Εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που ήμουν νεαρή 16άρα, η λαϊκή στην Ερμιόνη ήταν η γιορτή της Πέμπτης. Δεν με ένοιαζαν τότε καθόλου οι πάγκοι με τα φρούτα, τα λαχανικά, τα ζαρζαβατικά και πάντως είδους τρόφιμα, αλλά οι πάγκοι με τους Ρωσοπόντιους. Ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη σημερινή λαϊκή και σε έκταση και σε πάγκους φυσικά. Αυτοί οι Ρωσοπόντιοι είχαν μικρούς θησαυρούς, που στα νεαρά μου μάτια φάνταζαν πολύτιμα πετράδια. Τι κοσμήματα, τι υαλικά, τι πορσελάνες, τι ασημικά, τι τσάντες, τι κοσμηματοθήκες, τι διάφορα διακοσμητικά! Αυτές τους οι μπάμπουσκες με ξετρέλαιναν κάθε μα κάθε φορά. Είχα συλλογή που δεν την έχω πια δυστυχώς. Τα χρόνια πέρασαν, η λαϊκή παρέμεινε, με λιγότερους πάγκους κ με το ενδιαφέρον μου πλέον στα ζαρζαβατικά!

Η Πέμπτη είναι σταθερά η μέρα της. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα χαζολογήσουν σε κάθε πάγκο, ξέρω από την αρχή τι θέλω κ δεν κάνω πάνω από ένα μισάωρο για να ψωνίσω. Πηγαίνω πάντα πολύ πρωί. Φυσικά και έχω κ καρότσι. Όχι από αυτά τα vintage αλουμινένια που σέρνουν οι γιαγιάδες, έχω πιο εξελιγμένο μοντέλο, με πλαστικό χερούλι κ πάνινο σάκο. Αμέ! Το σέρνει συνήθως ο Αντωνάκος κ αν δεν έχει σχολείο ο Κωστής τσακώνονται ποιος θα το πρωτοσύρει. Ανυπομονούμε να γεμίσει να φύγουμε. Ανυπομονούμε για το μετά της λαϊκής.

Το μετά έχει πρωινό από τον φούρνο. Από ένα κουλούρι για όλους, καφέ για τη μαμά, δροσερό νερό για τα παιδιά. Παίρνουμε το πρωινό μας με θέα την πίσω πλευρά της Ερμιόνης στο Μπίστι ή στα Μανδράκια. Εκεί που γεμίζει το μάτι σου μπλε και η ψυχή σου γαληνεύει μπροστά στην ήρεμη θάλασσα. Εκεί κάνουμε κ τα πρώτα σχέδια τι θα μαγειρέψουμε με όσα ψωνίσαμε. Τα παιδιά τώρα που είναι καλοκαίρι το πρώτο που ζητάνε είναι smoothie. Μια «ροζ τσιχλόφουσκα» θέλανε αυτή τη φορά. Πως να χαλάσω χατήρι; 

Smoothie ροζ τσιχλόφουσκα:
4-5 Φράουλες 1 μπανάνα 1 κ.γ. αμύγδαλο πούδρα 1 κ.γ. σπιτική μαρμελάδα ή σιρόπι φράουλας 1 κ.σ. γιαούρτι Πάγος Λίγους σπόρους τριμμένης βανίλιας
Όλα μαζί σε ένα μπλέντερ κ έτοιμη η τσιχλόφουσκα να την πιεις στο ποτήρι. 

Και μετά το φαγητό…»θέλω κάτι να φάω μαμά!!!» Το «κάτι» σημαίνει συνήθως κάτι γλυκό. Τα ξεγελάω εύκολα με σπιτική γρανίτα, που δεν είναι τίποτα άλλο από το παραπάνω smoothie που παγώνει σε ειδικές θήκες παγωτού στην κατάψυξη. 
Και άντε αυτά πες τα ξεγέλασα. Τη δική μου εσωτερική παιδική φωνούλα που ζητά γλυκάκι με τον μεσημβρινό-απογευματινό ελληνικό μου, πως την ξεγελάω; 
Της φτιάχνω το γλυκό της νιότης μου. Των ανέμελων καλοκαιριών της εφηβείας. Των ξέφρενων φοιτητικών καλοκαιριών που μαζεμό δεν είχαμε. Άλλοι το λένε γλυκό ψυγείου με ζελέ. Άλλοι το λένε φρυγανιά γιατί σαν βάση έβαζαν σιροπιασμένη φρυγανιά. Εμάς το έφτιαχνε η θεία μας στο εξοχικό της με μπισκότα κ έτσι μου αρέσει κ εμένα. 

