεν έχασε την πίστη της προς το καλό και την αγάπη της προς τους άλλους. Θεωρείτε ότι αυτό είναι εύκολο για ένα παιδί που υφίσταται καθημερινά εκφοβισμό εντός σχολείου;

Αναμφίβολα όχι. Δεν είναι εύκολο για καμιά Ροκανούλα που υφίσταται καθημερινά μια τέτοια ανεπιθύμητη συμπεριφορά, αλλά όταν μεγαλώνει κάποιος μέσα σε υποστηρικτικό περιβάλλον και γαλουχείται με αρχές και αξίες, χτίζει ισχυρό εσωτερικό κόσμο ικανό να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις. Στη βάση αυτής της λογικής, η κάθε Ροκανούλα μπορεί να τα καταφέρει και να αντεπεξέλθει στη δύσκολη καθημερινότητα που καλείται να βιώσει, χάρη στην καλλιέργεια της εσωτερική της ενδυνάμωσης.

7. Όντας δασκάλα κι εσείς η ίδια, θυμάστε στην εκπαιδευτική σας πορεία κάποιο έντονο περιστατικό σχολικού εκφοβισμού και πώς το αντιμετωπίσατε;

Πάντα υπήρχαν, σίγουρα υπάρχουν και θα υπάρχουν περιπτώσεις παιδιών που εμφανίζουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές και δημιουργούν προβλήματα στους γύρω τους. Στην επαγγελματική μου καριέρα έχω κληθεί να αντιμετωπίσω αρκετές τέτοιες περιπτώσεις και μάλιστα κάποιες από αυτές εμφάνιζαν πολυεστιακά προβλήματα. Εκείνο στο οποίο έδινα ιδιαίτερη βαρύτητα για τη διαχείριση ανάλογων περιστατικών ήταν η συζήτηση, ο διάλογος και η εφαρμογή του πρωτοκόλλου ενεργειών του σχολείου, καθώς μότο μας είναι η αγάπη μας για τα παιδιά, τα οποία είναι πάντα επιθυμητά. Οι πράξεις τους όμως κάποιες φορές, είναι ανεπιθύμητες.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την επικοινωνία και να ευχηθώ σε εσάς και τους/τις αναγνώστες/τριές σας καλή συνέχεια σε ό,τι δημιουργικό κάνετε με υγεία και θετική διάθεση.

                                                                                                                                   Ζαχαρούλα Καραβά

Στο σημείο αυτό να πω ότι είναι τιμή μου η συνέντευξη με την κα Ζαχαρούλα Καραβά και να την ευχαριστήσω για όλα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Συνέντευξη με την κα Αποστολίδη για το βιβλίο της “Ο λύκος και η πεταλούδα”

Author

Το όνομα μου είναι Έλενα. Είμαι 32 ετών και η καταγωγή μου είναι από το Άργος. Σύζυγος εδώ και 3 χρόνια και μαμά του Βαγγελάκη.

Write A Comment