Vintage γλυκό της νιότης μου:
Για την βάση
1 πακέτο πτι μπερ Λίγο γάλα για να μουλιάσουν
Για την κρέμα βανίλιας 500γρ γάλα φρέσκο πλήρες 2 κρόκοι αυγών 40γρ κορνφλάουρ 80γρ ζάχαρη Βανίλια 50γρ βούτυρο
2 φακ. Ζελέ φράουλα ή της αρεσκείας σας για το πάνω μέρος του γλυκού και 12 φρέσκες φράουλες ή λίγες κομμένες σε φετάκια
Μουσκεύω ελαφρά τα μπισκότα στο γάλα και τα στρώνω σε πυρέξ σε διπλή στρώση. Ετοιμάζω την κρέμα βάζοντας στην κατσαρόλα το γάλα να βράσει. Χτυπώ με σύρμα τους κρόκους, τη ζάχαρη κ το κορνφλάουρ. Όταν το γάλα βράσει το ρίχνω σιγά στους κρόκους ανακατεύοντας συνεχώς κ το βάζω να ξαναβράσει κ να δέσει η κρέμα. Όταν είναι έτοιμη προσθέτω το βούτυρο κ τη βανίλια. Σκεπάζω με μεμβράνη πάνω στην κρέμα, να μην κάνει κρούστα κ την αφήνω να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου. Όταν κρυώσει την απλώνω πάνω στα μπισκότα προσέχοντας να καλύψω καλά τα τοιχώματα κ να μην αφήσω κενά γιατί θα περάσει το υγρό ζελέ κάτω από την κρέμα κ βάζω στο ψυγείο. Ετοιμάζω το ζελέ σύμφωνα με τις οδηγίες στο κουτί κ αφήνω να κρυώσει τελείως. Ρίχνω με προσοχή πάνω στην κρέμα το ζελέ, προσθέτω τα φρούτα κ ξαναβάζω στο ψυγείο μέχρι να σταθεροποιηθεί το ζελέ. Κόβω σε τετράγωνα κομμάτια και συνοδεύω τον μπαλκονάτο καφέ μου! 

Αναπολώ τα καλοκαίρια της νιότης μου, όχι γιατί θα ήθελα να ήμουν πάλι νέα κ ξέγνοιαστη. Έχω όλα όσα ονειρευόμουν τότε κ περισσότερα από όσα θα μπορούσα να ζητήσω. Τα αναπολώ κυρίως γιατί μου λείπει αυτός που με πήγαινε κάθε Πέμπτη λαϊκή όπως πάω εγώ τα παιδιά μου. Αυτός που με πήγαινε μετά για μπάνιο απογευματινό κ δεν μου χάλαγε κ εμένα χατίρια όπως δεν χαλάω κ εγώ. Τα καλοκαίρια δεν χαλάω χατίρια ούτε στα μικρά μου ούτε σε εμένα. Τους χειμώνες γίνομαι πιο σφικτή. Τα καλοκαίρια απλώνομαι. Γίνομαι πιο χαλαρή κ γενναιόδωρη. Ας πιούνε το smoothie τους, ας φάνε τη γρανίτα τους κ ας έρθουν να μου κλέψουν τη μπουκιά από το στόμα από το δροσερό γλυκό μου. Ας θυμούνται τα καλοκαίρια τους όπως τα θυμάμαι κ εγώ. Μικρές στιγμές χαράς κ απόλαυσης κοντά σε όσους αγαπάμε!
Happiness is Homemade! Και περνά από το χέρι μας! Καλές καλοκαιρινές μπαλκονάδες! 

Ραντεβού στην επόμενη μπαλκονάδα μας! Ασημίνα Σοφικίτη Γερακίτη (Μίνα)


Author

Το όνομα μου είναι Έλενα. Είμαι 32 ετών και η καταγωγή μου είναι από το Άργος. Σύζυγος εδώ και 3 χρόνια και μαμά του Βαγγελάκη.

Write A Comment